به گزارش رکنا، در سالروز درگذشت جعفر بزرگی، یکی از چهرههای دوستداشتنی و خاطرهانگیز تلویزیون ایران، نگاهی به زندگی پرماجرا و کارنامه هنری او میاندازیم. هنرمندی که مسیرش از خوانندگی در رادیو و تئاتر تا بازیگری در نقشهای پدربزرگهای مهربان سریالهای محبوب و حتی کارآفرینی در صنعت گاز را درنوردید. از تئاتر و رادیو تا سینما
جعفر بزرگی (با نام اصلی حشمتالله) در ۱۳ اردیبهشت ۱۲۹۶ در تهران متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در دبستان هدایت و دارالفنون به پایان رساند و از همان جوانی به هنر علاقهمند بود. جعفر بزرگی فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۱۲ با تئاتر آغاز کرد و به مدت هشت سال زیر نظر استاد عبدالحسین کنگرلو به فراگیری این هنر پرداخت.
اواخر دهه ۱۳۱۰، با افتتاح رادیو ژاندارمری و رادیو شهربانی به همراه حسین شهبازیان پا به عرصه رادیو گذاشت و از سال ۱۳۱۸، اجرای آواز زنده در رادیو را تجربه کرد. او همچنین کنسرتهایی را با همراهی حسینعلی وزیریتبار در تئاتر تهران برگزار کرد و صفحات گرامافونی از خود بر جای گذاشت. مدتی نیز برای فعالیت به رادیو اصفهان رفت.
حضور او در سینما اما دیرتر و در سن ۷۳ سالگی رقم خورد. نخستین تجربه سینماییاش بازی در فیلم «بچههای طلاق» (۱۳۶۸) به کارگردانی تهمینه میلانی بود و پس از آن در فیلمهایی مانند «افسانه آه» (۱۳۶۹)، «مدرسه پیرمردها» (۱۳۷۰)، «خسوف» (۱۳۷۱) و «درخت گلابی» (۱۳۷۶) ایفای نقش کرد. ستاره سریالهای محبوب تلویزیون
اگرچه جعفر بزرگی در سینما حضور داشت، اما شهرت و محبوبیت اصلی او مدیون بازی در سریالهای تلویزیونی دهههای ۷۰ و ۸۰ است. چهره مهربان و نقشهای پدربزرگوار او در سریالهایی چون «پدرسالار»، «پهلوانان نمیمیرند» و بهویژه «زیر آسمان شهر»، برای همیشه در خاطره مخاطبان تلویزیون ماندگار شد.
از دیگر سریالهایی که او در آنها نقشآفرینی کرد میتوان به «آژانس دوستی»، «کیف انگلیسی»، «پزشکان»، «کهنهسوار»، «در قلب من» و «نوعی دیگر» اشاره کرد. او تا پایان عمر، در مجموع در ۲۳ اثر سینمایی و تلویزیونی به ایفای نقش پرداخت. چهرهای چندوجهی در کنار هنر
جعفر بزرگی تنها یک هنرمند نبود؛ او بنیانگذار …
