انبوه گزارشهای منتشرشده در رسانههای یونانی یک پیام مشترک دارند؛ مهدی طارمی فعلاً قصد ندارد راهی فوتبال برزیل شود. اما همین گزارشها یک سوءبرداشت هم ایجاد کردهاند؛ اینکه رد کردن واسکو دوگاما به معنای ماندن در المپیاکوس است. واقعیت احتمالاً پیچیدهتر از این است. پشت پرده این پرونده، اختلافی فنی، امید به ادامه حضور در اروپا و انتقالی قرار دارد که هنوز آخرین فصلش نوشته نشده است.
*پیش از آنکه نام واسکو دوگاما کنار مهدی طارمی قرار بگیرد، خود این نام بار معنایی خاصی داشت؛ نامی که از دل عصر اکتشافات بیرون آمده است. جهانگرد پرتغالی که راه دریایی اروپا به هند را گشود، قرنها بعد نامش بر یکی از قدیمیترین و ریشهدارترین باشگاههای آمریکای جنوبی نشست؛ باشگاهی در قلب ریودوژانیرو که هویت خود را بر مهاجران پرتغالی بنا کرد و هنوز هم رگههای آن تاریخ را با خود حمل میکند.
برای طارمی پرتغال نقطه عطفی بود که مسیر حرفهایاش را تغییر داد. از ریوآوه تا پورتو، بهترین سالهای فوتبالش در همان سرزمین رقم خورد. گلهای فراوان، عنوان آقای گلی، جامهای داخلی و اعتباری که او را به یکی از شناختهشدهترین مهاجمان آسیا در فوتبال اروپا تبدیل کرد. در واقع طارمی هیچگاه از معامله با پرتغالیها زیان ندید. شاید به همین دلیل بود که وقتی نام واسکو دوگاما به میان آمد، این انتقال در نگاه نخست چندان هم دور از ذهن به نظر نمیرسید. بازگشتی نمادین به یک ریشه پرتغالی، این بار نه در اروپا بلکه در سرزمین قهوه و سامبا.
طارمی صرفاً یک گزینه روی میز واسکو نبوده، بلکه دو چهره کلیدی باشگاه او را از نزدیک میشناسند: آدمار لوپس مدیر ورزشی و پدرو امانوئل سرمربی واسکو. هر دو در فوتبال پرتغال با طارمی کار کرده یا سالها او را از نزدیک دنبال کردهاند و همین شناخت، دلیل اصلی قرار گرفتن نام او در صدر فهرست مهاجمان مدنظر واسکو بوده است.
اما ظرف ۴۸ ساعت گذشته، روایت تغییر کرده است.
رسانههای یونانی که در ابتدا از علاقه جدی باشگاه برزیلی نوشته بودند، حالا تأکید میکنند خود طارمی تمایلی به حضور در فوتبال برزیل ندارد و همچنان امیدوار است فصل آینده را در اروپا آغاز کند. حتی اگر واسکو برای جذب او قدم برداشته باشد، اولویت مهاجم ایرانی همچنان ادامه حضور در فوتبال اروپا است. موضوعی که با اختلاف دستمزدها و محدودیتهای مالی باشگاه برزیلی نیز همراستا شده است.
با این حال، رد کردن واسکو الزاماً به معنای ماندن در المپیاکوس نیست.
برخلاف برداشتی که از گزارشهای امروز میتوان داشت، منابع نزدیک به پرونده طارمی روایت دیگری را مطرح میکنند: روایتی که میگوید جدایی او از المپیاکوس همچنان محتمل و حتی بسیار نزدیک است. دلیل اصلی نیز نه مسائل مالی، بلکه اختلاف فنی با فلسفه فوتبال خوزه لوئیس مندیلیبار عنوان میشود. مربیای که فوتبالش بر ساختار دفاعی، نظم تاکتیکی و بازی مستقیم استوار است و با ویژگیهای مهاجمی مانند طارمی همخوانی کامل ندارد.
اگر این روایت درست باشد، معادله نقلوانتقالاتی طارمی شکل دیگری پیدا میکند. مسئله دیگر انتخاب میان المپیاکوس و واسکو نیست: بلکه انتخاب میان برزیل و انتظار برای پیشنهادی تازه از اروپا است.
همین نکته باعث شده پرونده طارمی وارد مرحلهای مبهم، اما جذاب شود. واسکو دوگاما شاید از نظر تاریخی و فرهنگی مقصدی شاعرانه برای مهاجمی باشد که بهترین روزهایش را با باشگاههای پرتغالی سپری کرده است، اما به نظر میرسد خود طارمی هنوز فصل اروپایی داستانش را تمامشده نمیبیند. مقصد بعدی او احتمالاً باز هم جایی در همان قاره خواهد بود؛ جایی که نامش را ساخت و هنوز باور دارد میتواند چند صفحه دیگر به این داستان اضافه کند.
