به گزارش رکنا، به پاس خدمات علمی و فلسفی این متفکر بزرگ، هشتم مردادماه در تقویم رسمی ایران به عنوان روز بزرگداشت شیخ شهابالدین سهروردی نامگذاری شده است. شیخ شهابالدین سهروردی که بود؟
شهابالدین یحیی بن حبش سهروردی، مشهور به «شیخ اشراق»، «شیخ شهید» و «شیخ مقتول»، در سال ۵۴۹ هجری قمری (۱۱۵۵ میلادی) در روستای سهرورد از توابع استان زنجان چشم به جهان گشود. او از همان دوران جوانی در علوم مختلفی همچون منطق، حکمت، فقه و فلسفه تبحر یافت و با هوش سرشار و ذهنی جستوجوگر، به یکی از برجستهترین متفکران عصر خود تبدیل شد.
سهروردی پس از فراگیری دانشهای رایج زمانه، به شهرهای مختلف ایران سفر کرد و در کنار مطالعات فلسفی، به عرفان و سلوک معنوی نیز روی آورد. سفرهای او به آناتولی و سرزمین شام، نقش مهمی در شکلگیری اندیشههایش داشت و سرانجام در شهر حلب، مهمترین اثر خود یعنی «حکمةالاشراق» را به نگارش درآورد. بنیانگذار فلسفه اشراق
نام سهروردی بیش از هر چیز با «حکمت اشراق» گره خورده است؛ مکتبی فلسفی که عقل و شهود را در کنار یکدیگر قرار میدهد. او معتقد بود حقیقت تنها از راه استدلال عقلی به دست نمیآید، بلکه انسان میتواند از طریق اشراق، کشف و شهود نیز به مراتب بالاتری از شناخت دست یابد.
فلسفه اشراق آمیزهای از اندیشههای افلاطون، ارسطو، نوافلاطونیان، حکمت ایران باستان و آموزههای عرفانی اسلامی است. به همین دلیل، سهروردی را احیاگر «حکمت خسروانی» و یکی از مهمترین پیونددهندگان فلسفه و عرفان در جهان اسلام میدانند. سرنوشت تلخ شیخ اشراق
اندیشههای نوگرایانه و بیان صریح دیدگاههای فلسفی و عرفانی، مخالفان بسیاری را برای سهروردی به وجود آورد. برخی از عالمان متعصب زمان، او را به خروج از اصول دینی متهم کردند و سرانجام با فشار آنان، صلاحالدین ایوبی دستور بازداشت وی را صادر کرد.
سهروردی در سال ۵۸۷ هجری قمری در زندان حلب درگذشت. او هنگام مرگ تنها ۳۸ سال داشت. هرچند زندگیاش کوتاه بود، اما آثار و اندیشههایش قرنها بعد نیز الهامبخش فیلسوفان، عارفان و پژوهشگران باقی ماند. مهمترین آثار سهروردی
از …
