سایت نورنیوز / ۱۴۰۵/۰۴/۲۶
وقتی پیمانکار جنگ برای قربانیان اشک میریزد!
وقتی یک سیاستپیشه، نسخه حمله نظامی به ایران میپیچد و همزمان برای قربانیان مظلوم یا آسیبدیدگان ناشی از همان سیاستها سوگواری میکند، دچار یک تناقض وجودی است. اگر حملات نظامی به ایران «ضروری» است، پس مرثیهسرایی برای تبعات آن، ریاکاری محض است؛ و اگر آن حملات «فاجعهبار» است، پس چرا سالها برای تحقق آنها لابیگری شده است؟
