به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در راستای تقویت ارتباط با نخبگان فرهنگی و ادبی کشورهای منطقه، یادواره ادبی «پیمان محکمی که ابوالفضل بسته بود» با محوریت بزرگداشت یاد ابوالفضل پیمان، شهید ۱۶ ساله جنگ تحمیلی با حضور جمعی از شاعران، نویسندگان و فعالان فرهنگی از ایران، پاکستان، هند و افغانستان برگزار شد.
این یادواره به میزبانی گروه بینالمللی هندیران و با دبیری سید مسعود علویتبار و همکاری خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران در لاهور برگزار و شاعران و اهالی فرهنگ در قالب سخنرانی، شعر و بداههنویسی، ابعاد مختلف شخصیت، وصیت، روحیه جهادی و سیره اخلاقی این شهید نوجوان را مورد توجه قرار دادند.
اصغر مسعودی، مسئول خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران در لاهور با اشاره به وصیت تصویری شهید ابوالفضل پیمان اظهار کرد: این شهید والامقام تنها دو روز پیش از شهادتش، سخنانی کوتاه اما سرشار از معنا، ایمان و مسئولیت را به عنوان وصیت بیان کرده است.
وی با تأکید بر اینکه وصیت شهید بیش از آنکه سخن از خویشتن باشد، دغدغه خانواده، جامعه و حفظ ارزشهای الهی را در خود جای داده است، گفت: شهید پیمان در وصیت خود از خواهران و بانوان میخواهد حجاب را رعایت کنند، گرفتار فساد و آسیبهای موجود در جامعه نشوند و حرمت حضرت زهرا(س) را پاس بدارند.
رئیس خانه فرهنگ کشورمان در لاهور افزود: وصیت شهید پیمان کوتاه است، اما پیامش بلند؛ ساده است، اما عمیق چند جمله است که میتواند یک نسل را مخاطب قرار دهد.
جهاد در خاکریزها خلاصه نمیشود
وی با اشاره به مفهوم جهاد در اندیشه شهید پیمان خاطرنشان کرد: میدان جهاد تنها در خاکریزهای نبرد خلاصه نمیشود، بلکه ایستادگی در برابر لغزشهای اخلاقی، حفظ ایمان و صیانت از ارزشهای الهی و انسانی نیز از مصادیق جهاد است.
مسعودی در ادامه، وصیت این شهید نوجوان را آینه یک انتخاب بزرگ دانست و افزود: ابوالفضل پیمان به معنای واقعی کلمه پیمان بسته بود؛ پیمانی برای حرکت در مسیر ایمان، عزت و شهادت؛ پیمانی که در لحظه آزمون شکسته نشد و به عقبنشینی نینجامید.
یکی از ویژگیهای برجسته این یادواره، استفاده از ظرفیت شعر و ادبیات برای بازخوانی شخصیت و وصیت شهید ابوالفضل پیمان بود. …
فرهنگی
خبرگزاری تسنیم، گروه فرهنگی، فاطمه مرادزاده: انگار قرار است ماه «مرداد» در تاریخ ایرانزمین پیوندی با واژگان «اسیر» و «اسارت» و پیوندی عمیقتر با «آزاده و آزادگان و آزادگی» داشته باشد.
حکایت این پیوند اما از مرداد 1369 آغاز شد؛ وقتی خبر رسید اسرای دربندِ سلولهای بعثِ عراق به کشور برمیگردند، و وقتی پای اولین گروهشان 26 مرداد، به خاکِ گرم وطن رسید و عشق و آرامش و امنیت دوباره سراپای وجودشان را دربرگرفت.
از آن روزگار پرالتهاب، از آن روزهای گرم و دلچسب تابستان که با عطر وجود دستهدسته آزادگانِ بهمیهن رسیده، مطبوعتر از هر تابستانی در تاریخ این سرزمین شده بود، 36 سال میگذرد.
مرداد امسال اما دوباره حسوحالی دارد شبیه همان سالهای دور؛ آنوقت که یک ایران، هم دلنگران بود و هم لبریزِ هیجان و شادی... نگران از اینکه: «خبر راست است؟ اسرا برمیگردند؟ همهشان میآیند؟ حتی آنها که نامشان توی هیچ فهرستی نیست؟ حتی آنها که رژیم بعث وجودشان را انکار کرده و نامشان توی فهرست مفقودالاثرهاست؟...»
و یک ایران شاد و لبریز از هیجان بود از اینکه پس از سالها چشمانتظاری دوباره فرزندانش را به آغوش میکشد؛ تو بگو حتی یک نفر... فکر بازگشت و رهایی و نجات جان یک فرزند از فرزندان ایران هم شیرین بود، چه رسد به بازگشت دهها و صدها و هزاران اسیر...
مرداد امسال هوای دلمان دوباره پر کشید سمت آن قطار اتوبوسهای درحال حرکت؛ آن اتوبوسها که پشت هم از مرزهای کشورمان وارد میشدند و خیابان شهرها را به بهشتی طربانگیز از عطر وجودشان تبدیل کرده بودند و از پنجرههای هر کدامشان دهها صورتِ رنگپریده با چشمانی پرستاره به روی مردم شهر لبخند میزدند...
آن خیابانها که اتوبوسهای آزدگان را به آغوش کشیده و بوی اسپند و گلاب در زمین و آسمانشان پیچیده بود...
آن کاروانهای بهشتی که مردم را دسته دسته به خیابانها آورده بود و پس از 8 سال رنج و اندوهِ جنگ و ویرانی و کشتار و فراق، دوباره لبخند به لبهایشان و شادی روی دلهایشان نشانده بود...
آن اتوبوسهای خوشبختی که ورودشان به ایران و شهرهای زیبایش از گرمترین و پربرکتترین ماه سال آغاز شد و تا ماهها و سالهای بعد کش آمد؛ آنها نام ایران و …
به گزارش خبرنگار ایلنا، نمایش «هچل» نوشته امیرافسر شیبانی و شروین حاجیآقاجانی به کارگردانی امیر افسر شیبانی، از ۷ مردادماه در تالار هنر روی صحنه رفته و اجرای آن تا ۶ شهریورماه ادامه خواهد داشت.
تالار هنر واقع در میدان هفت تیر، ورزشگاه شیرودی، خیابان شهید مفتح، خیابان ورزنده واقع شده است.
لازم به یادآوری است اثر مذکور برگزیده هفتمین جشنواره تئاتر شهر است، با حضور جمعی از هنرمندان از جمله آرین ناصری مهر، شروین حاجیآقاجانی، صبا اقرلو، مهدی بیابانی، کیمیا فرنیا و فاطمه اسماعیلی اجرا میشود.
نمایش «هچل» با محوریت جهانی وارونه که در آن ارزشها جابهجا شدهاند، فرصتی برای تجربه هنری متفاوت ایجاد میکند.
فاطمه اسماعیلی (بازیگر، عروسک گردان و سازنده ماسکهای نمایش «هچل»، درباره این حضور با ایلنا گفتگو کرد.
او متولد ۱۳۸۲، دانشآموخته رشته نمایش عروسکی است و فعالیت حرفهای خود را پیش از ورود به دانشگاه و با نمایش «دختر کفش عروسکی» آغاز کرده است. وی نزدیک به چهار سال است که در حوزه بازیدهندگی عروسک، بازیگری، ساخت ماسک، عروسک و اکسسوار فعالیت دارد.
فاطمه اسماعیلی در ابتدای صحبتهایش با ایلنا، از همراهی مستمر با گروه هنری نمایش «هچل» خبر داد و افزود: «کار را در واقع پیش از ورود به دانشگاه با گروه «از یه جای دیگه» آغاز کردم که نمایش قبلیمان « دختر کفش عروسکی» بود و پس از آن بود که وارد دانشگاه شدم و در رشته نمایش عروسکی به تحصیل پرداختم. اکنون نیز در حوزه بازیدهندگی عروسک، بازیگری، ساخت ماسک، عروسک و اکسسوار با همین گروهها، فعال هستم.»
اسماعیلی درباره مواجهه با متن نمایش «هچل» نیز توضیحاتی داد. او با اشاره به اینکه به واسطه آشنایی دیرینه با گروه، از مراحل پیشتولید در جریان روند پیشرفت متن «هچل» قرار داشته، اظهار داشت: «از آنجا که مدتهاست با گروه مشغول به کار هستم و یکدیگر را میشناسیم، از ابتدای پیش تولید کار در جریان امور و پیشرفت متن قرار داشتم؛ تا اینکه کار آغاز شد و من ساختن را شروع کردم.»
وی گفت: «هچل» نخستین تجربهای بوده که در آن به تنهایی مسئولیت ساخت را برعهده گرفتهام.
اسماعیلی در ادامه توضیاتش بیان کرد: «نخستین جایی که به طور کاملاً مستقل ساخت …
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، آیین رونمایی از پوستر یادمان کودکان مدرسه شجرهطیبه ۱۶۸ میناب و معرفی نسخه ویژه داستان «پروانه» اثر هوشنگ مرادی کرمانی، با هدفِ پیگیریِ فرایندِ تقدیمِ این اثر به گنجینههای فرهنگی وابسته به سازمان ملل متحد، در مرکز دیپلماسی عمومی وزارت امور خارجه برگزار شد.
این رویداد فرهنگی و دیپلماتیک در آستانه «روز جهانی بشردوستی»، با همکاری گروه «سفیران صلح و دوستی» برگزار شد؛ رویدادی که ظرفیتِ ادبیاتِ داستانیِ ایران را برای بازنماییِ پیامِ صلح، همدلیِ انسانی و رنجِ کودکان در شرایطِ بحران و جنگ، در ترازِ دیپلماسی عمومی موردِ توجه قرار داد.
در این آیین، هوشنگ مرادی کرمانی، نویسنده پیشکسوت ادبیات کودک و نوجوان؛ دکتر طیبه محمد، دبیر گروه «سفیران صلح و دوستی»؛ دکتر علی یاری، مدیر روابط عمومی فرهنگستان زبان و ادب فارسی؛ جمعی از اعضای فرهنگستان، خانواده هوشنگ مرادی کرمانی و دکتر اسماعیل بقایی، معاون دیپلماسی عمومی وزارت امور خارجه، حضور داشتند.
«پروانه»؛ روایت انسانیِ رنج، فقدان و امید
هوشنگ مرادی کرمانی در این مراسم، با اشاره به لایههای انسانی و عاطفی داستان کوتاه «پروانه»، تأکید کرد که آثار جنگ تنها به میدانهای نبرد و قربانیان مستقیم محدود نمیماند؛ بلکه زندگی بازماندگان، خانوادهها و نسلهای پس از حادثه را نیز درگیر میکند.
وی گفت: «پیامدهای روانی و عاطفی جنگ، بازماندگان را نیز در تعلیقی مداوم میان فقدان و تروما قرار میدهد؛ آسیبی عمیق که میتواند تا نسلها ادامه یابد.»
خالق «قصههای مجید» با بازخوانی خاطرهای از زلزله بم، به رنج پدری اشاره کرد که تنها بازمانده خانواده هفتنفره خود بود و سالها نام فرزندانش را در میان خاطرات و ویرانهها صدا میزد. این روایت، تصویری از تداوم فقدان و دشواری بازسازی زندگی پس از فجایع انسانی ارائه میدهد.
مرادی کرمانی در تشریح داستان «پروانه» گفت: شخصیت اصلی این داستان، دختری به نام «مینا» است که پدرش در جریان جنگ بینایی خود را از دست داده است. مینا، با نگاه معصومانه کودکانه، از پدر میخواهد برایش پروانهای بگیرد؛ درخواستی ساده که در بستر روایت، به تقابل میان تاریکیِ ناشی از جنگ و جهان رنگین امید و آرزوی کودکانه تبدیل …
