به گزارش رکنا و براساس گزارش «اسکان بشر سازمان ملل متحد» (UN-Habitat) نشان میدهد بحران دسترسی به مسکن در ایران وارد مرحلهای شده که کشور را در میان سختترین بازارهای مسکن جهان قرار داده است.
بر اساس این گزارش که با دادههای سال ۲۰۲۳ تهیه شده، نسبت قیمت متوسط مسکن به درآمد سالانه خانوار در ایران به ۲۵.۱ رسیده است؛ شاخصی که ایران را در رتبه ۱۷۳ جهان قرار میدهد. در مقابل، عربستان سعودی و امارات متحده عربی با ثبت نسبت ۳، آسانترین بازارهای مسکن جهان را در اختیار دارند و آمریکا نیز با نسبت ۴.۵ در جایگاه هفتم قرار گرفته است.
در سوی دیگر جدول، سوریه با نسبت ۸۶.۷، سریلانکا با ۴۰.۸ و چین با ۳۴.۶ دشوارترین شرایط را برای خانهدار شدن دارند. بحران فقط گرانی مسکن نیست
در نگاه اول ممکن است تصور شود مشکل صرفاً افزایش قیمت مسکن است، اما این شاخص در واقع نسبت قیمت مسکن به درآمد خانوار را اندازهگیری میکند. بنابراین، رتبه پایین ایران تنها نتیجه رشد قیمت خانه نیست؛ بلکه از شکاف روزافزون میان درآمد مردم و ارزش داراییهای ملکی حکایت دارد.
در سالهای اخیر قیمت مسکن چندین برابر سریعتر از دستمزدها رشد کرده است. نتیجه این روند، کاهش مستمر قدرت خرید خانوارها و طولانیتر شدن فاصله تا خانهدار شدن بوده است؛ بهگونهای که حتی بسیاری از خانوارهای دارای درآمد متوسط نیز از بازار خرید حذف شدهاند. تورم؛ متهم اصلی
اقتصاددانان معتقدند مهمترین عامل این وضعیت، تورم مزمن است. در اقتصادی که تورم برای سالهای متوالی در سطوح بالا باقی میماند، مسکن به ابزاری برای حفظ ارزش سرمایه تبدیل میشود.
در چنین شرایطی تقاضای سرمایهای بر تقاضای مصرفی غلبه میکند؛ یعنی بخشی از خریدها نه برای سکونت، بلکه برای حفظ ارزش پول انجام میشود. این مسئله عرضه مؤثر برای مصرفکنندگان واقعی را کاهش داده و قیمتها را بیش از پیش افزایش میدهد. نظام تأمین مالی؛ حلقه مفقوده بازار مسکن
یکی دیگر از تفاوتهای ایران با کشورهایی که در صدر این رتبهبندی قرار دارند، ضعف نظام تأمین مالی خرید مسکن است. در بسیاری از کشورهای توسعهیافته، خانوارها بخش عمده قیمت مسکن را از طریق وامهای …
