اولین اسپرسوی بدون آب داغ | طعم شگفت‌انگیز قهوه شما با امواج فراصوت

برای قرن‌ها، دانشمندان فضای خالی (خلأ) را به عنوان تهی‌مطلق تصور می‌کردند؛ جایی که هیچ ماده، ذره یا انرژی در آن وجود ندارد. اما در سال ۱۹۳۶، ورنر هایزنبرگ، برنده‌ی جایزه‌ی نوبل فیزیک و شاگردش هانس اویلر، نظریه‌ای انقلابی مطرح کردند که این تصویر را به چالش کشید.

به گزارش زومیت، براساس نظریه هایزنبرگ، فضای خالی در سطح کوانتومی، هرگز کاملاً تهی نیست. درعوض، آنها معتقد بودند که خلأ، دریایی جوشان از «ذرات مجازی» است. این ذرات (الکترون‌ها و همتایان پادماده‌ی آنها یعنی پوزیترون‌ها) به طور ناگهانی از هیچ به وجود می‌آیند و پس از کسری از ثانیه، ناپدید می‌شوند. این پدیده که به «کف کوانتومی» معروف است، در شرایط عادی قابل مشاهده نیست.

اما نکته‌ی کلیدی این است: اگر میدان مغناطیسی فوق‌العاده قوی به این دریای ذرات مجازی اعمال شود، برهم‌کنش‌هایی رخ می‌دهد که می‌تواند نحوه‌ی حرکت نور را تغییر دهد. این اثر که دوشکستی خلأ (Vacuum Birefringence) نام دارد، باعث می‌شود فضای خالی مانند منشور عمل کند و امواج نور عبوری از آن را در یک جهت خاص دچار قطبش (هم‌راستا شدن) کند.

مشاهدات ستاره‌ی مرده و مغناطیسی، قوی‌ترین شواهد را برای اثبات این نظریه فراهم کرده که فضای خالی می‌تواند نحوه‌ی عبور نور را تغییر دهد

همان‌طور که در وب‌سایت اسپیس توضیح داده شده است، مشکل اصلی این است که برای مشاهده‌ی این اثر، به میدان‌های مغناطیسی عظیمی نیاز است که میلیون‌ها بار قوی‌تر از هر چیزی هستند که بشر می‌تواند روی زمین تولید کند. بنابراین، تنها در فضا و در اطراف اجرام خاص می‌توان چنین شرایطی را یافت.

خوشبختانه، جهان هستی خودش این آزمایشگاه‌های عظیم را در اختیار ما قرار داده است: مگنتارها یا ستاره‌های مغناطیسی. این اجرام، بقایای چگال و بسیار مغناطیسی ستارگانی هستند که با انفجاری عظیم (ابرنواختر) به پایان رسیده‌اند.

اندازه‌ی مگنتار معمولاً به اندازه‌ی یک شهر است، اما جرم آن می‌تواند چندین برابر خورشید باشد. این چگالی باورنکردنی، میدان‌های مغناطیسی تولید می‌کند که قوی‌ترین میدان‌های شناخته‌شده در کل جهان هستند. شدت این میدان‌ها به قدری است که می‌توانند ساختار اتم‌ها را در هم بشکنند. مشاهدات ستاره‌ای مرده با میدان مغناطیسی عظیم، قوی‌ترین شواهد …

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ از مرکز لرزه‌نگاری کشوری موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، از این تعداد، ۶۷ زمین‌لرزه با بزرگی کمتر از ۳، ۱۰ زمین‌لرزه با بزرگی ۳ تا ۴، ۴ زمین‌لرزه با بزرگی ۴ تا ۵ گزارش شده است.

 

بر اساس این گزارش هیچ گونه زمین لرزه با بزرگی ۵ تا ۷ در این بازه زمانی ثبت نشده و زمین‌لرزه شاخص هفته در حسینیه استان خوزستان، ساعت ۱۸:۳۱:۱۱ در تاریخ ۱۹ مردادماه ۱۴۰۵ و با بزرگی ۴.۷ ثبت شده است.

 

در این هفته حسینیه در استان خوزستان با ۷ زمین لرزه، لرزه خیزترین منطقه کشور بوده است.

 

بر پایه جدول تفکیک استانی، همچنین استان‌های خراسان رضوی با ۱۶ زمین لرزه، سمنان با ۱۲ زمین لرزه و خوزستان با ۱۱ زمین‌لرزه در صدر استان‌های دارای بیشترین رخداد لرزه‌ای قرار داشته‌اند.

 

در بازه زمانی ۱۷ تا ۲۳ مردادماه خراسان شمالی با ۹ زمین لرزه، ایلام با ۸ زمین لرزه، کرمان با ۶ زمین لرزه، فارس با پنج زمین لرزه، اصفهان با ۴ زمین لرزه به ثبت رسیده است.

 

بر اساس این گزارش، استان‌های کرمانشاه و یزد هر یک با ۳ زمین لرزه، گلستان و همدان هر یک با ۲ زمین لرزه و استان‌های کردستان، کهگیلویه و بویراحمد، بوشهر، چهارمحال و بختیاری هر یک با یک زمین لرزه در ردیف دیگر استان‌هایی قرار دارند که در این بازه زمانی زمین لرزه در آنها به ثبت رسیده است.

 

مرکز لرزه‌نگاری کشوری موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران همچنین اعلام کرد: در استان‌های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل، البرز، تهران، زنجان، قم، قزوین، گیلان، لرستان، مرکزی، هرمزگان و سیستان و بلوچستان هیچ گونه زمین لرزه‌ای به ثبت نرسیده است.

همه‌ی ما می‌دانیم آینه، وظیفه‌ی انعکاس دقیق جسم روبروی خود را دارد. اما آینه‌ی جدیدی که پژوهشگران ساخته‌اند، این قانون ساده را نقض می‌کند. وقتی به آن نگاه می‌کنید، آنچه می‌بینید، شیء واقعی مقابل آینه نیست، بلکه تصویری از پیش تعیین‌شده است که ممکن است هیچ‌گونه شباهتی به آن شیء نداشته باشد.

به گزارش انتخاب، آیدوگان اوزکان مهندس و مخترع این پروژه از دانشگاه کالیفرنیا لس‌آنجلس، درباره‌ی نحوه‌ی عملکرد این آینه توضیح می‌دهد. او آن را یک «عنصر نوری غیرفعال» می‌نامد، یعنی ابزاری که برخلاف پروژکتورها یا صفحه‌نمایش‌های دیجیتال، برای کارکردن به برق یا پردازش لحظه‌ای کامپیوتری نیاز ندارد.

عملکرد آینه شبیه به فیلتر است. وقتی نور از یک صحنه به سطح آینه می‌تابد، این فیلتر نوری، الگوی نور ورودی را دریافت و آن را به تصویری کاملاً جدید و از پیش تعیین‌شده تبدیل می‌کند. به عبارت ساده‌تر، آینه آنچه را که در مقابلش است، نمی‌بیند و به جای آن، تصویری را که از قبل برایش تعیین شده، به شما نشان می‌دهد.

راز آینه مورد بحث در سطح آن نهفته است. به گزارش ساینس‌آلرت، مهندسان با استفاده از فناوری‌های پیشرفته، سطح آینه را با ساختارهایی میکروسکوپی پوشانده‌اند که هر کدام می‌توانند فاز (یا همان مرحله‌ی نوسان) نور بازتاب‌شده را تغییر دهند. این تغییرات ظریف در فاز نور، باعث می‌شود امواج نوری به گونه‌ای با هم تداخل کنند که درنهایت، تصویری متفاوت از شیء اصلی را تشکیل دهند.

برای طراحی این سطح، از الگوریتم‌های یادگیری عمیق (شاخه‌ای از هوش مصنوعی) استفاده شده است. این الگوریتم‌ها میلیون‌ها حالت مختلف را شبیه‌سازی و بهترین الگوی ساختاری را برای تولید تصویر مورد نظر پیدا می‌کنند.

جالب اینجاست که پس از ساخت، این آینه تصویری واحد را تولید می‌کند؛ مثلاً فرض کنید آینه‌ای ساخته شود که هر شیء (مثل یک لیوان، یک کتاب یا یک کیف) را به شکل اردک تبدیل کند.

محققان برای شروع، این فناوری را ابتدا روی کامپیوتر شبیه‌سازی کردند. در این مرحله، آنها به آینه‌های مجازی «آموزش» دادند که ورودی‌های مختلف را به تصاویر خاصی تبدیل کنند. مثلاً به آینه یاد دادند که هر نوع لباسی را به شکل کیف نشان دهد یا هر عدد دست‌نویسی را به عدد ۸ تبدیل کند و حتی نقاشی‌های ساده را …