به گزارش رکنا ، معاون اسبق آموزشوپرورش گفت: مدارس هیئت امنایی نباید صرفاً به ابزاری برای تأمین مالی یا تجاریسازی آموزش تبدیل شوند، بلکه باید با محوریت والدین آگاه، مسئولیتپذیر، نخبگان محلی و فعالان اجتماعی بازتعریف شوند.
حسین احمدی دبیرکل کانون تربیت اسلامی در گفتوگو با خبرنگار آموزشوپرورش خبرگزاری فارس اظهار کرد: مسئولیت تربیت و صیانت از فرزندان، پیش و بیش از آنکه امری دیوانسالارانه و دولتی باشد، امری نهادی، فطری و دینی است. قرآن کریم در آیهای صریح و راهبردی میفرماید «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنوا قُوا أَنفُسَکُم وَأَهلیکُم نارًا وَقودُهَا النّاسُ وَالحِجارَةُ (تحریم/۶)» آیهای که بهروشنی مسئولیت اولیه، اصیل و سلبناپذیر تربیت و حفظ سلامت اخلاقی و روانی فرزندان را متوجه والدین میداند.
وی ادامه داد: در اسناد بالادستی به وبژه در سند تحول بنیادین و حقوق عامه نیز مشارکت والدین در فرایند تعلیم و تربیت هم یک حق و هم یک تکلیف تلقی میشود؛ ترتیبی حقوقی که در آن، دولت و نظام آموزشی رسمی تنها نقش مکمل، بسترساز و ناظر را بر عهده دارند، نه جایگزین نهاد خانواده.
تنها حدود ۱۰ تا ۱۳ درصد از زمان عمر فرزندان در مدرسه سپری میشود
احمدی با بیان اینکه نگاهی به تحلیل زیست زمانی دانشآموزان، اهمیت ساختاری خانواده را آشکارتر میسازد، گفت: یک سال کامل شمسی دارای ۸,۷۶۰ ساعت است. در بهترین شرایط استانداردهای آموزشی، چنانچه دانشآموز حداکثر و در بهترین شرایط ۲۰۰ روز آموزشی را و در هر روز ۵ تا ۶ ساعت در مدرسه بگذراند، مجموع زمان حضور او در محیط رسمی مدرسه تنها حدود ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ ساعت در سال خواهد بود.
وی تصریح کرد: این محاسبات نشان میدهد که تنها حدود ۱۰ تا ۱۳ درصد از زمان عمر فرزندان در بستر مدرسه سپری میشود و بقیه آن در بستر خانواده و حوزه عمومی جامعه طی میگردد.
عدم ارتقای جایگاه ساختاری خانواده در تشکیلات وزارت آموزش و پرورش
معاون اسبق وزارت آموزشوپرورش بیان کرد: اگرچه اهمیت کیفی و جامعهپذیری دوره حضور در مدرسه بر کسی پوشیده نیست، اما از منظر جامعهشناسی آموزش و پرورش، حجم غالب اثرپذیریهای زیست شناسانه، اقتصادی، فرهنگی و عاطفی …
