تحرکات دیپلماتیک عمان در دریای سرخ

به گزارش آفتاب نیوز،

وزرای خارجه ایران و عمان در این تماس تلفنی درباره راه‌های فراهم کردن شرایط برای ازسرگیری مذاکرات گفت‌وگو کردند و بر اهمیت ادامه رایزنی‌ها برای کمک به ازسرگیری آزادی کشتیرانی و تامین امنیت و ثبات در منطقه تاکید کردند.

نورنیوز- گروه بین الملل: محمد علی الحکیم، تحلیلگر سیاسی به المعلومه گفت: «توافق ایران و عمان در مورد مدیریت تنگه هرمز نه تنها در مورد تنظیم ناوبری است، بلکه حضور امنیتی ایران در تنگه را نیز تأیید می‌کند. این توافق، ایران را به عنوان فرصتی برای قرار دادن خود به عنوان بخشی از راه‌حل امنیتی در خلیج فارس ارائه می‌دهد.»

وی افزود: «ایران قابل قبول‌ترین شریک را در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی انتخاب کرد که به این ابتکار، بُعدی سیاسی می‌دهد که از جنبه فنی آن فراتر می‌رود. این گام ممکن است نشان‌دهنده تمایل ایران به تثبیت مفهوم امنیت منطقه‌ای در مواجهه با مدل‌هایی باشد که به حضور نظامی خارجی متکی هستند.»

الحکیم توضیح داد: «مهم‌ترین پیام، تنظیم حرکت کشتی‌ها نیست، بلکه اثبات این است که هرگونه ترتیباتی در مورد تنگه هرمز نمی‌تواند نقش ایران را نادیده بگیرد.»

او خاطرنشان کرد: «اعلام توافق ایران و عمان نشان دهنده اعتماد ایران به این است که ابزارهای نفوذ دیگر محدود به قدرت سخت نیستند، بلکه شامل ترتیبات امنیتی مهندسی نیز می‌شوند.»

تهدید ترامپ علیه عمان، در شرایطی مطرح شده که مسقط عملاً یکی از مهم‌ترین کانال‌های میانجیگری میان تهران و واشنگتن بوده و مذاکرات بر سر وضعیت تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز نیز از مسیر ایران و عمان دنبال شده است.

با پایان مهلت مقرر شده تفاهم تهران و واشنگتن، بدون دستیابی به توافق نهایی، فشار ترامپ بر میانجی‌ها افزایش یافته و به‌جای آنکه اختلافات فقط میان ایران و آمریکا باقی بماند، اکنون به درون اردوگاه متحدان واشنگتن نیز سرایت کرده است.

این وضعیت نشان می‌دهد مسائل و اختلاف نظرها تا تضاد منافع میان واشنگتن و کشورهای منطقه کشیده شده است. به هرحال، برای عمان، اولویت اصلی جلوگیری از گسترش جنگ و باز نگه داشتن مسیرهای تجاری در خلیج فارس است، درحالی‌که دولت ترامپ خواهان توافقی است که از منظر آمریکا، کنترل و نفوذ ایران بر تنگه هرمز را محدود کند. حتی گزارش‌های اخیر از پیشرفت مذاکرات ایران و عمان نشان می‌دهد دو طرف به سازوکاری برای بازگشت تدریجی کشتیرانی نزدیک شده بودند، زیرا این موضوع با خواسته واشنگتن برای اعمال حداکثر فشار بر تهران اصطکاک پیدا کرده است.

به همین دلیل نیز تهدید یک متحد قدیمی مانند عمان را می‌توان نشانه‌ای از آن دانست که واشنگتن برای تحمیل راه‌حل موردنظر خود، حتی حاضر است بر شرکای منطقه‌ای‌اش نیز فشار مستقیم وارد کند.

از سویی، عامل مهم دیگر نزدیک شدن انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکاست. با باقی‌ماندن حدود ۷۵ روز تا انتخابات نوامبر، طولانی‌شدن جنگ و تداوم اختلال در تردد نفتکش‌ها از هرمز برای دولت ترامپ می‌تواند به یک مسئله سیاسی داخلی تبدیل شود. به‌ویژه آنکه جنگ اکنون به آستانه شش‌ماهگی رسیده و واشنگتن در حال انتقال بخش مهمی از فشار از حوزه نظامی به جنگ اقتصادی علیه ایران است.

در چنین شرایطی، ترامپ برای نشان دادن دستاورد پیش از انتخابات به یک نتیجه ملموس نیاز دارد، اما هرچه فشار را بیشتر می‌کند، اختلاف میان آمریکا و میانجی‌ها و متحدان منطقه‌ای نیز بیشتر نمایان می‌شود.

بنابراین، شکاف کنونی می‌تواند به نقطه‌ضعف راهبرد آمریکا تبدیل شود. واشنگتن برای پایان دادن به جنگ به همکاری عمان، قطر، پاکستان و کشورهای منطقه نیاز دارد، اما فشار فزاینده بر همین شرکا ممکن است فضای دیپلماتیک لازم برای رسیدن به توافق را محدودتر کند.