آغاز مرحله‌ای جدید از تنش با تهران با حمله اوکراین به کشتی ایرانی در خزر/ شهادت ملوان ایرانی نیازمند پاسخ قاطع به کی‌یف است

به گزارش سرویس بین‌الملل جماران، «فایننشال تایمز» در گزارشی به بحران فزاینده ذخایر مهمات آمریکا پرداخت و نوشت: هزینه‌های سنگین مهمات حیاتی در جنگ ایران، سیلابی از عناوین خبری را به راه انداخته که هشدار می‌دهند ذخایر ایالات متحده در آستانه اتمام است. اگرچه این موضوع قطعاً نگران‌کننده است، اما این گزارش‌ها معمولاً از این نکته غافل‌اند که این درگیری جدید، صرفاً یک مشکل از پیش موجود را آشکار و تشدید کرده است.

نشانه‌های هشداردهنده کمبود جدی مهمات -و تأثیر آن بر ارتش ایالات متحده- مدت‌ها پیش از این مشهود بود. از سال ۲۰۱۸، دکترین استراتژیک ایالات متحده محدودیت‌های موجود در دامنه تعامل آمریکا در درگیری‌های بین‌المللی را، به‌ویژه با توجه به نیازهای منابع برای بازدارندگی در برابر درگیری با چین در منطقه هند-آرام که اولویت ایالات متحده است، به رسمیت شناخته است. با این حال، رهبران واشینگتن از هر دو حزب سیاسی همواره از مواجهه با انتخاب‌های دشواری که با اولویت‌بندی همراه است، سر باز زده‌اند.

کاهش گسترده مهمات باارزش از زرادخانه ایالات متحده برای تسلیح اوکراین پس از تهاجم روسیه در سال ۲۰۲۲، حدود ۶۷ میلیارد دلار از صندوق جنگی این کشور را تخلیه کرد. این موضوع در کنار ناتوانی در جایگزینی سریع ذخایر با توجه به محدودیت‌های قابل‌توجه پایگاه صنعتی، باعث شد ایالات متحده بخش مهمی از قدرت انتخاب و انعطاف‌پذیری خود را از دست بدهد.

پیش از این، کنگره از ذخایر ایالات متحده در برابر خروج به سمت شرکای خارجی به قیمت به خطر افتادن آمادگی ایالات متحده برای نیازهای جهانی خودش، محافظت می‌کرد. با این حال، هیچ بحث اساسی در مورد این بده‌بستان‌ها صورت نگرفت.

مداخله ایالات متحده در ایران، تنها با تحت فشار قرار دادن بیشتر ذخایر مهماتی که از قبل با کسری مواجه بودند، این شرایط نامطلوب را تشدید کرده است. اعداد و ارقام گویای همه چیز هستند.گزارش‌های رسانه‌ای حاکی از تخلیه نزدیک به ۸۰ درصد از موجودی سامانه تاد (Thaad) ایالات متحده و نزدیک به نیمی از رهگیرهای پاتریوت است. همچنین تخمین زده می‌شود که عرضه موشک‌های تاماهاک، که یک مهمات دوربرد حیاتی برای درگیری احتمالی در منطقه هند-آرام است، ۵۰ درصد کاهش یافته باشد.

دولت ترامپ اکنون به دنبال دریافت بودجه دفاعی ۱.۵ تریلیون دلاری از کنگره و همچنین ۷۳ میلیارد دلار بودجه تکمیلی اضافی صرفاً برای پوشش هزینه‌های جنگ در ایران است. بودجه مهمات بخش قابل‌توجهی از این مبلغ را تشکیل می‌دهد. اما اگرچه پول و اهداف تولید بالاتر روی کاغذ خوب به نظر می‌رسند، اما نمی‌توانند زمان‌بندی‌های تخمینی تحویل را تسریع کنند. حتی اگر بودجه درخواستی و افزایش قابل‌توجه تولید بتواند بن‌بست بودجه در کنگره را بشکند، بازگرداندن ذخایر مهمات حیاتی به سطوح پیش از جنگ ایران، سال‌ها زمان می‌برد.

این تصور که پول بیشتر، مهمات بیشتر و زمان بیشتر همیشه فراهم خواهد شد، تا حد ناسالمی در سیاست‌گذاری واشنگتن نفوذ کرده است. این موضوع در خودِ تصمیم برای آغاز جنگ در خاورمیانه مشهود است.

دونالد ترامپ با وجود به ارث بردن محیطی با منابع محدود و تحت فشار، تصمیم به انجام این کار گرفت. علاوه بر این، به نظر می‌رسد او همچنان تشدید بیشتر تنش‌ها را روی میز نگه داشته است. اعتماد به نفس کاذب تنها به خطای استراتژیک دامن می‌زند و نمی‌تواند ترازنامه موجودی را بهبود بخشد.

فشار بر دولت برای ارائه بودجه دفاعی و لایحه بودجه تکمیلی ایران در ماه سپتامبر در حال افزایش است. اما تصویب بی‌چون و چرای سطوح سرسام‌آور بودجه دفاعی، مشکل را حل نخواهد کرد. جنگ ایران محدودیت‌های ساختاری و استراتژیک ارتش ایالات متحده را در کانون توجه قرار داده است، اما تقلیل بحران مهمات به صرفاً نشانه‌ای از این درگیری، نادیده گرفتن اصل ماجراست. مسئله بنیادی این است که ایالات متحده بیش از حد در دفاع از سایر کشورها متعهد شده و نمی‌تواند به‌طور مادی در بیش از یک صحنه درگیری ایفای نقش کند.

تخصیص بودجه بیشتر و تعیین اهداف تولید بهتر بدون وجود تدابیر حفاظتی همراه برای محافظت از ذخایر تسلیحاتی آمریکا، تقریباً وقوع یک بحران تسلیحاتی دیگر در آینده را تضمین می‌کند.

کنگره، با توجه به قدرت انحصاری‌اش در کنترل بودجه، تنها شاخه از دولت است که می‌تواند ایجاد و اجرای چارچوب‌های حفاظتی برای منابع نظامی حیاتی کشور را الزامی کند. کنگره نباید بودجه دفاعی یا لایحه تکمیلی اضطراری برای ایران را بدون برقراری مجدد و گسترش تدابیر حفاظتی بر ذخایر تسلیحاتی ایالات متحده پیش ببرد. کنگره باید اطمینان حاصل کند که ایالات متحده می‌تواند ابتدا نیازهای با اولویت بالای خود را برآورده و حفظ کند؛ یعنی تأمین منابع برای یک رویکرد بازدارندگی معتبر از طریق انکار در منطقه هند و اقیانوس آرام.

رهبران هر دو جناح سیاسی دیگر فرصتی برای به تعویق انداختن تصمیمات دشوار ندارند. روی کاغذ، کمبود تسلیحات یک مسئله ریاضی است. اما در عمل، این یک مسئله راهبردی است. بودجه دفاعی و تأمین مالی تکمیلی برای ایران، فرصت جدیدی را برای بازگشت به مسیر اولویت‌بندی فراهم می‌کند. با این حال، بدون پذیرش محدودیت‌های راهبردی و ایجاد چارچوب‌های حفاظتی سخت‌گیرانه‌تر پیرامون تسلیحات حیاتی، ایالات متحده محکوم به تکرار دوباره این چرخه در شرایطی است که احتمالاً بسیار وخیم‌تر خواهد بود.

به گزارش مشرق به نقل از خبرگزاری «نووستی»، سرگئی ریابکوف، معاون وزیر امور خارجه روسیه اعلام کرد که مقامات مسکو همچنان برای گفت‌وگو با واشنگتن آمادگی دارند، ولی این مسئله به معنای عقب‌نشینی از مواضع اصولی خود در قبال مناقشه اوکراین نیست.

ریابکوف صبح امروز، جمعه، در مصاحبه با پایگاه خبری «نیوز.رو» در این باره توضیح داد: «مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا درباره ضرورت مطرح کردن ایده‌های جدید برای حل‌وفصل مسالمت‌آمیز سخن گفته و اگر منظور از «تلاش‌های» مورد اشاره آمریکایی‌ها همین است، ما آماده‌ایم آنها را بشنویم و همچنان برای گفت‌وگو با واشنگتن آماده‌ایم، البته این بدان معنا نیست که از مواضع اصولی خود عقب‌نشینی خواهیم کرد. به هر حال، زمان به زیان کی‌یف و اتحادیه اروپا پیش می‌رود و آنها ناچار خواهند بود این موضوع را در نظر بگیرند.»

این دیپلمات بلندپایه افزود: «طرف روسی آماده است هرگونه پیشنهاد و ایده معقولی که در راستای اهداف تعیین‌ شده از سوی رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین باشد و با واقعیت‌های شکل‌گرفته "در میدان نبرد" مطابقت داشته باشد، را شنیده و به بررسی آن بپردازد.»

معاون وزیر خارجه روسیه تأکید کرد: «ولی در این راستا، تلاش برای تحمیل خواسته‌های حداکثری اتحادیه اروپا و اوکراین یا خریدن زمان برای تسلیح مجدد نیروهای مسلح اوکراین کاملاً غیرقابل قبول است و بنا بر تعریف نمی‌تواند به حل‌وفصل پایدار کمک کند.»

ریابکوف گفت: «طرف آمریکایی در دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ، برخلاف دولت بایدن، در مجموع آمادگی خود برای گفت‌وگوی سازنده و درک مواضع روسیه را نشان داده است. در مرحله کنونی، مهم‌ترین مسئله این است که واشنگتن تا چه اندازه قادر است بر تصمیم‌های مقامات کی‌یف و حامیان اروپایی آن تأثیر بگذارد، طرف‌هایی که همچنان در رؤیای تحمیل شکست راهبردی بر روسیه بسر می‌برند.»

وی همچنین یادآور شد که روسیه و آمریکا به‌طور منظم و فعال به همکاری دوجانبه ادامه می‌دهند و افزود: «همکاری فعال با طرف آمریکایی از طریق ارتباط دولت‌ها و همچنین سرویس‌های ویژه ادامه دارد. نمایندگی دیپلماتیک روسیه در واشنگتن نیز تماس‌های نزدیک خود را با مقامات آمریکایی حفظ کرده است.»

میخائیل اولیانوف، نماینده دائم روسیه در سازمان‌های بین‌المللی مستقر در وین به دونالد ترامپ یادآوری کرده که فشارهای اقتصادی او علیه ایران همانند دور اول ریاست‌جمهوری او راه به جایی نخواهد برد. 

اولیانوف در شبکه ایکس در واکنش به تهدیدهای جدید دونالد ترامپ برای اعمال تحریم‌های اقتصادی شدید علیه ایران نوشت: «ایران برای دهه‌ها تحت تحریم‌های آمریکا باقی مانده است. تهران در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ توانایی خود را در ایستادگی در برابر "فشار حداکثری" نشان داد.« 

وی اضافه کرد: «اگر واشنگتن خواهان دستیابی به برخی از اهداف خود است، مسیر اشتباهی را انتخاب کرده است. نتایج مثبت تنها از طریق دیپلماسی صادقانه امکان‌پذیر خواهد بود؛ هرچه آمریکا زودتر این موضوع را درک کند، بهتر است.»

ترامپ روز چهارشنبه اعلام کرد که «فشار و انزوای اقتصادی» علیه ایران در «ابعادی بی‌سابقه» خواهد بود.

او افزود: «هر کشوری که به مؤسسات مالی، کسب‌وکارها، فرودگاه‌ها یا نهادهای دولتی خود اجازه دهد هرگونه راه تنفسی به ایران بدهند، خود با پیامدهای اقتصادی بسیار سنگینی روبرو خواهد شد.»

ترامپ گفت: «قاچاق نفت، خطوط سوآپ، انتقال پول نقد، صرافی‌ها، ثبت کشتی‌ها و شرکت‌های پوششی — همه این‌ها باید همین الان متوقف شوند. خودتان می‌دانید با چه کسانی هستم. این یک دی-دی اقتصادی خواهد بود و ما نیاز داریم همه متحدانمان کنار ایالات متحده بایستند تا تهدید ایران را نابود کنیم.»

ساعتی قبل‌تر روزنامه واشنگتن‌پست هم  در مطلبی به نقل از تحلیلگران تهدیدهای اخیر دونالد ترامپ برای افزایش شدید تحریم‌های اقتصادی علیه ایران را غیرقابل اجرا توصیف کرد.  

«ادوارد فیشمن» عضو ارشد و مدیر مرکز ژئواقتصاد اندیشکده «شورای روابط خارجی» گفت ترامپ اغلب چنین تهدیدهایی مطرح می‌کند اما در عمل اقدام چندانی پشت آن نیست. 

فیشمن اشاره کرد که ایران از سال ۲۰۱۸ زیر تحریم‌های آمریکا قرار دارد؛ بنابراین تنها راه باقی‌مانده برای ترامپ، تشدید تحریم‌ها علیه شرکای ایران از جمله چین، امارات و ترکیه است.

به نوشته واشنگتن‌پست گزینه‌های دیگر شامل هدف قرار دادن بانک‌ها و پالایشگاه‌هایی است که مقادیر کمی انرژی از ایران می‌خرند، یا تحریم بانک‌های حامل دارایی‌های ایران در خارج از کشور.

فیشمن گفت: «لیست خیلی بلندی نیست. بنابراین واقعاً کار زیادی نمی‌توان کرد، مگر اینکه واقعاً بخواهید تمام دنیا را تهدید کنید که در صورت معامله با ایران، از دسترسی به اقتصاد آمریکا محروم خواهند شد.» 

متن پست ترامپ همین را می‌رساند، اما فیشمن افزود: «من اصلاً باور ندارم که چنین تهدیدی باورپذیر و عملی باشد.»