بدهی ۳۵۰ میلیارد تومانی بزرگراه بوشهر- دیر

فرید بازدار

فعال رسانه

توســعه همواره با کمبود پول و اعتبار متوقف نمی شود. گاهی بودجه هست، پروژه هم تعریف شــده، مدیر هم پشت میز نشســته، اما کار آن طور که باید پیش نمیرود. علت را باید جایی بیرون از جدول اعتبارات جســتوجو کرد. جایی که مرز مسئولیت ها آرام آرام کمرنگ می شود و در کنار ساختار رسمی اداره کشور، مناسباتی شکل میگیرد که در شرح وظایف نیست ، امادر تصمیم ها اثر دارد.

در حوزه هــای انتخابیهای که چند نماینده دارند، تقسیم کار برای پیگیری بهتر امور نه عجیب است و نه لزومًًا نادرست. یک نماینده ممکن اســت مسائل یک شهرستان را بیشتر دنبال کند و دیگری بر موضوعی تخصصی تمرکز داشته باشــد.

اتفاقًًا هماهنگی میان نمایندگان می تواند به سود منطقه تمام شــود. نگرانی از جایی آغاز می شود که این تقسیم کار، از پیگیری امور عبور کند و به تقسیم حوزه نفوذ برسد. یعنی کم کم چنین تصوری شکل بگیرد که فالن منطقه، اداره یا حتی مدیر،به سهم سیاسی این یا آن فرد تعلق دارد.اکنون دیگر بحث بر سر یک توافق گذرا میان چند سیاستمدار نیست. پای کیفیت حکمرانی در میان است.

مدیری را تصور کنید که باید هم به وزارتخانه و اســتانداری پاسخ بدهد و هم نگران رضایت کسی باشد که تصور می کند در ماندن یا رفتنش نقش تعیین کننده دارد.از چنین مدیری چقدر می توان انتظار اســتقالل حرفهای داشــت. حتی اگر فردی ســالم و متخصص باشــد، نفس وجود دو مرکز قدرت، تصمیمگیری را دشوار می کند. به مرور ممکن است تخصص در کنار مالحظات سیاسی بنشیند و گاهی نیز جای خود را به آن بدهد.مشــکل فقط به انتصاب مدیران ختم نمی شود.

توسعه یک منطقه را نمی توان مانند نقشهایروی میز گذاشت و با خط کش میان افراد تقسیم کرد. آب از مرز حوزه انتخابیه عبور می کند،جاده چند شهرستان را به هم پیوند میدهد، آلودگی هوا پشت تابلو ورودی یک شهر متوقف نمی شود و اشتغال نیز مسئله یک بخش یا یک اداره نیست. توسعه، ذاتًًا به هم پیوسته است. اگر این واقعیت را بپذیریم، یک پرســش جدی پیش روی ما قرار میگیرد. وقتی هر بخش از یک منطقه در ذهن سیاســتمداران به قلمروی جداگانه تبدیل شود، چه کسی تصویر بزرگ تر را خواهد دید. همین جا یکی از پیچیده ترین مشــکالت حکمرانی پدیدار می شود.

موفقیت معمو ًلا صاحبان زیادی پیدا می کند، اما شکســت نه. اگر پروژهای افتتاح شود، افراد متعددی می توانند از سهم خود در تحقق آن سخن بگویند. اما وقتی همان پروژه سال ها متوقف بماند، مردم با زنجیرهای از پاسخ ها روبهرو می شوند. مدیر از محدودیت اختیار می گوید، دستگاه باالدستی از مشکالت اجرایی و نماینده از پیگیری هایی که انجام داده اســت. در نهایت، مردم می مانند و مسئلهای که هنوز حل نشده است.این ابهام، اگر ادامه پیدا کند، آرام آرام به سیاست هم سرایت می کند.

انتخابات قرار است میدان مقایسه برنامه ها، کارنامه ها و توان نمایندگی باشد. اما وقتی دسترسی به مدیران و امکانات به بخشی از قدرت سیاسی تبدیل شود، رقابت نیز ممکن است از برنامه محوری فاصله بگیرد. آن وقت به جای اینکه پرسیده شود چه کسی برای آینده منطقه برنامه بهتری دارد، این پرسش اهمیت پیدا می کند که چه کسی نفوذ بیشتری دارد.شــاید برای تشخیص مسیر درست، کافی باشد از انتهای راه به ماجرا نگاه کنیم. اگر ده سال دیگر منطقهای توسعه یافته می خواهیم، چه چیزی باید از امروز باقی بماند.

مدیران وابسته به افراد، یا نهادهایی که با تغییر افراد همچنان درست کار می کنند. پروژه های حاصل از چانهزنی، یا برنامهای که اولویت هایش برای همه روشــن است. پاسخ تقریبًًا معلوم است. توسعه زمانی ریشه میگیرد که نهاد از فرد قدرتمندتر باشد.ایــن نگاه به معنای کمرنگ کردن نقش نمایندگان نیســت. برعکس، مجلس به نمایندگان قدرتمند نیاز دارد. اما قدرت نماینده در تعیین مدیر یک اداره خالصه نمی شود. نمایندهای که بتواند وزیر را پاســخگو کند، بودجه یک پروژه اســاسی را به منطقه بیاورد، مانع یک تصمیم نادرست شود و مسئلهای محلی را به مطالبهای ملی تبدیل کند، در جایگاهی بسیار اثرگذارتر ایستاده است.

در نهایت، مسئله بر سر چند اداره و چند انتصاب نیست. بحث بر سر این است که منطقه را با قانون اداره کنیم یا با مرزهای نانوشته نفوذ.جغرافیــای سیاسی را می توان روی نقشــه دید، اما جغرافیای نفوذ روی هیچ نقشــهای ثبت نمی شود. خطر درست از همین جا آغاز می شود. جایی که قدرت دیده نمی شود، اما اثر می گذارد و مســئولیت وجود دارد، اما صاحب آن به آسانی پیدا نمی شود. توسعه در چنین زمینی دشوار است. توسعه به قلمروهای بیشتر نیاز ندارد، به مسئولیت های روشن تر نیاز دارد.

به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، مسعود لطفی، مدیرعامل شرکت بهره‌برداری متروی تهران و حومه، با اشاره به روند تأمین قطعات مورد نیاز مترو اظهار کرد: شرکت بهره‌برداری به‌صورت سالانه برای تأمین قطعات اقدام می‌کند و بخش عمده این نیاز از طریق شرکت‌های داخلی تأمین می‌شود.

وی افزود: چه قطعات تولید داخل باشند و چه وارداتی، خرید آنها از طریق شرکت‌های داخلی انجام می‌شود و شرکت بهره‌برداری به‌صورت مستقیم برای خرید از چین یا سایر کشورها اقدام نمی‌کند.

لطفی درباره آخرین وضعیت اورهال ناوگان مترو گفت: امسال اورهال ۳۰ قطار AC و ۵۰ واگن خط پنج در برنامه قرار دارد و میزان پیشرفت اورهال سالانه نسبت به سال گذشته ۴۰ درصد افزایش یافته است.

وی ادامه داد: در پنج ماه ابتدایی سال، تاکنون ۶۹ واگن متروی تهران اورهال شده‌اند.

مدیرعامل شرکت بهره‌برداری متروی تهران و حومه همچنین درباره وضعیت پله‌برقی‌های ایستگاه‌ها گفت: در حال حاضر ۱۳۷۸ پله‌برقی در متروی تهران وجود دارد که میزان آماده‌به‌کاری آنها به ۹۹.۸ درصد رسیده است.

لطفی خاطرنشان کرد: پله‌برقی یک تجهیز الکتریکی و مکانیکی است و به تعمیرات و اورهال دوره‌ای نیاز دارد؛ بنابراین بخشی از تجهیزات به‌صورت موقت برای انجام تعمیرات از مدار خارج می‌شوند.

وی افزود: وضعیت خرابی یا اورهال پله‌برقی‌های ایستگاه‌ها به‌صورت روزانه اطلاع‌رسانی می‌شود و در صورت خروج محدود تعدادی از تجهیزات از مدار، تلاش می‌شود در کوتاه‌ترین زمان ممکن دوباره به چرخه خدمت بازگردند.

به گزارش مشرق، امید صدیقی مدیرکل آلودگی دریایی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به اجرای مطالعات جامع آلودگی در سواحل مکران گفت: با انجام این مطالعات، وضعیت آلودگی و کانون‌های آلاینده در محدوده خلیج گواتر تا جاسک شناسایی شده و نتایج بررسی آلودگی آبزیان نیز به دست آمده است که اطلاعات آن در اختیار عموم قرار خواهد گرفت.

پایش آلودگی پلاستیکی در سواحل

صدیقی درباره پایش پسماندها و آلودگی پلاستیکی در مناطق ساحلی اظهار کرد: پایش آلودگی پلاستیک در مناطق ساحلی با همکاری کشورهای حاشیه خلیج فارس در حال انجام است، اما در معاونت دریایی تاکنون مطالعه مستقلی درباره پسماندهای ساحلی کشور انجام نشده است.

وی درباره تأثیر آلودگی‌های دریایی بر زیستگاه آبزیان گفت: آلودگی‌های دریایی قطعاً بر آبزیان و زیستگاه آنها اثرگذار است و به همین دلیل انجام مطالعات جامع آلودگی در سواحل اهمیت زیادی دارد.

ایجاد خط پایه پیش از اجرای پروژه‌های توسعه‌ای

مدیرکل آلودگی دریایی سازمان حفاظت محیط زیست افزود: دلیل انجام مطالعه جامع آلودگی در سواحل مکران این است که هنوز بسیاری از برنامه‌های توسعه‌ای و پروژه‌های بزرگ در این منطقه آغاز نشده‌اند و لازم بود پیش از اجرای آنها، اطلاعات پایه دقیقی از وضعیت محیط زیست دریایی منطقه داشته باشیم.

صدیقی ادامه داد: با در اختیار داشتن این اطلاعات پایه، پس از اجرای پروژه‌های بزرگ می‌توان وضعیت محیط زیست را پایش و ارزیابی کرد و مشخص کرد که اجرای این پروژه‌ها چه تغییری در میزان آلودگی ایجاد کرده است.

نفت، فلزات سنگین و پساب‌ها؛ تهدیدهای اصلی

وی با اشاره به انواع آلاینده‌های بررسی‌شده در این طرح گفت: آلودگی‌های نفتی، فلزات سنگین، پساب‌های صنعتی و همچنین پساب آب‌شیرین‌کن‌ها که در منطقه مکران در حال توسعه هستند، می‌توانند تأثیر زیادی بر کیفیت آب و زیستگاه آبزیان داشته باشند.

صدیقی افزود: در این پروژه تمامی منابع آلاینده‌ای که به آب‌های ساحلی مکران تخلیه می‌شوند نیز مورد بررسی قرار گرفته‌اند و اگرچه محدوده مورد مطالعه گسترده است، اما منابع و کانون‌های آلودگی تا حد زیادی مشخص شده‌اند.

چابهار؛ یکی از کانون‌های آلودگی

مدیرکل آلودگی دریایی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به نتایج مطالعات انجام‌شده گفت: این بررسی از خلیج گواتر در مرز پاکستان تا منطقه جاسک انجام شده و بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده و نقشه‌های تهیه‌شده، وضعیت آلودگی و کانون‌های آلودگی در این محدوده تقریباً مشخص شده است.

وی ادامه داد: یکی از نقاط داغ یا «هات‌اسپات» آلودگی در این منطقه، خلیج چابهار است؛ چراکه در این محدوده تراکم جمعیت، برخی فعالیت‌های صنعتی و تردد شناورها وجود دارد و برای کاهش آلودگی در این منطقه باید برنامه‌ریزی جدی انجام شود.

وضعیت آلودگی آبزیان نیز بررسی شد

صدیقی با تأکید بر جامع بودن این مطالعه گفت: در این پروژه علاوه بر بررسی وضعیت آب‌های ساحلی مکران، میزان آلودگی در آبزیان نیز اندازه‌گیری شده و نتایج این بررسی‌ها مشخص شده است.

وی خاطرنشان کرد: این پروژه اطلاعات بسیار جامعی در اختیار سازمان حفاظت محیط زیست قرار داده است و نتایج و اطلاعات به‌دست‌آمده از این مطالعات نیز در سایت سازمان منتشر خواهد شد.