به گزارش تابناک، فرخخان در سال ۱۲۲۹ قمری (حدود ۱۱۹۱ خورشیدی/۱۸۱۲ میلادی) در خانواده مشهور غفاری کاشان به دنیا آمد؛ خاندانی که رجال سیاسی، هنرمندان و صاحبمنصبان بسیاری از دل آن برخاستند. او از همان جوانی وارد دستگاه دیوانی شد و به دلیل تسلط بر امور اداری، نگارش، سیاست و مذاکره، خیلی زود به یکی از چهرههای مورد اعتماد دربار قاجار تبدیل شد. مأموریتی که سرنوشت یک جنگ را تغییر داد در میانه دهه ۱۸۵۰ میلادی، ایران و بریتانیا بر سر مسئله هرات وارد جنگ شدند. دولت ایران، هرات را بخشی از قلمرو تاریخی خود میدانست و نیروهای ایرانی این شهر را تصرف کردند؛ اما بریتانیا که نگران گسترش نفوذ ایران در مرزهای هند بود، وارد جنگ شد و با حمله به بنادر جنوبی ایران، از جمله بوشهر و خرمشهر، فشار نظامی سنگینی وارد کرد. در چنین شرایطی، ناصرالدینشاه، فرخخان را به عنوان سفیر ویژه راهی اروپا کرد تا راهی برای پایان دادن به جنگ پیدا کند. او ابتدا به استانبول و سپس به پاریس رفت و ماهها با نمایندگان فرانسه و بریتانیا مذاکره کرد. سرانجام در سال ۱۸۵۷ میلادی، معاهده پاریس میان ایران و بریتانیا به امضا رسید؛ قراردادی که به جنگ پایان داد.
معاهده پاریس چه میگفت؟ بر اساس این توافق: جنگ ایران و بریتانیا متوقف شد. نیروهای بریتانیا از مناطق اشغالی جنوب ایران خارج شدند. ایران نیز متعهد شد نیروهای خود را از هرات خارج کند. دولت ایران استقلال افغانستان را پذیرفت و از ادعای حاکمیت مستقیم بر هرات صرفنظر کرد. دو کشور روابط سیاسی خود را از سر گرفتند. این قرارداد اگرچه به جنگ پایان داد، اما در تاریخ ایران همواره محل بحث بوده است. برخی آن را راهی ناگزیر برای جلوگیری از ادامه جنگ و خسارتهای بیشتر میدانند و برخی دیگر، از دست رفتن هرات را یکی از پیامدهای تلخ آن تلقی میکنند. با این حال، تقریباً همه مورخان اتفاق نظر دارند که فرخخان در شرایطی بسیار دشوار، یکی از پیچیدهترین مأموریتهای دیپلماتیک عصر قاجار را بر عهده …
