به گزارش رکنا، روانرنجوری یا نوروتیسیزم (Neuroticism) یکی از مهمترین ویژگیهای شخصیتی انسان به شمار میرود و نشان میدهد یک فرد تا چه اندازه در برابر استرس، نگرانی و احساسات منفی حساس است. این ویژگی بخشی از ساختار شخصیت افراد است و به خودی خود بیماری محسوب نمیشود. روانرنجوری چیست؟
روانرنجوری یکی از پنج مؤلفه اصلی شخصیت در مدل مشهور «پنج عامل بزرگ شخصیت» یا Big Five است. این ویژگی به تمایل فرد برای تجربه احساساتی مانند اضطراب، نگرانی، ترس، خشم، ناامیدی و غم اشاره دارد.
افرادی که نمره بالاتری در این ویژگی دارند، معمولاً رویدادهای روزمره را استرسزاتر از دیگران ارزیابی میکنند و واکنشهای هیجانی شدیدتری نسبت به مشکلات زندگی نشان میدهند. در مقابل، کسانی که روانرنجوری پایینتری دارند، اغلب آرامتر، باثباتتر و مقاومتر در برابر فشارهای روانی هستند. تفاوت روانرنجوری با نوروسیس چیست؟
یکی از برداشتهای اشتباه رایج، یکسان دانستن «روانرنجوری» با «نوروسیس» است.
نوروسیس اصطلاحی قدیمی در روانپزشکی بود که برای توصیف برخی اختلالات روانی به کار میرفت. این واژه از سال ۱۹۸۰ و با انتشار نسخه سوم راهنمای تشخیصی اختلالات روانی (DSM-III) از طبقهبندی رسمی روانپزشکی کنار گذاشته شد.
اما روانرنجوری یک اختلال یا بیماری نیست؛ بلکه ویژگیای شخصیتی است که افراد در درجات مختلف آن قرار میگیرند. افراد دارای روانرنجوری بالا چه خصوصیاتی دارند؟
افرادی که از نظر روانرنجوری در سطح بالاتری قرار دارند، معمولاً ویژگیهای زیر را تجربه میکنند: نگرانی و اضطراب مداوم حساسیت زیاد به انتقاد دیگران تجربه بیشتر احساس گناه یا ناامیدی واکنش شدیدتر به فشارهای روانی نوسانات خلقی بیشتر دشواری در کنترل احساسات منفی تمایل به پیشبینی بدترین سناریوها نشانههای روانرنجوری در زندگی روزمره
این ویژگی میتواند در رفتارهای روزانه به شکلهای مختلفی ظاهر شود، از جمله: نگرانی بیش از حد درباره مسائل کوچک مرور مداوم اشتباهات گذشته تصور پیامدهای منفی پیش از وقوع اتفاقات حساسیت زیاد نسبت به قضاوت دیگران طولانی شدن ناراحتی …
