* والیبال نشسته ایران یکبار دیگر عنوان قهرمانی جهان را کسب کرد آنهم در شرایطی که برای آمادهسازی شرایط خوبی را نداشت.
در دو سال گذشته والیبال نشسته رها شده بود. بعد از پارالمپیک تقریباً هیچکدام از برنامههای ما درست جلو نرفت و حتی به مسابقات قهرمانی آسیا هم اعزام نشدیم اما غنای والیبال نشسته ایران این است که در سختترین شرایط هم بهترین نتیجه را کسب میکند. هر چند که این غنا و تجربه بازیکنان ما همیشگی نخواهد بود و اگر به فکر نباشیم حتماً از یک جایی به بعد آسیب میبینیم. البته باید بگویم که رئیس جمهور و وزیر ورزش خیلی به ما روحیه دادند و واقعاً برای ما ارزشمند بود.
* سختیهایی که تیم والیبال نشسته داشت تا روز آخر هم جمع نشد؟
نه نشد. روزی که قرار بود با هواپیمایی ماهان به طور مستقیم راهی شهر میزبان مسابقات شویم به یکباره پرواز کنسل شد و ما به اجبار راهی ترکیه شدیم و از آنجا به شانگهای رفته و از شانگهای هم با اتوبوس به شهر میزبان مسابقات رفتیم. این واقعاً برای تیم ما سخت بود. بسیاری از بازیکنان ما شرایط عادی ندارند.
* ظاهراً برگزاری مسابقات هم این بار دچار تغییراتی شده بود.
بله این بار 4 تیم در 4 گروه قرار داشتند که از مرحله گروهی هیچ تیمی حذف نمیشد. یعنی تمام 16 تیم راهی مرحله حذفی شدند و همین، شرایطی را به وجود آورده بود که چند شگفتی رقم خورد. به طور مثال روآندا در گروه خودش چهارم شد و در مرحله حذفی به چین، میزبان مسابقات برخورد کرد که در گروهش اول شده بود و همین روآندا توانست چین را حذف کند. فدراسیون جهانی به دنبال کمک به تیمها است که رشد کنند و سطح مسابقات بالا برود و این یعنی که دنیا در حال کار کردن است.
* اولین تیمی هستید که در بین رشتههای اعزامی به بازیهای المپیک و پارالمپیک 2028 سهمیه کسب کردید. طبیعی است که از همین امروز باید به فکر پارالمپیک باشید.
اگر بخواهیم مثل دو سال گذشته کار کنیم که حتماً آسیب میبینیم. تردیدی در این ماجرا نیست. ما به مسابقاتی که باید میرفتیم، نرفتیم و جایگاهمان در رنکینگ جهانی را از دست دادیم. البته که اعتقاد دارم تیمی که میخواهد قهرمان جهان شود نباید به رنکینگ توجهی داشته باشد اما مهم این است که برنامهها درست انجام شود.
* بخش مهم و زیادی از برنامههای تیم والیبال نشسته به دلیل احیای تیم دوم از بین رفت.
ببینید، من اعتقاد دارم نه تنها تیم دوم باید باشد بلکه تیم سوم هم باید راه بیفتد. این برنامه، طرح خوبی بود اما اجرا ایراد داشت. ما باید یک ساختار مشخص و واحد را برای این دو تیم داشته باشیم. ضمن اینکه به لحاظ مالی هم باید وضعیت مشخص باشد که وسط راه برنامهها نخوابد. نباید موازیکاری وجود داشته باشد.
* با توجه به جدا شدن پارادوومیدانی و تشکیل فدراسیون در این رشته، شما تصمیمی برای مستقل شدن ندارید؟
من اعتقاد دارم که جدا شدن چندان هم اتفاق خوبی نیست. اگر قرار باشد هر رشته جدا شود باید 200 فدراسیون داشته باشیم. در کنار این موضوع اما من اعتقاد دارم که باید تکلیف خودمان را با والیبال نشسته مشخص کنیم. والیبال نشسته کاری کرد که همه دنیا انگشت به دهان ماند. بنابراین باید توجهات هم در همین حد باشد.
* تا زمانی که چندین رشته زیر نظر یک فدراسیون باشد؛ طبیعی است که مشکل پابرجا خواهد بود.
تنها توقعی که الان ما داریم همین است که بودجه جداگانهای را برای والیبال نشسته تعیین کنند. این همه رشته به مسابقات جهانی و بینالمللی اعزام شدند هیچ نتیجهای نگرفتند.
* مثل فوتبال؟
نه ما را با فوتبال قیاس نکنید. ما یک ست به لهستان باختیم همه گفتند چرا همین یک ست را هم باختید؟ خودمان هم نگاهمان همین است که چرا یک ست را دادیم. ما جایگاه ویژهای در دنیا داریم. بودجه در ورزش به نحوی است که در شش ماه اول بودجه تقسیم میشود و تمام این بودجه در همان شش ماه اول صرف رشتههایی میشود که نمیتوانند به موفقیت برسند اما والیبال نشسته در شش ماه دوم برنامههایش شروع میشود اما دیگر بودجهای وجود ندارد.
* این مشکل با مشخص شدن بودجه جداگانه حل میشود؟
بله حل میشود. اهمیت والیبال نشسته را بدانند و با توجه به اهمیت این رشته یک بودجهای را تعیین کنند و فدراسیون جانبازان این بودجه را به والیبال نشسته پرداخت کند. آن وقت بر اساس داشتههای خود میتوانیم برای تیم برنامهریزی کنیم.
* در حاشیه همین مسابقات پول توجیبی تیم به دلیل نبود بودجه کافی ریالی پرداخت شد.
ببینید واقعاً شخصیت ما بیشتر از این است که بخواهیم سر این ماجرا معترض شویم. به کادرفنی 300 دلار و به بازیکنان طبق آییننامه 200 دلار پول توجیبی باید پرداخت کنند.
* خب این پول تو جیبی باید در چین داده میشد نه اینکه ریالی به حساب شما واریز شود.
این را من نباید جواب بدهم اما واقعاً مسئولان دربارهاش توضیح بدهند.
