
به گزارش آفتاب نیوز،
احساس خستگی و بیحالی همیشه به معنی کمبود آهن نیست. متخصصان هشدار میدهند بسیاری از افراد بدون انجام آزمایش و تشخیص علت اصلی کمخونی، مصرف قرص آهن را آغاز میکنند؛ تصمیمی که در برخی موارد نهتنها مشکل را برطرف نمیکند، بلکه میتواند بیماریهای پنهان را از دید پزشک دور نگه دارد و حتی به کبد، قلب و دیگر اندامهای بدن آسیب برساند. مطلب «همشهریآنلاین» را میخوانید
کمخونی دقیقا چیست و آیا درمان دارد؟
کمخونی (Anemia) به وضعیتی گفته میشود که در آن مقدار هموگلوبین خون یا تعداد گلبولهای قرمز کمتر از حد طبیعی باشد. هموگلوبین، پروتئین موجود در گلبول قرمز است که اکسیژن را از ریهها به بافتهای بدن میرساند. وقتی هموگلوبین کاهش پیدا میکند، اکسیژن کمتری به اندامها میرسد و فرد ممکن است علائمی مثل خستگی، ضعف، رنگپریدگی، تنگی نفس، سرگیجه، تپش قلب و کاهش تمرکز را تجربه کند.
برخلاف تصور عمومی، در بسیاری از موارد کمخونی کاملا قابل درمان است. پزشکان میگویند این تصور که «کمخونی هیچوقت خوب نمیشود» درست نیست، اما همه چیز به علت کمخونی بستگی دارد. باید دید کمخونی فرد ناشی از فقر آهن (شایعترین نوع) است، یا ناشی از کمبود ویتامین B ۱۲ یا اسید فولیک، بیماریهای مزمن مثل بیماری کلیه، التهابهای مزمن یا برخی سرطانها، کمخونیهای ارثی مانند تالاسمی یا کمخونی داسیشکل.
دکتر ایرج خسرونیا، فوق تخصص بیماریهای گوارش و کبد میگوید: «درمان کمخونی در گرو تشخیص علت یا علتهای آن است. چون همه کمخونیها ناشی از فقر آهن نیستند؛ مثلا کمخونی میتواند ناشی از زخم معده یا روده، خونریزی بواسیر یا دستگاه گوارش، بیماریهای خونی مانند تالاسمی، نارسایی کبد، اختلالات تیروئید، نارسایی کلیه، سرطان، شیمیدرمانی یا بیماریهای خودایمنی باشد. به همین دلیل پزشک ابتدا علت زمینهای را درمان میکند و در بسیاری از موارد با رفع علت زمینهای، کمخونی هم برطرف میشود. تنها کمخونیهای ژنتیکی درمان قطعی ندارند و فقط قابل کنترل هستند.»
همه کمخونیها از فقر آهن نیستند
بنابراین مصرف خودسرانه قرص آهن نهتنها همیشه مفید نیست، بلکه در برخی افراد میتواند مضر هم باشد. کارشناسان تأکید میکنند که مصرف قرص آهن باید تنها بعد از تشخیص کمبود آهن و با تجویز …


