به گزارش رکنا ، گوزن زرد ایرانی، یکی از ارزشمندترین گونههای در معرض انقراض جهان، پس از سالها تکثیر در مراکز حفاظتشده، اکنون در آستانه بازگشت به بخشی از زیستگاه تاریخی خود در استان فارس قرار گرفته است.
اقدامی که علاوه بر احیای یک گونه نادر، میتواند آغازگر فصل تازهای در حفاظت از جنگلهای زاگرس، توسعه گردشگری طبیعی و مشارکت جوامع محلی در صیانت از تنوع زیستی باشد.
پروژه احیای گوزن زرد ایرانی در ایران، از معدود برنامههای حفاظتی است که از مرحله نجات یک گونه از انقراض، به مرحله بازگرداندن آن به طبیعت رسیده است.
استان فارس که سالها میزبان یکی از موفقترین مراکز تکثیر این گونه بوده، اکنون قرار است نقش تازهای در این برنامه ملی ایفا کند؛ نقشی که میتواند سرچهان را به یکی از مهمترین زیستگاههای گوزن زرد ایرانی در کشور تبدیل کند.
رئیس اداره حفاظت و مدیریت حیاتوحش اداره کل حفاظت محیط زیست استان فارس در گفتوگو با خبرنگار ایرنا، از جزئیات این طرح، وضعیت مراکز تکثیر، چالشهای حفاظت و برنامههای آینده برای احیای این گونه سخن گفت.
از انقراض تا احیا؛ روایت نجات گوزن زرد ایرانی
لیلا جولایی با اشاره به تاریخچه حفاظت از این گونه اظهار کرد: سالها تصور میشد گوزن زرد ایرانی از طبیعت کشور منقرض شده است، اما پس از شناسایی تعدادی از این حیوان در جنگلهای دز و کرخه خوزستان، برنامه حفاظت و تکثیر آن در کشور آغاز شد.
وی افزود: در نخستین گام، تعدادی از این گوزنها به سایت دشت ناز ساری منتقل شدند و پس از موفقیت در تکثیر، سازمان حفاظت محیط زیست تصمیم گرفت مراکز دیگری نیز در کشور ایجاد کند تا جمعیت این گونه افزایش یابد.
به گفته وی، استان فارس با راهاندازی سایت میانکتل در اوایل دهه ۷۰ و سایت ارسنجان در اوایل دهه ۹۰، به یکی از قطبهای اصلی حفاظت و تکثیر گوزن زرد ایرانی تبدیل شد و اکنون در کنار چند استان دیگر، مسئولیت حفظ این ذخیره ژنتیکی ارزشمند را برعهده دارد.
جولایی با بیان اینکه فلسفه ایجاد مراکز تکثیر، بازگرداندن گونه به طبیعت است، گفت: در همه دنیا زمانی که جمعیت یک گونه در معرض انقراض کاهش پیدا میکند، ابتدا در محیطی کنترلشده …
