سالهاست که در جهان ورزش، نقش عوامل ژنتیکی در کنار آموزش، تمرین و محیط مورد مطالعه قرار گرفته است.
نمونههایی از حضور دوقلوها و حتی سهقلوها در عرصههای رقابتی از جمله المپیک و ورزش حرفهای، نشان دادهاند که شباهتهای ژنتیکی میتواند در برخی رشتهها به خلق هماهنگی، درک متقابل و همافزایی کمنظیری منجر شود؛ مزیتی که البته تنها با برنامهریزی علمی و تمرین هدفمند به موفقیت تبدیل میشود، نه صرفاً با چندقلو بودن.
در این میان، رشته کاتا جایگاهی متفاوت دارد. کاتا فقط اجرای مجموعهای از تکنیکها نیست؛ نمایش انضباط، هماهنگی، تمرکز، زیبایی حرکت و وحدت ذهن و بدن است. در بخش تیمی، کوچکترین اختلاف در زمانبندی یا ریتم اجرا میتواند نتیجه را تغییر دهد. از همین منظر، توجه به ظرفیت دوقلوها و حتی سهقلوها در فرآیند استعدادیابی، ایدهای قابل تأمل و شایسته بررسی علمی است.
این نگاه البته به کاراته محدود نمیشود. در رشتههایی مانند پینگپنگ دوبل، والیبال ساحلی، قایقرانی دونفره، شنای امدادی و برخی دیگر از رشتههای تیمی نیز هماهنگی ذهنی و حرکتی، یکی از ارکان …
