با توجه به قانون جنگل حاکم بر دنیا، بکار بردن بمب اتمی در جنگها در واقع مجوز ساخت، توسعه و استفاده برای دیگران را فراهم خواهد نمود و چنین مسئلهای سبب خواهد شد تا رقابت پنهان و آشکار بر سر ساخت تسلیحات اتمی و نیز سایر سلاحهای نامتعارف به یک مسئله جدی و جدید در دنیا تبدیل شود که طبیعتاً خطرات خاص خود را دارد و قطعاً بروز چنین وضعیتی برای نظام سلطه قابل پذیرش نیست.
در اولین واکنش به استفاده از بمب اتمی، به احتمال زیاد مسئولین ایران نیز به ساخت یا خرید فوری بمب اتمی و همچنین افزایش بُرد موشکها برای شلیک به سمت اهداف فرامنطقهای متقاعد خواهند شد، که قطعاً این موضوع بدترین سناریوی ممکن برای دشمن محسوب میشود و لذا همین مسئله تا حد زیادی احتمال بهکارگیری آن را از دشمن سلب نموده است.
در عین حال وسعت سرزمینی ایران نیز سبب شده تا اثرگذاری بمباران اتمی بهشدت کاهش یابد، چرا که عملاً امکان بمباران هستهای تمام نقاط وجود ندارد و دشمن نیز بهخوبی میداند که این اقدام حتماً به تشدید غیرقابل پیشبینی و غیرقابل کنترل جنگ و نابودی کامل صهیونیستها و امکانات آمریکاییها در منطقه منتهی خواهد شد.
دشمن این را هم به خوبی میداند که در صورت استفاده از بمب اتمی، نیروهای مسلح ایران طبق سناریوهای از پیش طراحی شده، هیچ تردیدی در هدف قراردادن هر نوع سرمایه و منافع از کشورهای متخاصم و همپیمانان آنها نخواهند داشت و اقدامشان باعث خواهد شد تا همه سرمایهگذاریهای آنها در این منطقه نابود شود و منطقه به یک ویرانه تبدیل شود که این موضوع نیز کاملاً مغایر منافع آنها است.
به بیان دیگر بیتردید استفاده از بمب اتمی باعث تشدید و گسترش دامنه جنگ به سایر کشورهای همسو با دشمن منجر خواهد شد و حتی ممکن است زمینه بروز جنگ جهانی سوم را فراهم نماید، از همین رو به نظر میرسد کشورهای منطقه نیز مخالف استفاده از تسلیحات نامتعارف در این جنگ هستند.
علاوه براین هر نوع حمله نامتعارف به ایران اسلامی باعث اتحاد بیش از پیش مسلمین جهان و احتمالاً بروز آشوب و اغتشاش در بسیاری از کشورهای منطقه خواهد شد و تهدیدات علیه نظام سلطه و همچنین حکومتهای متزلزل این بخش از کره خاکی را افزایش خواهد داد.
در واقع عواقب و پیامدهای بعدی که میتواند پس از چنین جنایتی در قالب اقدامات ایذایی و تخریبی توسط مسلمانان و حتی غیرمسلمانان علیه منافع آمریکا و صهیونیستها در نقاط مختلف جهان رخ بدهد، مانع دیگری است که استفاده از سلاح هستهای را با چالش مواجه ساخته است.
با این توصیف واکنش بینالمللی و بسیج افکار عمومی جهان علیه دولتهای استفاده کننده و انزوای بیش از پیش آنها عامل مهم دیگری به شمار میرود که در عصر حاضر استفاده از چنین تجهیزاتی را برای متخاصمین تقریباً ناممکن ساخته است.
متقابلاً استفاده از بمب اتمی میتواند باعث بیداری و یا حتی ایجاد وحشت عمومی در جوامع مختلف از جمله جامعه مسلمین و در نتیجه کاهش و یا فروکش کامل منازعات و مناقشات بین کشورهای درگیر و بهخصوص مسلمین شود و توان آنها را بر ضربه زدن به سلطهگران متمرکز نماید که این نکته نیز در تضاد با منافع و سیاست «تفرقه بینداز و حکومت کن» غربیها میباشد.
علاوه براین پایان مناقشات در کشورهای مختلف درگیر و یا آماده جنگ میتواند برای مدتی نسبتاً طولانی بازار کمپانیهای تسلیحاتی آمریکا را با کسادی و حتی ورشکستکی مواجه نماید که بروز این وضعیت نیز برای مالکان آنها و حتی خود آمریکا غیرقابل تحمل است.
با توجه به اشرافیت اطلاعاتی نیروهای مسلح ایران، حمل و نقل بمب اتمی به منطقه و یا حتی خارج کردن آن از زرادخانهها برای متخاصمین ریسک بزرگی است که میتواند با حمله پیشدستانه ایران به محل بارگیری و سایر مراکز هستهای و تأسیسات شیمیایی دشمن، به یک تهدید جدی علیه خودشان تبدیل شود.
این نکته هم باید یادآوری شود که بمب اتمی میتواند نقطه هدف را به یک سرزمین سوخته تبدیل نماید بهگونهای که تا سالها برای هیچکس از جمله دشمنی که برای سلطه مجدد و چپاول منابع این کشور برنامه دارد، قابل استفاده نباشد و این موضوع نیز با اهداف دشمن همخوانی ندارد.
به عبارت دیگر اینطور نیست که تشعشعات هستهای فقط به داخل خاک کشور هدف محدود بماند، بهویژه اگر شهرهای مرزی را هدف قرار دهد و حتماً اثرات زیست محیطی چنین اقدامی بر وضعیت عمومی کشورهای همجوار و نیز دارائیها و کارکنان و نظامیان دشمن و همپیمانش در منطقه تأثیرگذار خواهد بود.
همچنین با توجه به حضور هزاران خارجی در ایران بهخصوص در پایتخت، در صورت وقوع چنین جنایتی، کشور متخاصم باید پاسخگوی کشورهای متعددی باشد که قطعاً برای سلطهگران چالش برانگیز و احتمالاً پرهزینه خواهد بود.
با این حال بیان این مطالب به هیچ وجه به این مفهوم نیست که امکان استفاده از تسلیحات هستهای علیه ایران در این جنگ به شکل مطلق منتفی است، زیرا با شناختی که از دشمنان جنایتکار آمریکایی و بهویژه رژیم پلید صهیونیستی وجود دارد، این احتمال وجود دارد که اگر دشمن در آخرین لحظه احساس کند که واقعاً در حال غرق شدن است، مرتکب چنین جنایتی بشود، مگر اینکه سیستم دفاعی ما از قبل اقدامات پیشدستانه و تمهیدات لازم را به هر شکل ممکن اندیشیده باشد.
