ماه عسل نفت روسیه در هند ادامه یافت

ظرفیت همکاری ایران و تاتارستان در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

ایران و جمهوری تاتارستان هر دو از ظرفیت‌های قابل‌توجهی در حوزه انرژی، نفت و گاز، پتروشیمی، پالایش، ماشین‌آلات صنعتی و خدمات فنی و مهندسی برخوردارند. تاتارستان یکی از مناطق مهم صنعتی فدراسیون روسیه به شمار می‌رود و در زنجیره ارزش نفت، گاز، پالایش و صنایع شیمیایی، تجربه و زیرساخت مناسبی دارد.

در مقابل، ایران با برخورداری از ذخایر گسترده نفت و گاز، نیروی انسانی متخصص، شرکت‌های دانش‌بنیان، توان مهندسی و بازار منطقه‌ای، می‌تواند شریک مناسبی برای اجرای پروژه‌های مشترک باشد. از این رو، همکاری دو طرف نباید صرفاً به مبادله کالا محدود شود، بلکه باید به سمت سرمایه‌گذاری مشترک، انتقال فناوری، تولید مشترک و حضور در بازارهای ثالث حرکت کند.

فرصت‌های سرمایه‌گذاری مشترک

مهم‌ترین فرصت‌های سرمایه‌گذاری مشترک میان ایران و تاتارستان در چه حوزه‌هایی قرار دارد؟

این فرصت‌ها را می‌توان در چند محور اصلی تعریف کرد؛ از توسعه و نوسازی پالایشگاه‌ها و مجتمع‌های پتروشیمی گرفته تا تولید مواد اولیه و محصولات پتروشیمی با ارزش افزوده بالا، توسعه صنایع پایین‌دستی نفت و گاز و تولید تجهیزات و ماشین‌آلات مورد استفاده در این صنایع.

همچنین خدمات فنی و مهندسی، تعمیرات و نگهداری تأسیسات انرژی، فناوری‌های کاهش مصرف انرژی و افزایش بهره‌وری، تولید مواد شیمیایی تخصصی و کاتالیست‌ها و همکاری در حوزه انرژی‌های نو، هیدروژن و کاهش آلایندگی از دیگر زمینه‌های قابل توجه همکاری هستند.

ایجاد شرکت‌های مشترک برای صادرات محصولات پتروشیمی به کشورهای منطقه و همکاری در حوزه لجستیک، انبارداری و زنجیره تأمین انرژی نیز می‌تواند در دستور کار دو طرف قرار گیرد.

مزیت اصلی چنین همکاری‌ای، استفاده از ظرفیت‌های مکمل دو کشور است. ایران به بازارهای جنوبی، مسیرهای ترانزیتی و ظرفیت‌های صادراتی منطقه‌ای دسترسی دارد و تاتارستان نیز از توان صنعتی، فناوری و ارتباطات گسترده در بازار روسیه برخوردار است.

نقش انجمن در تبدیل تفاهم‌ها به پروژه

انجمن سرمایه‌گذاری‌های مشترک ایرانی و خارجی چه نقشی در توسعه این همکاری‌ها دارد؟

نقش انجمن، ایجاد ارتباط ساختاریافته میان سرمایه‌گذاران، شرکت‌های صنعتی، نهادهای دولتی و بخش خصوصی دو کشور است. تلاش ما این است که همکاری‌ها از نشست‌های صرفاً تشریفاتی فراتر رفته و به شکل‌گیری پروژه‌های مشخص و قابل اجرا منجر شود.

شناسایی فرصت‌های سرمایه‌گذاری، معرفی شرکای معتبر، بررسی اولیه طرح‌ها، تسهیل مذاکرات، کمک به تنظیم چارچوب‌های همکاری و پیگیری مسائل حقوقی، مالی و اجرایی پروژه‌ها، بخشی از این وظایف است.

انجمن همچنین می‌تواند به‌عنوان پل ارتباطی میان شرکت‌های ایرانی و مجموعه‌های صنعتی تاتارستان عمل کند؛ به‌ویژه در رویدادهایی مانند مجمع تخصصی نفت، گاز و پتروشیمی که زمینه مناسبی برای مذاکره مستقیم، معرفی توانمندی‌ها و ارزیابی پروژه‌های مشترک فراهم می‌کند.

تأمین مالی؛ حلقه تعیین‌کننده پروژه‌ها

برای تأمین مالی پروژه‌های مشترک چه مدل‌هایی را پیشنهاد می‌کنید؟

مدل تأمین مالی باید متناسب با ماهیت هر پروژه طراحی شود. در پروژه‌های نفت، گاز و پتروشیمی می‌توان از تشکیل شرکت پروژه مشترک میان طرف‌های ایرانی و روسی، سرمایه‌گذاری مستقیم شرکت‌های بزرگ و هلدینگ‌ها، ظرفیت بانک‌های توسعه‌ای و صندوق‌های سرمایه‌گذاری و تأمین مالی زنجیره‌ای از طریق شرکت‌های تأمین‌کننده تجهیزات استفاده کرد.

قراردادهای مشارکت در تولید یا فروش، قراردادهای تهاتری و جبرانی، استفاده از ظرفیت بازار سرمایه در دو کشور، تأمین مالی مبتنی بر صادرات محصولات پروژه و جذب سرمایه‌گذاران منطقه‌ای و استفاده از ساختارهای چندجانبه نیز از دیگر گزینه‌هاست.

البته سرمایه‌گذاری مشترک فقط ورود منابع مالی نیست. فناوری، بازار، مدیریت، تجهیزات و دانش فنی نیز بخشی از آورده شرکا محسوب می‌شود و باید در ارزش‌گذاری مشارکت‌ها مورد توجه قرار گیرد.

موانع سرمایه‌گذاری مشترک

مهم‌ترین موانع پیش روی اجرای پروژه‌های مشترک چیست؟

تفاوت مقررات و نظام‌های حقوقی دو کشور، محدودیت‌های بانکی و دشواری انتقال منابع مالی، ریسک‌های بیمه، حمل‌ونقل و تجارت بین‌المللی، کمبود اطلاعات درباره شرکای تجاری و پروژه‌ها و ضعف مطالعات امکان‌سنجی و ارزیابی اقتصادی، از مهم‌ترین موانع هستند.

نوسانات نرخ ارز، پیچیدگی مجوزهای دولتی و زیست‌محیطی، تفاوت استانداردهای فنی و مدیریتی، نبود سازوکار روشن برای حل اختلافات و ضعف حاکمیت شرکتی و شفافیت برخی شرکت‌های پروژه نیز می‌تواند روند اجرای همکاری‌ها را با مشکل مواجه کند.

برای عبور از این موانع باید پیش از امضای هر تفاهم‌نامه، موضوعاتی مانند ساختار مالکیت، نحوه تصمیم‌گیری، سهم طرفین، تعهدات مالی، انتقال فناوری، بازار فروش، ضمانت اجرا و روش حل اختلاف به‌طور دقیق مشخص شود.

حاکمیت شرکتی؛ شرط اعتماد

حاکمیت شرکتی چه نقشی در موفقیت سرمایه‌گذاری‌های مشترک دارد؟

حاکمیت شرکتی یکی از عوامل اساسی موفقیت یا شکست سرمایه‌گذاری‌های مشترک است. در بسیاری از پروژه‌ها، مشکل اصلی کمبود سرمایه نیست، بلکه نبود سازوکار شفاف برای تصمیم‌گیری، کنترل هزینه‌ها، نظارت بر عملکرد و مدیریت تعارض منافع است.

در شرکت‌های مشترک باید از ابتدا ترکیب و اختیارات هیئت‌مدیره، نحوه انتخاب مدیرعامل، حدود اختیارات مدیران، الزامات گزارش‌دهی مالی و عملیاتی، حسابرسی مستقل و سازوکار کنترل معاملات با اشخاص وابسته در اسناد حقوقی و اساسنامه شرکت مشخص شود.

همچنین نحوه ورود سرمایه جدید، شرایط انتقال سهام، روش خروج سرمایه‌گذاران، نحوه حل اختلاف و سازوکار داوری باید به‌طور شفاف تعیین شود.

شفافیت، پاسخگویی و رعایت منافع متوازن شرکا، اعتماد ایجاد می‌کند و اعتماد نیز مهم‌ترین زیرساخت سرمایه‌گذاری بلندمدت است.

انتقال فناوری؛ فراتر از یک بند قراردادی

آیا این همکاری‌ها می‌تواند به انتقال فناوری و توسعه صنایع داخلی ایران منجر شود؟

بله، اما انتقال فناوری باید به‌صورت دقیق و قراردادی طراحی شود. در توافق‌های کلی، موضوع فناوری معمولاً به یک عبارت عمومی محدود می‌شود؛ در حالی که باید مشخص شود چه فناوری، با چه سطحی از دانش فنی، در چه مدت و همراه با چه آموزش‌هایی منتقل خواهد شد.

ایران در حوزه طراحی و ساخت تجهیزات، خدمات مهندسی، تعمیرات و تولید مواد شیمیایی ظرفیت قابل‌توجهی دارد. همکاری با شرکت‌های تاتارستانی می‌تواند این ظرفیت‌ها را به سمت تولید محصولات پیچیده‌تر و رقابت‌پذیرتر هدایت کند.

پیشنهاد ما این است که قراردادهای سرمایه‌گذاری مشترک شامل برنامه مشخص آموزش نیروی انسانی، ایجاد واحد تحقیق و توسعه، بومی‌سازی تجهیزات و ارتقای استانداردهای تولید باشد. در این صورت، پروژه مشترک صرفاً واردکننده فناوری نخواهد بود، بلکه می‌تواند به سکویی برای توسعه فناوری و صادرات تبدیل شود.

صنایع پایین‌دستی؛ مسیر ایجاد ارزش افزوده

صنایع پایین‌دستی چه جایگاهی در همکاری ایران و تاتارستان دارند؟

صنایع پایین‌دستی بخش مهمی از ارزش افزوده زنجیره نفت و گاز را ایجاد می‌کنند. صادرات مواد خام یا محصولات نیمه‌فرآوری‌شده، ارزش اقتصادی کمتری نسبت به تولید محصولات تخصصی و نهایی دارد.

در همکاری ایران و تاتارستان می‌توان روی تولید مشترک مواد شیمیایی تخصصی، افزودنی‌های صنعتی، پلیمرهای مهندسی، مواد مورد استفاده در حفاری، تجهیزات کنترل فرآیند و محصولات مورد نیاز صنایع خودرو، ساختمان، کشاورزی و پزشکی تمرکز کرد.

این نوع همکاری می‌تواند به ایجاد اشتغال، کاهش وابستگی به واردات، افزایش صادرات غیرنفتی، توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان و ایجاد پیوند میان صنعت نفت و سایر بخش‌های اقتصادی منجر شود.

حضور حرفه‌ای شرکت‌های ایرانی

برای حضور مؤثر شرکت‌های ایرانی در مجمع تخصصی نفت، گاز و پتروشیمی تاتارستان چه اقداماتی ضروری است؟

حضور مؤثر در چنین رویدادهایی نیازمند آمادگی حرفه‌ای است. شرکت‌های ایرانی باید پیش از حضور در مجمع، معرفی‌نامه و پروفایل انگلیسی یا روسی آماده کنند، توانمندی‌ها و سوابق اجرایی خود را مستند ارائه دهند و پروژه‌های مشخص و قابل سرمایه‌گذاری معرفی کنند.

همچنین لازم است نیازهای فنی و مالی، ظرفیت تولید، استانداردها و بازار هدف شرکت به‌روشنی مشخص باشد. ارزیابی شریک احتمالی از نظر مالی، حقوقی و فنی و تهیه پیش‌نویس اولیه تفاهم‌نامه یا چارچوب همکاری نیز اهمیت دارد.

برای مذاکرات B2B نیز باید برنامه‌ریزی دقیق صورت گیرد. حضور در نمایشگاه‌ها و نشست‌های تجاری زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که به مذاکرات هدفمند و در نهایت به قراردادهای اجرایی منجر شود.

کریدورهای حمل‌ونقل؛ حلقه اتصال بازارها

آیا می‌توان از ظرفیت کریدورهای حمل‌ونقل و همکاری‌های منطقه‌ای برای توسعه تجارت انرژی استفاده کرد؟

قطعاً. همکاری‌های انرژی باید در کنار همکاری‌های حمل‌ونقلی و لجستیکی دیده شود. ایران می‌تواند از موقعیت جغرافیایی خود برای اتصال بازارهای روسیه و تاتارستان به کشورهای حوزه خلیج فارس، آسیای مرکزی، هند و سایر بازارهای منطقه استفاده کند.

توسعه مسیرهای حمل‌ونقل، بنادر، پایانه‌های صادراتی، مراکز انبارش و خدمات گمرکی می‌تواند هزینه تجارت را کاهش داده و رقابت‌پذیری محصولات نفتی، گازی و پتروشیمی را افزایش دهد.

همکاری سه‌جانبه میان ایران، روسیه و هند نیز در صورت طراحی پروژه‌محور می‌تواند فرصت‌های جدیدی ایجاد کند؛ برای مثال، تولید یا فرآوری محصول در یک کشور، تأمین فناوری از کشور دیگر و دسترسی به بازار مصرف یا صادرات از مسیر کشور سوم.

سرمایه‌گذار خارجی چه می‌خواهد؟

برای افزایش اعتماد سرمایه‌گذاران خارجی چه اصلاحاتی ضروری است؟

سرمایه‌گذار پیش از هر چیز به ثبات، شفافیت و قابلیت پیش‌بینی نیاز دارد. برای افزایش اعتماد سرمایه‌گذاران باید فرآیند صدور مجوزها ساده و شفاف شود، اطلاعات پروژه‌ها به‌صورت دقیق و حرفه‌ای ارائه شود و ضمانت اجرای قراردادها تقویت شود.

همچنین سازوکار حل اختلافات باید شفاف باشد، حمایت از مالکیت فکری و فناوری تضمین شود و مقررات ارزی و مالیاتی از قابلیت پیش‌بینی برخوردار باشد.

شفافیت و قابلیت حسابرسی گزارش‌های مالی شرکت‌های پروژه و فعالیت مؤثر نهادهای پشتیبان سرمایه‌گذاری نیز از الزامات مهم برای ایجاد اعتماد است.

به جای ارائه فهرست‌های کلی از فرصت‌ها، باید برای هر پروژه یک پرونده سرمایه‌گذاری کامل شامل مطالعه بازار، برآورد هزینه، مدل درآمدی، ریسک‌ها، مجوزها و برنامه خروج تهیه شود.

پیام به فعالان اقتصادی

پیام شما به فعالان اقتصادی و سرمایه‌گذاران ایرانی چیست؟

فرصت همکاری با جمهوری تاتارستان و فدراسیون روسیه باید با نگاهی بلندمدت و حرفه‌ای دنبال شود. بازار روسیه و مناطق صنعتی آن صرفاً بازار فروش کالا نیستند؛ بلکه می‌توانند به شریک فناوری، سرمایه‌گذاری و توسعه صنعتی ایران تبدیل شوند.

فعالان اقتصادی باید از رویکردهای کوتاه‌مدت و واسطه‌محور فاصله بگیرند و به سمت پروژه‌های واقعی، شرکت‌های مشترک، انتقال فناوری و توسعه زنجیره ارزش حرکت کنند. در عین حال، هرگونه همکاری باید بر پایه اعتبارسنجی، قراردادهای دقیق، رعایت الزامات قانونی و مدیریت ریسک انجام شود.

انجمن سرمایه‌گذاری‌های مشترک ایرانی و خارجی نیز آمادگی دارد در چارچوب وظایف خود، زمینه ارتباط میان شرکت‌های ایرانی و طرف‌های روسی را فراهم کرده و به توسعه پروژه‌های مشترک در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی کمک کند.

جمع‌بندی

همکاری ایران و تاتارستان در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی می‌تواند از سطح مبادلات تجاری فراتر رفته و به الگویی برای سرمایه‌گذاری مشترک، تولید مشترک، انتقال فناوری و حضور در بازارهای منطقه‌ای تبدیل شود. تحقق این هدف اما نیازمند طراحی پروژه‌های واقعی، شفافیت حقوقی، تأمین مالی مناسب، مدیریت حرفه‌ای و پیگیری مستمر توافق‌هاست.

آینده همکاری‌های اقتصادی ایران و روسیه در گرو استفاده از ظرفیت‌های موجود برای ایجاد ارزش افزوده، اشتغال، فناوری و صادرات پایدار است؛ نه محدود کردن روابط اقتصادی به قراردادهای مقطعی و تجارت سنتی.

کد خبر: 787473 | ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ ۰۹:۱۷:۳۷ اعتمادآنلاین |

تردد نفتکش‌ها در بندر ینبع عربستان سعودی در دریای سرخ از زمانی که گروه مسلح حوثی در یمن ماه گذشته از محاصره کشتی‌های سعودی در سراسر تنگه باب‌المندب خبر داد، بیش از یک‌سوم کاهش یافته است. شرکت اطلاعات کشتیرانی بریتانیایی Lloyd’s List می‌گوید عربستان سعودی برای مقابله با این محاصره، صادرات نفت خام خود را با استفاده از نفتکش‌های شاتل، خط لوله SUMED مصر و بندر سیدی کریر در سواحل مدیترانه‌ای مصر تغییر مسیر داده است. با این حال، این «سیستم» باعث درگیر شدن تعداد بیشتری از کشتی‌ها شده و زمان سفر محموله‌های عازم آسیا را چند هفته افزایش می‌دهد. اخبار مرتبط رقابت شدید امارات و عربستان برای اشغال جزیره میّون در یمن عربستان انتقال نفت از تنگه باب‌المندب را ازسرگرفت

جوان آنلاین:  روزنامه فایننشال تایمز به نقل از منابع آگاه گزارش داد که اوکراین به دنبال اخذ مجوز (از آمریکا) برای استفاده از پهپادهای مجهز به سامانه استارلینک است.

فایننشال تایمز نوشت: در شرایط کمبود شدید سامانه‌های پدافندی، ولودیمیر زلنسکی رئیس جمهوری اوکراین در تلاش است از ایلان ماسک مالک استارلینک مجوز استفاده از آن برای هدایت حملات پهپادی به خاک روسیه را بگیرد.

این رسانه انگلیسی در عین حال به نقل از منابع آگاه افزود: دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا از این ایده حمایت نکرده و ایلان ماسک نیز این مجوز را نخواهد داد.