چهره آسمان شب تغییر می‌کند!

جهان صنعت نیوز ، یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که میکروب‌های زمینی می‌توانند در سطح خشن ماه زنده بمانند، البته در حالت تعلیق این اتفاق برای آنها رخ می‌دهد.

تحقیقات قبلی نشان داده بود که سطح ماه برای زنده ماندن میکروب‌ها بسیار خشن است. به طور خاص، یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ نشان داد که اشعه فرابنفش و گرمای خورشید بزرگترین موانع برای حیات میکروبی در سطح ماه هستند.

با این حال، این مطالعه پناهگاهی را که تپه‌ها و دره‌ها ممکن است در ماه فراهم کنند، در نظر نگرفته بود. این مکان‌ها می‌توانند به ویژه در قطب‌های ماه، جایی که خورشید هرگز بر آنها نمی‌تابد، قابل توجه باشند و منجر به مناطقی شوند که دائماً در سایه هستند و می‌توانند میزبان یخ و شاید موارد دیگری باشند.

اکنون در یک مطالعه جدید، محققان سه نوع باکتری و دو نوع قارچ را تجزیه و تحلیل کرده‌اند. همه اینها معمولاً در ماموریت‌های فضایی سرنشین‌دار یافت می‌شوند و شامل میکروارگانیسم‌هایی هستند که مطالعه قبلی کشف کرده بود که به ویژه در شرایط سخت فضا طاقت می‌آورند. تحقیقات قبلی نشان داد که این اشکال حیات در برابر خلأ، سرما و ذرات پرانرژی مقاوم هستند.

دانشمندان داده‌های جمع‌آوری‌شده‌ قبلی از بقای این میکروب‌ها را با نقشه‌های قمری که خوانش‌های فرابنفش و گرما را روی سطح ماه ثبت کرده بودند، مقایسه کردند و دریافتند که هر دو قطب ماه احتمالاً مناطقی دارند که میکروب‌ها می‌توانند در آنها زنده بمانند، البته در حالتی از حیات معلق که به عنوان کریپتوبیوز(cryptobiosis) شناخته می‌شود و در آن نمی‌توانند حرکت یا رشد کنند، مگر اینکه شرایط مساعدتری ایجاد شود.

میکروب‌ها ممکن است به پناهگاه زیادی در ماه نیاز نداشته باشند. پرابال ساکسنا(Prabal Saxena)، یکی از نویسندگان این مطالعه و دانشمند سیاره‌ای در مرکز پروازهای فضایی گادرد ناسا در گرینبلت مریلند گفت: حتی رد پای یک ماه‌نورد می‌تواند یک منطقه قابل سکونت ایجاد کند.

ماموریت «آرتمیس ۳» ناسا قرار است اولین باری باشد که انسان‌ها قطب جنوب ماه را کاوش خواهند کرد. هدر گراهام(Heather Graham)، یکی از نویسندگان این مطالعه و متخصص ژئوشیمی آلی در مرکز پروازهای فضایی گادرد ناسا می‌گوید: یافته‌های ما نشان می‌دهد که باید در مورد موادی که ممکن است ناخواسته هنگام کاوش در فضا با خود ببریم و تأثیراتی که ممکن است داشته باشیم، بیشتر فکر کنیم.

منبع: ایسنا دانش و فناوری برچسب هازمین ماه میکروب

شناسه : 606913

لینک کوتاه : لینک کپی شد

چین در حال حاضر یکی از جاه‌طلبانه‌ترین برنامه‌های توسعه نیروی دریایی در تاریخ بشر را دنبال می‌کند. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهند که نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLAN) در آینده نزدیک به ناوگانی با ۶ تا ۹ ناو هواپیمابر دست خواهد یافت. پکن همزمان، زرادخانه‌ای بی‌نظیر از موشک‌های زمینی ساخته است تا دسترسی آمریکا به غرب اقیانوس آرام را خطرناک‌تر کند و این قابلیت‌ها مکمل یکدیگر عمل می‌کنند. سپر موشکی چین و برتری استراتژیک

به گزارش گجت نیوز، چین به دلیل توسعه نیروی موشکی خود شایسته توجه است؛ این نیرو چالشی را برای نیروی دریایی آمریکا ایجاد کرده که پس از جنگ سرد بی‌سابقه بوده است. موشک DF-21D با برد ۱۵۰۰ کیلومتر (۹۳۰ مایل) و موشک DF-26 با برد ۴۰۰۰ کیلومتر (۲۵۰۰ مایل) که گوام را نیز پوشش می‌دهد، بخش‌های وسیعی از غرب اقیانوس آرام را تهدید می‌کنند.

موشک جدیدتر DF-27 نیز بردی تا ۸۰۰۰ کیلومتر (۵۰۰۰ مایل) دارد. این موشک‌ها، حتی بدون استفاده، فرماندهان آمریکایی را وادار به عملیات محتاطانه‌تر کرده و توانایی آمریکا برای استقرار نیرو در اطراف تایوان را پیچیده می‌سازند و سرمایه‌گذاری در پدافند موشکی را ضروری می‌کنند. چالش‌های رهگیری ناوهای هواپیمابر آمریکا

اما موشک‌های ضد ناو هواپیمابر ابتدا باید هدف خود را پیدا کنند. یک ناوگروه هواپیمابر با سرعت بالای ۵۵ کیلومتر در ساعت حرکت کرده و در اقیانوس مانور می‌دهد. چین برای هدف‌گیری ناوهای آمریکایی، نیازمند یک «زنجیره کشتار» پیچیده شامل شناسایی، ردیابی، انتقال اطلاعات هدف و اصابت موفق است. این زنجیره به ماهواره‌ها، رادارها، هواپیماها، پهپادها و شبکه‌های ارتباطی نیاز دارد.

ایالات متحده نیز با مختل کردن ارتباطات، فریب حسگرها و حمله به پلتفرم‌های شناسایی، این فرایند را دشوار می‌کند. با این حال، توانایی چین در غرق کردن کشتی‌های جنگی متحرک در نبرد واقعی هنوز اثبات نشده است، بنابراین زرادخانه موشکی چین تهدیدی جدی است، اما لزوماً به معنای پایان نفوذ آمریکا در اقیانوس آرام نیست. وضعیت فعلی ناوگان هواپیمابر چین

چین در حال حاضر تنها سه ناو هواپیمابر دارد: «لیائونینگ» (Liaoning) (بدنه شوروی سابق)، «شاندونگ» (Shandong) (داخلی‌ساز) و «فوجیان» (Fujian) که یک نمونه پیشرفته‌تر است. با این حال، داشتن یک ناو هواپیمابر با انجام موفقیت‌آمیز عملیات هوانوردی دریایی، که از پیچیده‌ترین پروژه‌های نظامی است، تفاوت دارد.

حتی اگر نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق (PLAN) بتواند در آینده ۹ ناو را عملیاتی کند، این به معنای برابری با ناوهای آمریکایی نخواهد بود، زیرا چین فاقد تجربه رزمی دهه‌هاست که آمریکا کسب کرده است.

جاه‌طلبی‌های چین قابل توجه است و ناوگانی با ۹ ناو هواپیمابر می‌تواند توازن قدرت در اقیانوس آرام را تغییر دهد، اما این واقعیت هنوز راه درازی در پیش دارد؛ چین باید سخت‌افزار لازم را ساخته و نحوه استفاده از آن را در شرایط رزمی بیاموزد. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر حرف‌های جنجالی شاکی پژمان جمشیدی پس از صدور حکم نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : راهکار بیرانوند برای پایان دادن به مشکل سربازی بیشتر بخوانید: نیروی دریایی آمریکا توسعه جنگنده نسل ششم F/A-XX را آغاز کرد کلاس اوهایو ؛ برگ برنده آمریکا زیر آب! / تنها زیردریایی با قابلیت حمل موشک های بالستیک قاره پیما (+فیلم و عکس) تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

 برخی ماشین‌ها آن‌قدر بزرگ هستند که توصیف آن‌ها به‌عنوان «وسیله نقلیه» یا «تجهیزات» تقریبا ناکافی به نظر می‌رسد. آن‌ها می‌توانند صدها متر امتداد داشته باشند، هزاران تُن وزن داشته باشند یا در مقیاسی فعالیت کنند که معمولا با تاسیسات صنعتی کامل مرتبط است.

به گزارش ایسنا به نقل از آی‌ای، از یک بیل مکانیکی ۱۴ هزار و ۱۹۶ تُنی که در معادن روباز حرکت می‌کند گرفته تا یک شتاب‌دهنده عظیم ذرات، این‌ها هفت مورد از بزرگ‌ترین ماشین‌هایی هستند که تاکنون ساخته شده‌اند. در این فهرست به ‌جای رتبه‌بندی صرفا بر اساس یک معیار، مقیاس فیزیکی کلی، جرم و اهمیت مهندسی در نظر گرفته شده است. ۱. برخورددهنده بزرگ هادرونی در سرن

برخورددهنده بزرگ هادرونی (LHC) به ‌طور رسمی از سوی رکوردهای جهانی گینس به ‌عنوان بزرگ‌ترین ماشین ساخته ‌شده توسط بشر شناخته شده است و محیط آن حدود ۲۶.۶ کیلومتر است. این شتاب‌دهنده در زیر مرز فرانسه و سوئیس، در نزدیکی ژنو، ساخته شده و از ۱٬۲۳۲ آهنربای دوقطبی ابررسانا برای هدایت پرتوهای ذرات در مسیر حلقه عظیم خود استفاده می‌کند.

این شتاب‌دهنده در سال ۲۰۰۸ آغاز به کار کرد و از آن زمان تاکنون برای آزمایش‌هایی با هدف بررسی ساختار بنیادی ماده مورد استفاده قرار گرفته است؛ از جمله کشف بوزون هیگز. برخلاف سایر ماشین‌های این فهرست، عظمت آن به جابه‌جایی زمین یا بار مربوط نمی‌شود. هدف آن کنترل ذراتی است که با سرعتی نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کنند. ۲. باگر ۲۹۳ در آلمان

باگر ۲۹۳ بی‌شک یکی از تماشایی‌ترین ماشین‌های روی زمین است. این بیل مکانیکی چرخ‌پره‌ای ۱۴ هزار و ۱۹۶ تُن وزن دارد، حدود ۲۲۰ متر طول و ۹۴.۵ متر ارتفاع دارد. گینس آن را هم به ‌عنوان سنگین‌ترین وسیله نقلیه زمینی و هم بزرگ‌ترین ماشین صنعتی متحرک جهان به رسمیت شناخته است.

چرخ بیل آن حدود ۲۱.۶ متر قطر دارد و ۱۸ سطل را حمل می‌کند که هرکدام قادرند هزاران لیتر مواد را در خود جای دهند. این ماشین می‌تواند روزانه حدود ۲۴۰ هزار مترمکعب خاک را جابه‌جا کند. حرکت آن فوق‌العاده آهسته است، اما ابعاد عظیم آن به دستگاه اجازه می‌دهد به ‌طور پیوسته لایه‌های رویی زمین را از معادن روباز خارج کند. ۳. پایونیرینگ اسپیریت یا کشتی ساخت‌وساز فراساحلی

پایونیرینگ اسپیریت با ۳۸۲ متر طول و ۱۲۴ متر عرض، کمتر شبیه یک کشتی معمولی و بیشتر شبیه یک سکوی صنعتی عظیم متحرک است. گینس آن را با ظرفیت ناخالص ۴۰۳ هزار و ۳۴۲ تُن، به ‌عنوان بزرگ‌ترین کشتی جهان از نظر ظرفیت ناخالص ثبت کرده است، در حالی که شرکت بهره‌بردار آن، آلسیز، آن را بزرگ‌ترین کشتی ساخت‌وساز جهان می‌نامد.

طراحی غیرمعمول دو بدنه‌ای این کشتی به آن اجازه می‌دهد از روی سکوهای فراساحلی عبور کند و سازه‌های عظیم را به ‌صورت یکپارچه جابه‌جا کند. سیستم بالابری آن، طبق مشخصات فعلی، قادر است سازه‌های فوقانی با وزن حداکثر ۴۸ هزار تُن را بلند کند. این کشتی همچنین برای نصب خطوط لوله فوق ‌سنگین طراحی شده است و به همین دلیل یکی از بزرگ‌ترین ماشین‌هایی محسوب می‌شود که تاکنون برای ساخت‌وساز فراساحلی ساخته شده‌اند. ۴. پل نقاله روباری F60 آلمان

F60  عملا یک پل متحرک به طول ۵۰۰ متر است که برای استخراج معادن سطحی ساخته شده است. این ماشین بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ در آلمان ساخته شد و ۵۰۲ متر طول، ۲۰۴ متر عرض و تقریبا ۸۰ متر ارتفاع دارد. هدف از طراحی آن، برداشتن و انتقال لایه‌های باطله یا خاک و سنگ‌های رویی معدن روی ذخایر زغال‌سنگ قهوه‌ای بود و این دستگاه در کنار بیل‌های مکانیکی عظیم فعالیت می‌کرد.

F60  می‌توانست مناطق بسیار وسیع معدنی را پوشش دهد و هم ‌زمان مواد استخراج ‌شده را به ‌طور پیوسته منتقل کند. اگرچه عمر عملیاتی آن کوتاه بود و بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ فعالیت کرد، این ماشین همچنان یکی از خارق‌العاده‌ترین نمونه‌های مهندسی صنعتی متحرک در جهان به شمار می‌رود. امروزه این سازه بازنشسته به‌ عنوان یک اثر صنعتی حفظ شده است. ۵. خودروی حمل موشک شماره ۲ ناسا در ایالات متحده

خودروی حمل موشک شماره ۲ ناسا (CT-2) ممکن است کُندترین ماشین این فهرست باشد، اما تعداد کمی از ماشین‌ها می‌توانند ترکیبی مشابه از جرم و هدف را ارائه کنند. گینس در سال ۲۰۲۳ آن را به ‌طور رسمی به ‌عنوان سنگین‌ترین وسیله نقلیه دارای موتور جهان به رسمیت شناخت؛ وزن آن حدود ۶.۶۵ میلیون پوند، معادل تقریبا سه هزار و ۲۰ تُن است.

ناسا مفهوم خودروی حمل‌ موشک را در دهه ۱۹۶۰ برای انتقال موشک‌های سترن ۵ از ساختمان مونتاژ وسایل نقلیه به سکوهای پرتاب ساخت. امروزه CT-2 از برنامه آرتمیس ناسا پشتیبانی می‌کند و می‌تواند باری تا وزن ۱۸ میلیون پوند را حمل کند. این وسیله به ‌جای جاده‌های معمولی، روی زنجیرهای عظیم و مسیرهای ویژه‌ای که برای حرکت آن ساخته شده‌اند، حرکت می‌کند. ۶. بیگ ماسکی ایالات متحده

بیگ ماسکی دیگر وجود ندارد، اما در هر فهرست از ماشین‌های غول‌پیکر تاریخ شایسته حضور است. این دستگاه حفاری زنجیره‌ای که در سال ۱۹۶۹ تکمیل شد، حدود ۱۳ هزار و ۲۰۰ تُن وزن داشت و بزرگ‌ترین بیل مکانیکی کششی بود که تاکنون ساخته شده است.

سطل آن می‌توانست تقریبا ۳۲۵ تُن خاک را در خود جای دهد، در حالی که کفشک‌های حرکتی هیدرولیکی به دستگاه اجازه می‌دادند در اطراف معدن جابه‌جا شود. بیگ ماسکی می‌توانست حدود ۱۷ هزار و ۵۰۰ تن خاک را در هر ساعت جابه‌جا کند. این ماشین تا سال ۱۹۹۱ فعالیت کرد و سرانجام در سال ۱۹۹۹ برچیده شد. ابعاد عظیم آن نشان می‌دهد که چگونه نیازهای معادن سطحی در قرن بیستم، مهندسی ماشین‌آلات سنگین را به ‌شدت تحت تاثیر قرار داد. ۷. کاترپیلار 6090 FS  بیل مکانیکی معدن

کاترپیلار 6090 FS رویکرد متفاوتی را برای رسیدن به ابعاد بسیار بزرگ نشان می‌دهد؛ این ماشین قدرت حفاری عظیمی را در یک بیل مکانیکی معدنی نسبتا جمع‌وجور متمرکز کرده است. وزن عملیاتی این دستگاه حدود هزار تُن است، چهار هزار و ۵۰۰ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند و ظرفیت بار سطل آن می‌تواند به ۱۰۳ تن برسد. ظرفیت سطل نیز بسته به پیکربندی می‌تواند به ۵۵ مترمکعب برسد.

این ماشین برخلاف بیل مکانیکی چرخ‌پره‌ای که به ‌طور مداوم در معدن حفاری می‌کند، کامیون‌های غول‌پیکر حمل مواد را در هر نوبت با یک سطل بارگیری می‌کند. این دستگاه نشان می‌دهد که تجهیزات مدرن معدنی چگونه به سمت ظرفیت بار بسیار بالا، قدرت هیدرولیکی و بهره‌وری زیاد تکامل یافته‌اند.

این ماشین‌ها نشان می‌دهند که «بزرگ بودن» می‌تواند معانی بسیار متفاوتی داشته باشد. برخورد دهنده بزرگ هادرونی به این دلیل عظیم است که برای حرکت ذرات به مسیری ۲۶.۶ کیلومتری نیاز دارد؛ باگر ۲۹۳ به این دلیل عظیم است که جابه‌جایی کوه‌ها به ماشین‌آلات خارق‌العاده‌ای نیاز دارد؛ و خودروی حمل موشک ناسا به این دلیل عظیم است که باید برخی از بزرگ‌ترین فضاپیماهای بشر را حمل کند. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر السا فیروز آذر: در یک پارتی مرا دزدیدند خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : ترلان پروانه: پسره غیرتی بازی در می آورد بیشتر بخوانید: چرا بیشتر خودروسازان سراغ موتور ۲ لیتری چهار سیلندر می‌روند؟ تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران