اتاق بازرگانی آبادان نسبت به انحصار واردات خودرو در اروند هشدار داد

به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو؛ آخرین بیانیه روزانه مانده نقدی و بدهی خزانه‌داری، کل بدهی عمومی معوق را در روز سه‌شنبه ۴۰.۰۴۷ تریلیون دلار نشان داد که شامل ۳۲.۲۶۶ تریلیون دلار اوراق بهادار خزانه‌داری در اختیار عموم و ۷.۷۸۲ تریلیون دلار بدهی درون دولتی می‌شود.

بدهی‌های فزاینده، به‌ویژه در دوره دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ که از ژانویه سال گذشته آغاز شد، مدتی است که نگرانی‌هایی را در مورد بحران مالی قریب‌الوقوع ایجاد کرده است و اقتصاددانان نگرانند که ترکیبی سمی از استقراض سنگین، افزایش هزینه‌ها و کاهش مالیات‌ها، بزرگترین اقتصاد جهان را در بحران فرو ببرد.

گروه‌های ناظر بر بودجه هفته‌هاست که عبور از این آستانه را پیش‌بینی می‌کنند. برخی هشدارهای جدی صادر کرده‌اند مبنی بر اینکه یک بحران بدهی تمام‌عیار می‌تواند فوران کند، مگر اینکه قانونگذاران با چشم‌انداز مالی ناپایدار مقابله کنند و مالیات‌ها را افزایش دهند، هزینه‌ها را کاهش دهند، یا هر دو را انجام دهند.

افزایش سریع بدهی آمریکا در حالی رخ می‌دهد که ترامپ از کاهش هزینه‌ها و بهره‌وری به عنوان مشخصه دوره دوم ریاست جمهوری خود حمایت می‌کند و وزارت غیردولتی بهره‌وری دولت (DOGE) از ابتدای سال گذشته بین ۲۵۰ تا ۳۵۰ هزار شغل فدرال را کاهش داده و کمک‌های جهانی را قطع کرده است.

دفتر بودجه کنگره (CBO) در ماه مه ۲۰۲۳، پیش‌بینی کرد که بدهی آمریکا در سال ۲۰۲۸، به مرز ۴۰ تریلیون دلار خواهد رسید.

مایا مک‌گیناس، رئیس کمیته بودجه فدرال مسئولانه (CRFB)، یک نهاد ناظر بر بودجه، در بیانیه‌ای گفت: «۴۰ تریلیون دلار بدهی فقط در دفاتر کل دولت وجود ندارد، بلکه در سراسر اقتصاد احساس می‌شود و به هر طریقی راه خود را به جیب مردم پیدا می‌کند.»

شبکه الجزیره در گزارشی،  دلیل افزایش بدهی آمریکا و اهمیت آن را بررسی کرده است:

سرعت افزایش بدهی چقدر است؟

بدهی آمریکا در دهه ۲۰۲۰، بسیار سریع‌تر از دهه‌های گذشته در حال رشد است.

کل بدهی که شامل بدهی به دیگران و بدهی دولت به خود می‌شود، از ژانویه ۲۰۱۷ که ترامپ اولین دوره ریاست جمهوری خود را آغاز کرد، دو برابر شده است. بدهی آمریکا در آن زمان ۱۹.۹۵ تریلیون دلار بود.

در طول دوره اول ریاست جمهوری ترامپ، بدهی عمومی ۷.۸ تریلیون دلار افزایش یافت که بیشتر آن به دلیل هزینه‌های مقابله با بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ بود. از زمان بازگشت او به قدرت در ژانویه ۲۰۲۵، میزان بدهی ۳.۸ تریلیون دلار افزایش یافته که در مجموع، در طول دو دوره ریاست جمهوری او تاکنون به ۱۱.۶ تریلیون دلار رسیده است.

در دوران دولت بایدن از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، دولت همچنان در پاسخ به بیماری همه‌گیری کووید به استقراض و هزینه‌های سنگین ادامه داد و در نتیجه، بدهی ۸.۴ تریلیون دلار افزایش یافت.

بدهی آمریکا در ماه مارس امسال به ۳۹ تریلیون دلار رسید و کمتر از پنج ماه طول کشید تا یک تریلیون دلار بدهی اضافی شود.

برای مقایسه، طبق تحلیل کمیته بودجه فدرال مسئولانه، نزدیک به ۲۰۰ سال طول کشید تا کل بدهی آمریکا برای اولین بار در سال ۱۹۸۱ از مرز یک تریلیون دلار عبور کند؛ البته یک تریلیون دلار در سال ۱۹۸۱، با در نظر گرفتن تورم امروز، ۳.۶۷ تریلیون دلار ارزش واقعی خواهد داشت.

دفتر بودجه کنگره تخمین می‌زند که بدهی از ۱۰۱ درصد تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۶، به ۱۲۰ درصد در سال ۲۰۳۶ افزایش خواهد یافت. این رقم بسیار بالاتر از رکورد قبلی آمریکا یعنی ۱۰۶ درصد پس از جنگ جهانی دوم است.

چرا بدهی دولت آمریکا در حال افزایش است؟

هزینه‌های بحرانی

در تقریبا دو دهه، دو بحران بزرگ وجود داشته است که در طی آنها دولت‌ها نیاز به قرض گرفتن و افزایش هزینه‌ها داشته‌اند.

رکود اقتصادی ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ اولین بحران بود، در حالی که بحران دوم، همه‌گیری کووید ۱۹ از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ بود که با حدود یک سوم بدهی‌های افزایش یافته از سال ۲۰۱۷ مرتبط است، زیرا قرض گرفتن در دوران ریاست جمهوری ترامپ و جو بایدن تشدید شد.

درآمد مالیاتی بسیار پایین است

تحلیلگران می‌گویند دلیل دیگر افزایش استقراض این است که درآمدهای مالیاتی و سایر درآمدها با هزینه‌ها همخوانی ندارند، به خصوص که آمریکا بیشتر برای تامین بودجه حقوق بازنشستگی و مراقبت‌های بهداشتی برای جمعیت رو به پیری هزینه می‌کند.

کارشناسان می‌گویند دولت‌های دموکرات و جمهوری‌خواه به طور یکسان در مهار هزینه‌ها یا افزایش مالیات برای پر کردن این شکاف شکست خورده‌اند.

آمریکا سالانه حدود ۷ تریلیون دلار هزینه می‌کند که حدود ۶۰ درصد از آن صرف پرداخت‌های اداره تامین اجتماعی (SSA)، بیمه درمانی از جمله مدیکر و مدیکید و مراقبت از کهنه سربازان می‌شود.

درآمدها برای تامین این هزینه‌ها کافی نیست. برای مثال، طبق اعلام وزارت خزانه‌داری، آمریکا در ژوئیه ۳۳۴ میلیارد دلار از مالیات بر درآمد افراد، بیمه اجتماعی، مالیات شرکت‌ها و سایر موارد درآمد داشته است.

با این حال، ۷۶۶ میلیارد دلار، تقریبا دو برابر درآمد، را به تامین اجتماعی، بیمه درمانی، دفاع ملی و پرداخت بهره پرداخت کرده است.

افزایش نرخ بهره

نرخ بهره تا زمان شیوع بیماری همه‌گیر پایین ماند، در آن زمان فدرال رزرو برای مبارزه با تورم نرخ‌ها را افزایش داد.

اکنون، آمریکا سالانه حدود ۱.۱ تریلیون دلار برای پرداخت بدهی خود پرداخت می‌کند که کمی بیشتر از هزینه‌ای است که برای دفاع صرف می‌کند. در ۱۰ ماه اول سال بودجه ۲۰۲۶، هزینه‌های بهره از هزینه‌های بیمه درمانی نیز پیشی گرفته و اکنون پس از حقوق بازنشستگی، دومین بخش بزرگ هزینه‌ها است. طبق داده‌های گروه تحلیلی USA Facts، سالانه بین ۱.۸ تا ۲ تریلیون دلار برای مزایای بازنشستگی فدرال - تامین اجتماعی - و حقوق بازنشستگی عمومی ایالتی یا محلی هزینه می‌شود.

ترامپ چه کاهش مالیاتی را معرفی کرده است؟

با وجود این افزایش هزینه‌ها، ترامپ کاهش‌های مالیاتی عمیقی را برای کسب و کارها اجرا کرده است که با قانون کاهش مالیات و کسب و کارهای سال ۲۰۱۷ در دوره اول ریاست جمهوری او آغاز شد و نرخ مالیات شرکت‌ها را از ۳۵ درصد، به ۲۱ درصد کاهش داد.

او این کار را در سال ۲۰۲۵ با «قانون یک لایحه زیبا» خود دنبال کرد و قانون سال ۲۰۱۷ را برای همیشه تثبیت کرد. اگرچه این لایحه هزینه‌های مدیکید را نیز ۱۲ درصد کاهش داد، اما سقف بدهی را تقریبا ۵ تریلیون دلار افزایش داد تا این امکان را فراهم کند.

در حال حاضر، مالیات بر درآمد افراد تقریبا نیمی از درآمدهای فدرال را تشکیل می‌دهد، در حالی که تنها ۹ درصد از مالیات بر درآمد شرکت‌ها را تشکیل می‌دهد.

در فاصله بین دو دوره ریاست جمهوری ترامپ، دولت بایدن نیز هزینه‌های زیادی را برای سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و یارانه‌های انرژی پاک صرف کرد.

آمریکا به چه کسی بدهکار است؟

طبق داده‌های خزانه‌داری، بدهی عمومی قرض گرفته شده از سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی ۸۰ درصد - تقریبا ۳۲ تریلیون دلار - از بدهی ناخالص را تشکیل می‌دهد.

طبق تحلیل بنیاد پیتر جی پترسون، حدود ۲۱ تریلیون دلار از این بدهی عمومی در داخل کشور، به طلبکاران مختلفی از جمله فدرال رزرو (۴.۵۲۸ تریلیون دلار) مربوط است که اوراق بهادار خزانه‌داری را برای تاثیرگذاری بر نرخ بهره فدرال و مدیریت عرضه پول، خرید و فروش می‌کند.

سایر طلبکاران شامل صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک (۵.۱۹۵ تریلیون دلار)، صندوق‌های بازنشستگی (۱.۱۳۵ تریلیون دلار)، دولت‌های ایالتی و محلی (۱.۶۳۶ تریلیون دلار)، بانک‌های تجاری و موسسات سپرده‌گذاری (۲.۰۸۳ تریلیون دلار) و سایر وام‌دهندگان شرکتی و انفرادی (۶.۶۶۰ تریلیون دلار) هستند.

در سطح بین‌المللی، آمریکا به چندین کشور و سرمایه‌گذاران خصوصی بدهکار است. در سال ۱۹۷۰، کل دارندگان بدهی خارجی ۵ درصد از بدهی ناخالص را تشکیل می‌دادند، اما تا سال ۲۰۲۵، این رقم به ۳۲ درصد رسید. این بدان معناست که در حالی که آنها به تقویت فعالیت اقتصادی آمریکا کمک می‌کنند، بیشتر درآمد این کشور به صورت پرداخت بهره به خارج از کشور می‌رود.

تا سال ۲۰۲۵، آمریکا به ژاپن ۱.۲۰۳ تریلیون دلار، انگلیس (۸۸۹ میلیارد دلار)، چین (۶۸۳ میلیارد دلار) و همچنین بیش از ۳۰ نهاد دیگر بدهکار بود.

به طور جداگانه، ۲۰ درصد دیگر از بدهی ناخالص ملی - حدود ۸ تریلیون دلار - بدهی درون دولتی است و بنابراین بر کل امور مالی تاثیری ندارد.

افزایش بدهی برای اقتصاد آمریکا چه معنایی دارد؟

تحلیلگران می‌گویند که افزایش بدهی می‌تواند به طور بالقوه یک بحران اقتصادی برای ایالات متحده ایجاد کند، به عنوان مثال، به شکل تورم شدید یا نرخ بهره بالاتر، اگر کنترل نشود.

با افزایش بدهی، خطر فزاینده‌ای وجود دارد که سرمایه‌گذاری خصوصی به دلیل نگرانی‌های ایمنی کاهش یابد و در نتیجه، رشد اقتصادی می‌تواند کند شود.

تحلیلگران می‌گویند که قانونگذاران در نهایت ممکن است مجبور شوند با اقدامات ریاضتی دردناکی مانند مالیات‌های بالاتر واکنش نشان دهند. برنامه‌های تامین اجتماعی نیز می‌توانند در معرض خطر باشند.

کارشناسان هشدار می‌دهند که حل این مشکل می‌تواند سال‌ها طول بکشد و عواقب آن می‌تواند بین نسلی باشد، به طوری که جوانان مجبور شوند سال‌های زیادی هزینه بیشتری بپردازند.

بررسی گزارش‌های نظام مراقبت‌های دیده‌وری عفونت‌های تنفسی در گردش طی فصل تابستان نشان می‌دهد، میزان ابتلا به آنفلوآنزا در برخی هفته‌های تابستان افزایش داشته؛ به طور مثال، میزان ابتلا به آنفلوآنزا طی هفته بیست‌ویکم سال نسبت به هفته بیستم افزایش داشته است.

دکتر علیرضا رئیسی، معاون بهداشت وزارت بهداشت درباره افزایش آنفلوآنزا در برخی هفته‌های تابستان گفت: عفونت‌های ویروسی، اغلب در تجمعات شکل می‌گیرد. با توجه به اینکه برخی از مناسبت‌ها به فصل تابستان منتقل می‌شود، عفونت‌های تنفسی نیز افزایش می‌یابد.

او توضیح داد: همچنین جهش ژنی که در برخی ویروس‌ها شکل می‌گیرد، سبب می‌شود بیماری‌های تنفسی فصلی در درصدی از عفونت‌های تنفسی در فصول دیگر باشد. البته ویروسی مانند کرونا فصل نمی‌شناخت و در تمام فصول سال وجود داشت.

رئیسی درباره علت افزایش عفونت‌های تنفسی گفت: علت شیوع ویروس‌های تنفسی خیلی معمولی که وجود دارند، بیشتر به دلیل تجمعات است. هر تجمعی می‌تواند سبب انتشار بیماری‌های تنفسی شود.

به گزارش مشرق ، ناصر شخص‌سلیم، استاد دانشگاه و متخصص جراحی کلیه و مجاری ادراری، خطر ابتلا به سنگ کلیه را در تابستان بشتر دانست و گفت: گرما به‌تنهایی موجب تشکیل سنگ کلیه نمی‌شود، اما تعریق شدید و کم‌آبی، شرایطی ایجاد می‌کند که احتمال شکل‌گیری سنگ به‌طور محسوسی افزایش می‌یابد. با کاهش آب بدن، حجم ادرار کم و غلظت آن بیشتر می‌شود. در این وضعیت، املاحی مانند کلسیم، اگزالات، اسیداوریک و فسفات در ادرار افزایش می‌یابند و با رسوب این مواد، کریستال‌های اولیه سنگ شکل می‌گیرند.

وی با بیان اینکه بسیاری از افراد تنها زمانی آب می‌نوشند که تشنه شده‌اند، گفت: تشنگی همیشه هشدار زودهنگام کم‌آبی نیست. افرادی که در فضای باز کار می‌کنند، ورزشکاران، کشاورزان، کارگران ساختمانی، نیروهای خدماتی و مسافرانی که ساعت‌های طولانی در گرما قرار دارند، باید پیش از احساس تشنگی نیز مصرف مایعات را جدی بگیرندهمچنین مردان بیشتر از زنان در خطر ابتلا به سنگ کلیه هستند.

شخص‌سلیم افزود: افرادی که سابقه سنگ کلیه، سابقه خانوادگی این بیماری، نقرس، افزایش اسیداوریک، عفونت‌های مکرر ادراری، چاقی، دیابت یا بیماری‌های روده‌ای دارند، بیشتر در معرض خطر هستند. سالمندان و کودکان نیز ممکن است سریع‌تر دچار کم‌آبی شوند و باید با دقت بیشتری تحت نظر باشند. افرادی که سابقه سنگ کلیه دارند، بهتر است با نظر پزشک آزمایش ادرار، بررسی عملکرد کلیه، آزمایش‌های متابولیک و در صورت نیاز جمع‌آوری ادرار ۲۴ ساعته انجام دهند تا نوع سنگ و عوامل زمینه‌ای آن مشخص شود؛ زیرا روش پیشگیری از سنگ‌های کلسیمی، اسیداوریکی، عفونی و سایر انواع سنگ با یکدیگر تفاوت دارد.

درمان سنگ بر اساس اندازه و محل آن تعیین می‌شود

این متخصص جراحی کلیه درباره روش‌های درمان سنگ کلیه اظهار کرد: درمان بر اساس اندازه و محل سنگ، جنس آن، میزان انسداد، وجود عفونت، شدت درد و وضعیت عملکرد کلیه انتخاب می‌شود. در سنگ‌های کوچک، به‌ویژه سنگ‌هایی که در حالب قرار دارند و موجب عفونت یا انسداد خطرناک نشده‌اند، ممکن است درمان محافظه‌کارانه شامل مصرف مایعات در حد مناسب، کنترل درد، پیگیری تصویربرداری و گاهی مصرف داروهای کمک‌کننده به شل شدن حالب و دفع سنگ انجام شود.

وی افزود: همه سنگ‌های کوچک خودبه‌خود دفع نمی‌شوند و احتمال دفع به اندازه و محل سنگ بستگی دارد. سنگ‌های کوچک‌تر و سنگ‌هایی که به مثانه نزدیک‌تر هستند، معمولاً شانس بیشتری برای دفع خودبه‌خودی دارند. درمان دارویی زمانی کافی است که درد قابل‌کنترل باشد، عفونت وجود نداشته باشد، عملکرد کلیه در معرض خطر نباشد و احتمال دفع سنگ مناسب باشد.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: اگر سنگ بزرگ‌تر باشد، در محل نامناسب قرار گرفته باشد، موجب انسداد قابل‌توجه شود، درد با دارو کنترل نشود، استفراغ مانع مصرف مایعات شود، طی مدت مناسب دفع نشود یا عملکرد کلیه را تهدید کند، بیمار به مداخله تخصصی نیاز خواهد داشت. روش دیگر سنگ‌شکنی برون‌اندامی است. در این روش، امواج شوک از خارج بدن به سنگ تابانده می‌شود تا سنگ به قطعات کوچک‌تر تبدیل شود. این روش برای برخی سنگ‌های کلیه و قسمت فوقانی حالب مناسب است، اما ممکن است به بیش از یک جلسه نیاز داشته باشد. البته روش یورتروسکوپی نیز در درمان مورد استفاده قرار می‌گیرد و سنگ با لیزر خرد یا خارج می‌شود.

این استاد دانشگاه، نوشیدن منظم آب را مهم‌ترین راه پیشگیری از سنگ کلیه دانست و گفت: افراد باید در طول روز مایعات مصرف کنند و منتظر تشنگی نمانند. یکی از نشانه‌های دریافت مناسب مایعات، زرد کم‌رنگ بودن ادرار است. میزان نیاز به مایعات برای همه افراد یکسان نیست و به وزن، میزان فعالیت، دمای محیط، مقدار تعریق و وضعیت سلامت فرد بستگی دارد. بیماران مبتلا به بیماری‌های کلیوی، قلبی یا برخی بیماری‌های زمینه‌ای نباید بدون مشورت پزشک میزان مصرف مایعات خود را افزایش دهند.

شخص‌سلیم با اشاره به باور غلط درباره جایگزینی نوشابه و نوشیدنی‌های انرژی‌زا با آب افزود: نوشابه، نوشیدنی‌های بسیار شیرین، آبمیوه‌های صنعتی و نوشیدنی‌های انرژی‌زا جایگزین مناسبی برای آب نیستند و مصرف زیاد آنها می‌تواند خطر تشکیل برخی انواع سنگ را افزایش دهد. برخی در مورد آب شرب مصرفی می‌پرسند که باید گفت چنانچه آب شرب مصرف خواکی دارای املاح بسیار است بهتر است از این آب برای نوشیدن استفاده نشود.

نمک، فست‌فود و گوشت زیاد؛ سه‌گانه خطر برای کلیه

این متخصص کاهش مصرف نمک را یکی از اصول مهم پیشگیری دانست و گفت: نمک زیاد باعث افزایش دفع کلسیم از ادرار می‌شود و می‌تواند احتمال تشکیل سنگ‌های کلسیمی را بالا ببرد. چیپس، پفک، فست‌فود، سوسیس و کالباس، کنسروها، غذاهای آماده و تنقلات شور باید تا حد امکان محدود شوند. مصرف بیش از اندازه گوشت قرمز در افراد مستعد، خطر افزایش اسیداوریک و تشکیل سنگ را بیشتر کند.

این متخصص در پایان هشدار داد: بی‌علامت بودن سنگ کلیه به معنای بی‌خطر بودن آن نیست. در روزهای گرم، کاهش ادرار، تیرگی آن، درد پهلو یا مشاهده خون در ادرار باید جدی گرفته شود؛ زیرا گاهی نخستین هشدار کلیه، زمانی ظاهر می‌شود که سنگ حرکت کرده و مسیر ادرار را مسدود کرده است.