به گزارش سرویس بین الملل تابناک، روز چهارشنبه هفتم مرداد ۱۴۰۵ مصادف با ۲۹ جولای ۲۰۲۶، یک کشتی حامل گاز طبیعی مایع (ال ان جی) متعلق به آمریکا در منطقه بندر دمیاط مصر، هدف یک حمله پهپادی قرار گرفت که تنشهای منطقهای را به سطحی جدید کشاند.
کشتی «انرجوس وینتر» (Energos Winter)، یک کشتی بزرگ شناور ذخیرهسازی و گازیسازی مجدد که تحت پرچم جزایر مارشال حرکت میکرد و متعلق به شرکت آمریکایی «نیو فورترس انرژی» بود. در این حمله، آتشسوزی به کشتی دیگری به نام «گسلاگ سالم» (Gaslog Salem) نیز سرایت کرد.
اینکه این کشتی آمریکایی با پرچم جزایر مارشال حرکت میکرد نشان دهنده هراس آمریکا و نشان دهنده پنهان شدن زیر پرچم کشورهای دیگر است. این برای اولین بار پس از جنگ رمضان بود که یک هدف آمریکایی در مصر هدف قرار گرفت.
روز بعد از حادثه، کابینه مصر رسماً اعلام کرد که تحقیقات مقدماتی نشان داده علت حادثه، اصابت یک پهپاد بوده است که اولین تأیید رسمی ماهیت حمله به شمار میرفت.
این حادثه تنها دو روز پس از آن رخ داد که تلویزیون ایران، بندر دمیاط را به عنوان یکی از اهداف احتمالی برای تلافی علیه منافع اوکراین، در نقشهای به نمایش گذاشته بود. این نقشه، دمیاط را به عنوان «دریچهای برای صادرات گاز به اروپا» توصیف کرده بود.
این تهدیدات در واکنش به تعرض اوکراین به یک کشتی ایرانی در دریای خزر صورت گرفته بود. مقامات ایرانی بعداً اعلام کردند که به دنبال تشدید تنش نیستند، اما خواستار «غرامت» از کییف شدند.
این رویداد نشاندهنده خطر سرایت درگیریهای منطقهای به زیرساختهای حیاتی انرژی در کشورهایی است که تاکنون در حاشیه این تنشها قرار داشتند و نگرانیها درباره امنیت مسیرهای دریایی و زنجیره تأمین انرژی را افزایش داده است.
ایران در خلال جنگ رمضان نیز نشان داده بود که میتواند هم جنگ را به مناطق مختلف گسترش دهد (تشدید افقی) و هم اهداف را متنوع (تشدید عمودی) سازد.
اما باید توجه داشت که این اولین بار است که بندری از مصر مورد هدف قرار میگیرد. با وجود این باید توجه داشت هنوز هیچ کشوری مسئولیت این حمله را بر عهده نگرفته است.
ایران همچنین چند روز پیش نیز با حمله غافلگیرانه به مواضع آمریکا در اردن توان عملیات غافلگیرانه را به رخ دشمن کشید.
این اقدام نشاندهنده استراتژی ایران برای حفظ بازدارندگی از طریق اقدام نظامی پیشدستانه است. به گفته تحلیلگران، این حمله یکی از اولین مواردی بود که ایران مستقیماً و از ابتدا، اقدام به حمله به اهداف آمریکایی کرد و نشانهای از تغییر استراتژی از واکنش صرف به اقدامات تهاجمیتر ارزیابی شد.
تهران با این اقدام نشان داد که برای افزایش فشار بر آمریکا و تغییر معادلات منطقهای، از انجام اقدامات مستقیم نیز ابایی ندارد، به ویژه در شرایطی که خود را در یک «نبرد هستیشناختی» میبیند و به دنبال نشان دادن قدرت و حفظ ابتکار عمل در میدان نبرد است.
