به گفته آنها والدین باید هنگام صحبت کردن یا آموزش دادن به کودک، از نشانههای اجتماعی مانند تماس چشمی، صدا زدن نام کودک و تمرکز کامل استفاده کنند.
آنها هشدار میدهند اگر والدین هنگام آموزش سرگرم تلفن همراه یا عوامل حواسپرتکن دیگر باشند، احتمال اینکه کودک به صحبتهای آنها توجه کند یا مطالب را بیاموزد، بهمراتب کمتر خواهد بود. نگاه مستقیم به چشمان کودک، پیام روشنی از اهمیت و جدیت موضوع به او منتقل میکند.
برای بررسی این موضوع، ۴۲ نوزاد ۹ ماهه در انگلیس و سنگاپور در آزمایشی شرکت کردند. آنها به سه زبان ساختگی گوش دادند که توسط فردی روی نمایشگر بیان میشد. در برخی آزمایشها چشمان گوینده کاملاً دیده میشد، اما در برخی دیگر عینکهای تیره مانع مشاهده چشمها بود.
نتایج نشان داد مغز نوزادان تنها زمانی با گوینده همگام میشود که تماس چشمی کامل برقرار باشد. همچنین نوزادان با وجود شنیدن هر سه زبان، تنها زبانی را یاد گرفتند که هنگام شنیدن آن میتوانستند چشمان گوینده را ببینند. به گفته پژوهشگران، این یافته نشان میدهد نوزادان دریافتکنندگان منفعل اطلاعات نیستند، بلکه بهصورت گزینشی یاد میگیرند.
این الگو هم در نوزادان انگلیسی و هم سنگاپوری مشاهده شد و نشان میدهد این سازوکار، ویژگی مشترک انسانهاست. البته پژوهشگران یادآور میشوند که نشانههایی مانند لبخند، اشاره کردن و صدا زدن نام کودک نیز میتوانند توجه او را جلب کرده و به یادگیری، بهویژه در فرهنگهایی که تماس چشمی کمتر رایج است، کمک کنند.
کد خبر 1056835
