واکنش قاطع وزیر خارجه کشورمان به اظهارات سخیف وزیر دفاع اسرائیل

دکتر یدالله کریمی پور استاد دانشگاه خوارزمی

در نبردها، فریب نه ابزاری تاکتیک‌ی، بلکه سنگ بنای استراتژی است.‌ یعنی همیشه لازم نیست حریف را از قدرت واقعی خود بترسانید؛ گاهی باید او را آن‌قدر مطمئن کنید که ضعیفید تا خودش وارد دام شود.

سون‌تزو چه عالی روشن این گزاره را بیان می کند: اگر توانمندید، ناتوان بنمایید؛ اگر نزدیکید، دور بنمایید و اگر دورید، نزدیک.

این تنها توصیه ای تاکتیکی نیست؛ بنیان «ادراک‌سازی» در جنگ است. غره سازی در تاریخ جنگ، شیوه ای رایج برای فریب دشمن بوده است. سه حالت در چنین فریبی(غره سازی) وجود دارد:

۱. بزرگنمایی قدرت؛ حریف می‌ترسد و عقب می‌نشیند.

۲. کوچک‌نمایی قدرت؛ حریف مغرور می‌شود و بیش از ظرفیتش وارد میدان می‌شود.

۳. بزرگنمایی ضعف حریف؛ حریف تصور می‌کند پیروزی آسان است و وارد جنگی می‌شود که هزینه‌اش را محاسبه نکرده است.

 ولی خطرناک‌ترین حالت، فریب دادن خود است: 

شوم‌ بختی و بی سرانجامی جای دیگر است؛ و آن وقتی است که حکومت آن‌قدر روایت بزرگنمایی قدرتش را تکرار می‌کند که دیگر حتی خودیها هم قادر نیستند تفاوت میان «قدرت واقعی» و «تصویر تبلیغاتی قدرت» را تشخیص دهند.این آخری از همه مهم‌تر است؛ چون در آن مرحله، عملیات فریب دشمن تبدیل به خودفریبی بدل می‌شود.

امروزه روز، در سپهر کشمکش های ایران- امریکا، چنین منطقی مشاهده پذیر است. 

تا جایی که به روایت های رسمی جمهوری بر میگردد‌ بخشی از رسانه‌ها و روایتسازان، قدرت ملی ایران(جنگی،‌ بی نیازی غذایی، وحدت مردمی، قدرت اطلاعاتی و...) را فراتر از ظرفیت واقعی‌اش می‌نمایانند و در مقابل، آمریکا و اسرائیل را ناتوان، خسته و در حال افول به تصویر می‌کشند. این تصویرسازی دوگانه، چنان چه ابزاری برای تأثیرگذاری بر ادراک حریف باشد، در چارچوب کلاسیک فریب جنگی می‌گنجد و از دیدگاه استراتژیک لازم و ضروری است.

 ولی اگر تصمیم‌ سازان خود نیز در دام بزرگنمایی گرفتار آیند و قدرت متعارف  عظیم آمریکا، یا برتری فناوری و اطلاعاتی اسرائیل را دستکم گیرند، آن‌گاه غره‌سازی دشمن به خودفریبی بدل می‌شود.

حقیقت آن است که در عصر جنگ‌های ادراکی، مرز میان فریب دشمن و فریب خویش‌ باریک‌تر شده است. آن‌که روایت را جایگزین ارزیابی و محاسبات واقع‌بینانه کند، نه بر دشمن، که بر خود چیره می‌شود؛ و تاریخ نشان داده است که سنگین ترین شکست‌ها از همین نقطه آغاز می‌گردند: جایی که تصویر و پندار قدرت، جای قدرت واقعی را می‌گیرد و غرور کاذب، جای محاسبه ی سرد و بی‌رحم را.

*کانال نویسنده پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر اعمال تحریم‌های جدید علیه ایران و حزب‌الله نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : صلح شرافتمندانه/ احمد زیدآبادی بیشتر بخوانید: گران ترین برنامه های نظامی در حال توسعه تا سال ۲۰۳۰(+عکس) مقام ارشد نظامی آمریکا: هیچ راه حل نظامی برای درگیری اوکراین وجود ندارد آمریکا: به دنبال جنگ با ایران نیستیم/ اعزام نظامیان بیشتر با هدف حمایت از منافعمان است تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

به گزارش مشرق، کانال تلگرامی جهان بین اظهارات هانتر بایدن، پسر جو بایدن را منتشر کرد که معتقد است:

دونالد ترامپ بزرگ‌ترین تهدید وجودی است، چون همه‌چیز را از هم پاشانده و عملاً شبیه یک رئیس باند جنایتکار رفتار می‌کند. او مدعی است ترامپ از جنگ ایران و از جنگ غزه پول درمی‌آورد و از مرگ و ویرانی هزاران نفر سود می‌برد.

*بازنشر مطالب شبکه‌های اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکه‌ها منتشر می‌شود.

انتخاب پله به‌جای آسانسور شاید تغییر کوچکی در برنامه روزانه باشد، اما پژوهشی تازه که از بزرگ‌ترین بررسی‌های انجام‌شده درباره ارتباط میان پله‌نوردی روزمره و سلامت قلب به شمار می‌رود، نشان می‌دهد که همین فعالیت ساده با کاهش چشمگیر خطر مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی‌عروقی ارتباط دارد.

به گزارش زومیت، پژوهشگران دانشگاه آنگلیای شرقی و بیمارستان دانشگاهی نورفولک و نورویچ در مطالعه مروری جدیدی داده‌های بیش از ۴۸۰هزار نفر را بررسی کردند. نتایج نشان داد افرادی که از پله‌ها استفاده می‌کردند، در مقایسه با کسانی که اصلاً از پله بالا نمی‌رفتند یا کمتر این کار را می‌کردند، ۳۹ درصد کمتر در معرض مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی‌عروقی و ۲۴ درصد کمتر در معرض مرگ به هر علت قرار داشتند. بالا رفتن از پله‌ها همچنین با احتمال کمتر ابتلا به سکته قلبی، سکته مغزی و نارسایی قلبی ارتباط داشت.

پژوهشگران ابتدا ۱۸۷۳ مطالعه موجود در پایگاه‌های PubMed و Embase را بررسی و در نهایت ۹ مطالعه با مجموع ۴۸۰٬۴۷۹ شرکت‌کننده را وارد تحلیل نهایی کردند. نتایج نشان داد بالارفتن از پله‌ها با کاهش ۳۹ درصدی خطر مرگ قلبی‌عروقی و کاهش ۲۴ درصدی مرگ به هر علت همراه است.

بالارفتن از پله فعالیتی نسبتاً شدید است که در مدت کوتاهی ضربان قلب و مصرف اکسیژن را افزایش می‌دهد و عضلات بزرگ پا را درگیر می‌کند. به همین دلیل، حتی دوره‌های کوتاه پله‌نوردی می‌توانند ترکیبی از فعالیت هوازی و تمرین عضلانی ایجاد کنند.

پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که چند دقیقه پله‌نوردی در چند نوبت درطول هفته می‌تواند آمادگی قلبی‌تنفسی را بهبود دهد. برخی مطالعات نیز کاهش میزان کلسترول را پس از دوره‌های منظم این فعالیت گزارش کرده‌اند.

واسیلیوس واسیلیو، استاد دانشکده پزشکی نورویچ، می‌گوید کم‌تحرکی یکی از عوامل مهم قابل‌تغییر در ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی است و استفاده از پله می‌تواند یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای افزودن فعالیت بدنی به زندگی روزمره باشد.

پژوهش تازه پاسخ دقیقی برای تعداد مناسب پله‌ها ارائه نمی‌دهد. یکی از مطالعات بزرگ واردشده در فراتحلیل نشان داده بود که بالا رفتن از حدود شش دست پله یا معادل چند طبقه در روز ممکن است با بیشترین فایده همراه باشد؛ اما پژوهشگران تأکید می‌کنند هنوز نمی‌توان عدد مشخصی را به‌عنوان مقدار بهینه توصیه کرد.

در برخی مطالات، با افزایش میزان پله‌نوردی فواید بیشتری مشاهده شد، اما حتی مقادیر کم نیز با تغییرات قابل‌اندازه‌گیری همراه بود. به همین دلیل، برای فردی که بیشتر روز را پشت میز می‌گذراند، انتخاب پله برای یک یا دو طبقه نیز می‌تواند راهی ساده برای شکستن دوره‌های طولانی بی‌تحرکی باشد.

بااین‌حال، عدد ۳۹ درصد نباید به این معنا تعبیر شود که چند طبقه پله‌نوردی به‌تنهایی خطر مرگ قلبی را برای هر فرد دقیقاً ۳۹ درصد کاهش می‌دهد. پژوهش ارتباط آماری میان استفاده از پله و کاهش مرگ‌ومیر را نشان می‌دهد و نمی‌تواند ثابت کند که تمام این تفاوت مستقیماً ناشی از پله‌نوردی است. افرادی که بیشتر از پله استفاده می‌کنند ممکن است از جنبه‌های دیگری نیز فعال‌تر یا سالم‌تر باشند.

بالا رفتن از پله‌ها برای همه مناسب نیست و افراد با محدودیت‌های حرکتی یا مشکلات مفصلی باید پیش از شروع با پزشک مشورت کنند

با وجود مزایای احتمالی، بالارفتن از پله برای همه مناسب نیست. پژوهشگران تأکید می‌کنند افرادی که محدودیت حرکتی، مشکلات مفصلی یا بیماری‌های زمینه‌ای دارند، باید در استفاده از پله‌ها با احتیاط بیشتری عمل کنند.

مطالعات آینده می‌توانند با استفاده از ساعت‌های هوشمند و دیگر ابزارهای پوشیدنی، تعداد پله‌های پیموده‌شده و شدت فعالیت را دقیق‌تر اندازه‌گیری کنند. چنین داده‌هایی شاید مشخص کنند که چه میزان پله‌نوردی بیشترین فایده را دارد و آیا میان تعداد طبقات، سرعت بالارفتن و کاهش خطر بیماری‌های قلبی رابطه مشخصی وجود دارد یا خیر.

در حال حاضر، نتیجه اصلی پژوهش ساده است: برای بسیاری از افرادی که توانایی جسمی لازم را دارند، انتخاب پله به‌جای آسانسور فرصتی کم‌هزینه و در دسترس برای افزودن چند دقیقه فعالیت نسبتاً شدید به زندگی روزمره است. شواهد تازه نشان می‌دهد همین حرکت‌های کوتاه نیز ممکن است در بلندمدت با سلامت بهتر قلب و عمر طولانی‌تر همراه باشند.

پژوهش ۱۳ اوت در مجله‌ی American Journal of Cardiovascular Drugs منتشر شد. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر سیستم‌عامل زندگی چیست؟ راهنمای جامع مدیریت کارها، عادت‌ها و بار ذهنی خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : استفاده از پله بیشتر از آنچه تصور می‌شود برای سلامتی مفید است بیشتر بخوانید: ۵ معجزه پیاده روی؛ آیا پیاده روی آهسته مفید است؟ تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران