به گزارش رکنا، مجله معتبر نیچر از خوانندگانش پرسیده است که چه چیزی را در کارشان دوست دارند و حاضر نیستند انجام آن را به چتباتها بسپارند. به پرسیدن سوال ادامه دهید
مولیکه اوزچاکمک از استانبول، ترکیه میگوید: به عنوان یک دانشجو که درگیر تحقیق در زمینه هوش مصنوعی و آگاهی است، هیجانانگیزترین بخش، کنجکاوی، توجه به ارتباطات غیرمنتظره و به چالش کشیدن فرضیات موجود است. این لحظات اغلب از گفتگو با مربیان، بحث با همکاران و تامل شخصی ناشی میشود تا از یک الگوریتم. مسئولیت نهایی بر عهده من است
الوا اسکوبار از مکزیکوسیتی، مکزیک میگوید: به عنوان یک دانشمند اعماق دریا، نادیده گرفتن الهامات، هیجان کشف و خلاقیت برای طراحی آزمایشها دشوار خواهد بود. ارتباط شخصی با قلمرو اعماق اقیانوس برای حفاظت از محیط زیست ضروری است و من مسئولیت اخلاقی در علم دارم. اجازه دهید خودم دادههایم را مرتب کنم
لوسی جوکی جوکی از منچستر، انگلستان میگوید: من سابقهای در آمار زیستی دارم و از برنامهنویسی آماری لذت میبرم. دریافت دادههای نامرتب و مرتب و قابل ارائه کردن آنها بسیار لذتبخش است. خیلی طول میکشد تا اشتباهات هوش مصنوعی اصلاح شوند
ریچارد کونز از پیترماریتزبرگ در آفریقای جنوبی میگوید: اگرچه کارایی هوش مصنوعی در نوشتن کد باعث حسادت من میشود، اما من هنوز ترجیح میدهم کد خودم را بنویسم. من عاشق این بخش از کارم هستم. اشکالزدایی کدی که توسط هوش مصنوعی نوشته میشود، میتواند دشوار و زمانبر باشد. گفتگو با همکاران حیاتی است
شنگ بائو از هنگ کنگ، چین میگوید: پیشرفت علمی نه تنها در یافتن پاسخهای کارآمد، بلکه در تبادل دیدگاهها، به چالش کشیدن فرضیات و توسعه ایدهها از طریق گفتگو نیز هست. بسیاری از بهترین ایدههای تحقیقاتی من از بحثهای خودجوش ناشی میشوند. اگر هوش مصنوعی بهتر انجامش میدهد جای ما را میگیرد
انریکه فالستو از برزیل میگوید: به عنوان یک پزشک و محقق مراقبتهای بهداشتی، من همیشه باید علاقه بیمار را در اولویت قرار دهم. بنابراین اگر هوش مصنوعی کاری را بهتر از من انجام دهد، میتواند در آن کار جایگزین من شود. این ترسناک است، اما …
