نماز شب اول قبر را چگونه بخوانیم؟ | طریقه خواندن نماز شب اول قبر + احکام نماز لیله الدفن

به گزارش تابناک، نورا هاشمی به میزگردی که با حضور شاکی پرونده پژمان جمشیدی و ترانه علیدوستی برگزار شده، واکنش نشان داد و با انتشار یک استوری، از طرح دوباره این پرونده و همراهی با شاکی انتقاد کرد.

مدتی پیش پژمان جمشیدی پس از شکایت ملیکا پارسادوست و طرح اتهام تجاوز به عنف خبرساز شد. در نهایت، بر اساس اعلام وکلای جمشیدی، او از اتهام «تجاوز به عنف» و حتی «زنای عادی» تبرئه شد. حکم ۹۹ ضربه شلاقی که در بخش دیگری از پرونده صادر شده، مربوط به عنوان حقوقی متفاوت «رابطه نامشروع مادون زنا» است و ارتباطی با محکومیت بابت تجاوز به عنف ندارد.

به گزارش شهرآرانیوز، شاید جثه و صدایشان هنوز آنقدر بزرگ نشده باشد و در باور عامیانه بگوییم «هنوز بچه‌اند»، اما همه آنها با وجود آنکه عدد سنشان چهار، هفت، ده و ۱۲ را نشان می‌دهد با قلب‌های بزرگی که در سینه دارند و تربیتی ولایی را کنار پدران و مادرانشان داشتند با تمام وجود در مراسم چهلم رهبر شهید در حرم مطهر رضوی از سراسر ایران حضور پیدا کردند و با پرچم‌های سرخ انتقام که بر دوش دارند شعار خونخواهی سر می‌دهند و دل‌های نازک و لطیفشان برای آقای شهید ایران تنگ شده است. ما برای خونخواهی رهبر شهید آمدیم

از همان ابتدای ورود به حرم آقا امام رضا (ع)، می‌توان کودکانی را دید که با قدم‌های کوچکشان کنار پدر و مادران خود گام‌های محکمی بر می‌دارند و به سوی مراسم حرکت می‌کنند. عرفان ۱۰ساله که از تهران آمده و کنار خواهر کوچکش و پدر و مادر جوانش در صحن پیامبر اعظم (ص) ایستاده، پرچم سرخ «یا لثارات‌الحسین (ع)» را می‌چرخاند.

او رهبر شهید را دوست دارد و یکی از آرزوهایش این بود که ایشان را از نزدیک ببیند؛ «خیلی دوست داشتم رهبر را ببینم تا برایم دعا کند تا در کارهایم موفق شوم.» البته او این را هم می‌داند حالا بهتر می‌تواند با رهبر شهید صحبت کند و می‌گوید: «وقتی رفتم سر مزارشون، دعا‌هایی که توی دلم داشتم رو بهشون گفتم.»

عرفان درباره پرچمی که در دست دارد توضیح می‌دهد: ما اینجا برای خونخواهی رهبر شهید آمدیم و این پرچم را هم به همین خاطر گرفتم.

پرسیدم بنظرت اگر بخواهی رهبر را خوشحال کنی چه کاری می‌توانی انجام بدهی که پاسخ داد: من هر شب کتاب می‌خوانم. شاید باورتان نشود، اما الان هر شب ۱۴قصه را از کتاب «قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب» می‌خوانم. صحبت به اینجا که می‌رسد مادرش به میان گفتگوی ما می‌آید و توضیح می‌دهد: ما از بچگی برای عرفان کتاب می‌خواندیم، حالا به قدری به خواندن کتاب قبل از خواب عادت کرده که حتی در سفر هم کتاب همراهش است و بدون مطالعه، خوابش نمی‌برد. اسرائیل باید نابود شود

کودک دیگری که در آغوش مادرش پرچم سرخی در دست دارد که روی آن نوشته «انتقام». اگرچه سن سیدمحمد طبایی هنوز به پنج سال هم نرسیده و برای جواب سوال ما از مادرش کمک می‌گیرد، اما با لهجه شیرین یزدی می‌گوید: من رهبر را دوست دارم. دشمن‌ها رهبر را شهید کردند و ما باید انتقام ایشان را بگیریم.

وقتی از او می‌خواهم برایمان بگوید چطور می‌خواهد انتقام بگیرد با همان لحن شیرین کودکانه و دست و پا شکسته به ما گفت که باید اسرائیل نابود شود، امام زمان (عج) که بیاید آن وقت می‌توانیم انتقام رهبر را از دشمن بگیریم. وارد دارالذکر شدم دلم گرفت

گوشه دیگری از صحن پیامبر اعظم (ص)، پسر نوجوان دیگری که زاده تبریز است کنار پدرش ایستاده، درباره حضورش در این مراسم می‌گوید: دوست داشتم از نزدیک مراسم چهلم رهبر شهید را در مشهد و

حرم امام رضا (ع) ببینم. وقتی وارد شدم و مردم را دیدم که پرچم‌های سرخ را توی دستشان گرفته‌اند احساس شجاعت می‌کنم که ایرانی هستم.

محمدمهدی بازرگان ۱۲ساله هم قصد خونخواهی و دفاع از وطن دارد و راهش را اینگونه بیان می‌کند: اینکه در اجتماعات خیابانی شرکت کنیم و کم نیاوریم.

محمدمهدی تا به حال رواق دارالذکر را تا امروز ندیده بود و درباره نخستین تجربه زیارت مزار آقای شهید ایران می‌گوید: من رهبر را دوست دارم، وقتی چشمم به مزار ایشان افتاد ناراحت شدم و دلم گرفت.

علاوه بر محمدمهدی، عرفان و سیدمحمد، کودکان بسیار دیگری در گوشه و کنار مراسم چهلم آقای شهید ایران حضور داشتند که دلِ کوچکشان، بی‌هیاهوی بزرگ‌ترها، مهربانی را خوب می‌فهمد. شاید نفهمیدند معنای دقیق رهبری چیست، اما محبت نگاه پدرانه آقای شهید ایران بر دل‌هایشان حک شده است و لبخند‌ها و کلامش با کودکان بر حافظه‌شان ماندگار شده است.

در ادامه حتما بخوانید داریوش ارجمند: رهبر شهید، فراتر از زمانه خود می‌اندیشید

سیاسی

 پرویز امینی، استاد دانشگاه و جامعه‌شناس سیاسی در گفت ‌وگو با خبرگزاری تسنیم ضمن بازخوانی کودتای 28 مرداد و اشتباهات مصدق در آن دوره گفت: اشتباه دوم مصدق، نادیده گرفتن نقش دین و مذهب است. در تجربه تاریخی دویست سال اخیر ایران، دین یکی از مهم‌ترین نیروهای محرک و قوام‌بخش حضور اجتماعی بوده است. تقریباً در همه مقاطعی که جامعه ایران توانسته سازمان یابد، به صحنه بیاید و اراده خود را به قدرت سیاسی تحمیل کند، نوعی پیوند عمیق با مذهب و نهادهای دینی وجود داشته است.

.

نمونه روشن آن، نهضت تحریم تنباکو در دوره پیش از مشروطه است. مرجع تقلیدی که در سامرا اقامت داشت، با صدور فتوای مشهور «الیوم استعمال توتون و تنباکو، بِأیّ نحوٍ کان، در حکم محاربه با امام زمان(عج) است»، موجی گسترده از نافرمانی عمومی را در سراسر ایران به راه انداخت. این حرکت، در عمل به یک نافرمانی مدنی بزرگ تبدیل شد و ناصرالدین‌شاه را وادار کرد امتیاز تنباکو را لغو کند. در این واقعه، اراده شاه به‌واسطه اراده مردم وتو شد؛ اما نیرویی که این اراده عمومی را شکل داد، سازمان بخشید و به میدان آورد، مرجعیت دینی و پشتوانه مذهبی جامعه بود. ببینید|مصدق مردم را از خیابان به خانه فرستاد؛کودتای 28 مرداد پیروز شد!

در نهضت مشروطه نیز همین الگو را مشاهده می‌کنیم. بسیاری از رهبران اصلی این جنبش، عالمان دینی بودند: در تهران، آیت‌الله بهبهانی، آیت‌الله طباطبایی و در مراحل نخست، شیخ فضل‌الله نوری؛ و در نجف، آخوند خراسانی و میرزای نائینی. مهم‌تر آنکه پایگاه اصلی صدور فراخوان‌ها و بسیج اجتماعی نیز شبکه روحانیت، مساجد، منابر و نهادهای مذهبی بود. به‌عبارت دیگر، مذهب تنها یکی از مؤلفه‌های فکری مشروطه نبود، بلکه بخش مهمی از زیرساخت اجتماعی آن را تشکیل می‌داد.

در نهضت ملی‌شدن صنعت نفت نیز، در کنار جبهه ملی، نیروها و شخصیت‌های مذهبی نقش مؤثری داشتند. آیت‌الله کاشانی، مجمع مسلمانان مجاهد و فداییان اسلام، هرکدام به شکلی در شکل‌گیری فضای سیاسی و اجتماعی آن دوره اثرگذار بودند. ترور عبدالحسین هژیر به دست فداییان اسلام، به ابطال و تجدید انتخابات تهران در مجلس شانزدهم انجامید؛ انتخاباتی که در مرحله نخست با مداخله و دست‌کاری همراه بود و نامزدهای جبهه ملی در آستانه حذف از آن قرار داشتند. ترور سپهبد رزم‌آرا، از مخالفان اصلی ملی‌شدن صنعت نفت، نیز یکی دیگر از رخدادهایی بود که بر روند تحولات آن مقطع اثر گذاشت. فارغ از داوری درباره روش این اقدامات، نمی‌توان نقش نیروهای مذهبی را در فراهم‌کردن زمینه‌های سیاسی و اجتماعی نهضت ملی نفت نادیده گرفت.

در انقلاب اسلامی نیز این الگو به کامل‌ترین صورت تکرار شد: مذهب، رهبری دینی و شبکه نهادهای مذهبی، جامعه را سازمان دادند و نیروی اجتماعی لازم برای تغییر ساختار سیاسی را پدید آوردند. از کودتای 28 مرداد تا جنگ 40 روزه؛ آرزوی 200ساله ایرانیان حالا محقق شد

بنابراین، عنصر دین را می‌توان یکی از مهم‌ترین عوامل تولید قدرت اجتماعی و حتی نوعی نیروی بازدارنده در برابر کودتا، استبداد و مداخله خارجی دانست. در تجربه معاصر ایران، تقریباً هیچ عنصر جایگزینی نتوانسته است به اندازه دین، قدرت اجتماعیِ عمومی، فراگیر و مؤثر تولید کند. ازاین‌رو، هرگاه موقعیت دین، پایگاه‌های مذهبی یا انگاره‌های دینی در جامعه تضعیف شود، عرصه اجتماعی از یکی از اصلی‌ترین نیروهای سازمان‌دهنده خود محروم خواهد شد. نتیجه چنین وضعی، کاهش توان بسیج عمومی، افزایش آسیب‌پذیری جامعه و تضعیف ظرفیت‌های کشور در مسیر توسعه، استقلال و تأمین امنیت خواهد بود.

انتهای پیام/