وقتی لایک‌ها جایِ گفت‌وگو را می‌گیرند؛ چرا نسلِ جدید از «قضاوت‌شدن» می‌گریزد؟

در آستانه شروع سال تحصیلی جدید، قیمت لوازم‌التحریر، روپوش مدرسه و شهریه مدارس که با نام «کمک به مدرسه» گرفته می‌شود، افزایش قابل توجهی داشته است؛ افزایشی چندبرابری که رسیدن مهر و هم‌زمان شدت‌گرفتن فشار اقتصادی، شرایط سختی برای خانواده‌ها ایجاد کرده است. «حامد» پدر دو کودک دبستانی می‌گوید برای خرید لوازم‌التحریر و روپوش فرزندانش نزدیک به 12 میلیون تومان پرداخت کرده و این عدد فارغ از شهریه‌ای است که می‌پردازد. هزینه این افزایش قیمت را بیشتر در این بین اما خانواده‌های کم‌برخوردار و در معرض آسیب می‌پردازند؛

مسئله فقط این نیست که مردم کمتر می‌خرند؛ مسئله این است که چراغ‌های بازار، حتی بازار کالاهای خوراکی، در حال خاموش شدن است؛ مشتری و کاسب، هر دو از رمق افتاده‌اند و توان ادامه ندارند.....

علیرضا خرمی گفت: آقای رییس جمهور کارگر صدقه نمی‌خواهد! کارگر دستمزدی می‌خواهد که با هزینه واقعی زندگی تناسب داشته باشد و بتواند یک زندگی شرافتمندانه داشته باشد. بنزین گران می‌شود، کالا گران می‌شود، اجاره‌خانه بالا می‌رود، اما حقوق کارگر همچنان عقب‌تر از تورم حرکت می‌کند و کارگری که چندین شغل دارد، هر روز در مقابل خانواده شرمنده‌تر از روز قبل می‌شود.

چرا کودکان ما در جغرافیای شهری و فضاهای آموزشی، بیش از هر برهه‌ی تاریخی دیگری «غریبه» و «نامرئی» شده‌اند؟

در روزهای پایانی شهریورماه، گشتی در بازار میوه و سبزیجات نشان می‌دهد موج گرانی که از ابتدای تابستان آغاز شده بود، همچنان با قدرت می‌تازد.

تاریخ ایران‌زمین نشان داده است که ایرانیان بارها در پس حوادث و اتفاقات سهمگین، چگونه همچون ققنوس افسانه‌ای از میان خاکسترها برخاستند و دوباره تولدی دیگر را رقم زدند.