فریدون همتی، در گفتوگو با خبرنگار اقتصاد ۲۴ با اشاره به ضرورت تقویت بنیه دفاعی کشور و تأثیر آتشبس بر بازدارندگی دفاعی، اظهار کرد: اگر در طول تاریخ جنگهایی را که به وقوع پیوسته مرور کنیم و تاریخچه آنها و اتفاقاتی را که پیش، حین و بعد از جنگ رخ داده است مورد بررسی قرار دهیم، متوجه میشویم که شیوه و شکل جنگها تغییر کرده و امروز مدرنتر شده است، اما در ماهیت و ذات حادثه، تقریباً میتوان گفت که جنگها به یکدیگر نزدیک هستند.
نایبرئیس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی افزود: وقتی تاریخ جنگهای گذشته، بهویژه جنگهایی را که علیه کشور خودمان در طول تاریخ رخ داده است، مرور میکنیم، به این نتیجه میرسیم که هر جا بین مسئولین ما با مردم رابطه خوبی وجود داشته، مردم در میدان بودهاند و مردم و حاکمیت برای دفاع از یکپارچگی کشور و مرزهای آن در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند، حتی اگر هزینههای سنگینی نیز پرداخت شده باشد، جنگ در نهایت به نفع کشور تمام شده است.
همتی ادامه داد: در چنین شرایطی دشمن نتوانسته به اهداف خود دست پیدا کند و کشور نیز به اهداف دفاعی خود رسیده است. جنگ تحمیلی یکی از جنگهای متفاوت در دنیا بود؛ ما هشت سال جنگ داشتیم و آمریکاییها، اروپاییها، حتی شوروی وقت و کشورهای حوزه خلیج فارس، همگی در کنار صدام بودند؛ دقیقاً مانند امروز که بهجز روسیه، البته با تفاوتهایی، بسیاری از کشورها در کنار آمریکا قرار دارند.
نایب رئیس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس تصریح کرد: جمهوری اسلامی ایران در آن دوران صرفاً با تکیه بر داخل کشور، توانمندی و ایمان مردم، روحیه مردم، حضور جوانان و مشارکت مردم، هشت سال جنگ را اداره کرد و اجازه نداد دشمن به اهداف خود دست پیدا کند.
وی با بیان اینکه جنگ همیشه نظامی نیست، گفت: امروز نیز میبینیم که جنگ فقط جنگ نظامی نیست؛ جنگ اقتصادی نیز وجود دارد. دشمن از ابتدای انقلاب، به بهانههای مختلف کشور ما را تحریم کرده و همواره از منظر اقتصادی تلاش کرده کشور را تحت فشار قرار دهد تا ما تسلیم شویم.
همتی ادامه داد: هدف دشمن این بوده که نابسامانی اقتصادی در داخل کشور ایجاد شود، این نابسامانی به نارضایتی عمومی تبدیل شود، مردم از نظام، حاکمیت و سیستم خود فاصله بگیرند و شکافی میان حاکمیت و ملت به وجود بیاید و دشمن از این شکاف برای رسیدن به اهداف خود استفاده کند؛ همان اهدافی که به دنبال بازگشت به جغرافیای ایران و تسلط بر منابع، سرنوشت و حاکمیت کشور است؛ همان شیوهای که آمریکاییها امروز در بسیاری از کشورها دنبال میکنند.
وی اضافه کرد: در دوران پس از انقلاب و حتی بعد از جنگ تحمیلی، ما مدام درگیر جنگ اقتصادی، فرهنگی و سیاسی با دشمن بودهایم. دشمن جنگ را علیه ما ایجاد و آغاز کرده و ما نیز در مقام بازدارندگی، خنثیسازی و جلوگیری از رسیدن دشمن به اهدافش، با آن مقابله کردهایم و در این مسیر به مردم تکیه داشتهایم. حضور مردم، عامل خنثیسازی توطئههای دشمن
همتی با اشاره به بروز جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان گفت: در این جنگ نیز مشخص شد که باوجود فشارهای ۴۷ ساله دشمن در ابعاد مختلف علیه ایران، انقلاب اسلامی و ملت مبارز ما، مردمی که «نه» به آمریکاییها و «نه» به اروپاییها گفتند و هزینه دادند تا حاکمیت ایران به دست خود ایرانیها باشد و مردم خودشان بر سرنوشت خود حاکم باشند، به خوبی ایستادگی کردند.
نایبرئیس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس بیان کرد: دشمن آمریکایی ـ اسرائیلی با حمایت سایر کشورها، بهویژه کشورهای حوزه خلیج فارس، با تمام توان نظامی، آخرین تکنولوژی، دانش و برتریهای نظامی خود وارد این جنگ شد، اما آنچه توانست در مقابل این فشارها مقاومت کند و دوام بیاورد، همین حضور و مشارکت مردم بود.
وی خاطرنشان کرد: مردم نگران تمامیت ارضی کشور خود بودند و به خوبی فهمیدند که دشمن چه اهدافی دارد؛ از جمله تجزیه کشور و ایجاد ناامنی. تجربه افغانستان، عراق، یمن و کشورهای مختلف پیش روی ماست و مردم میدانند که آنها چگونه با مسلمانان، بهویژه شیعیان، رفتار کردهاند و چگونه میخواهند کشورهای اسلامی مانند ایران را که با آنها هماهنگ و در اختیار آنها نیست، به جان یکدیگر بیندازند و زمینه خونریزی و ناامنی را فراهم کنند. مردم با وجود مشکلات معیشتی کنار کشور ایستادند
همتی با تأکید بر اینکه مردم با وجود مشکلات اقتصادی و معیشتی، کشور را تنها نگذاشتند، گفت: مردم با تکیه بر همین درک و حضور، در کنار نظام ایستادند؛ باوجود اینکه شاید دهها مشکل اقتصادی و معیشتی داشته باشند، اما آنها را کنار گذاشتند، چون میدانند که جنگ است و جنگ دشمن همزمان نظامی، اقتصادی، فرهنگی، رسانهای، سیاسی و بینالمللی است.
وی ادامه داد: در گذشته شاید دشمن در یک یا دو جبهه با ما میجنگید، اما امروز همه این جبههها را به میدان آورده و جنگ نظامی مستقیم را نیز با حضور خودش آغاز کرده است. با این حال، ملت ما بیش از یک سال است که دوام آورده و توانسته است بایستد و اجازه ندهد کشور از بین برود و دشمن نیز دچار هزینه و شکستهای روحی، اعتباری در دنیا و حتی شکستهای نظامی شود.
همتی این وضعیت را نشانه حضور و قدرت مردم دانست و گفت: این قدرت نیروهای مسلح ما با تکیه بر ملت و هدایت رهبری است؛ چه رهبر شهید و چه رهبر فعلی که بعد از رهبر شهیدمان سکان هدایت کشور را به دست گرفتهاند. دولت، نهادها، سازمانها، مجلس و قوه قضاییه نیز در این مسیر نقش دارند، اما اساس و پایه، مردم هستند. آتشبس؛ فرصتی برای بازسازی و ارتقای توان دفاعی
نایبرئیس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس با اشاره به پذیرش آتشبس گفت: ما تا این لحظه در میدان ایستادهایم و وقتی دشمن در میدان جنگ و نبرد کم آورد و درخواست توقف جنگ و آتشبس کرد، ما نیز بر اساس دستور اسلامی، اخلاقی و انسانی خود، زمانی که طرف مقابل درخواست توقف جنگ میدهد، این توقف را پذیرفتیم.
وی افزود: این فاصله و توقف نبرد فرصت خوبی برای ما ایجاد کرد. درست است که دشمن نیز در این فاصله خود را تجهیز میکند، اما ما نیز متقابلاً فرصت پیدا میکنیم در ابعاد مختلف توانمندیهای خود را ارتقا دهیم، سازماندهی کنیم و ضعفهایی را که داشتهایم کاهش داده و برطرف کنیم.
نایب رئیس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس تصریح کرد: بنابراین، این فرصتهای توقف جنگ برای ما نیز فرصت خوبی است و باید لحظهبهلحظه آنها را غنیمت بشماریم و از این فرصتها به بهترین شکل استفاده کنیم. از نظر نظامی و در زمینه عوامل، تجهیزات و امکانات نیز باید از این فرصت برای تقویت توان دفاعی کشور استفاده کنیم.
وی ادامه داد: توقف نبرد فرصت خوبی برای ماست تا خودمان را قوی کنیم، سازماندهی کنیم و نفس جدیدی در مجموعههای مختلف خود بدمیم تا اگر دشمن دوباره عملیات جنگی را آغاز کرد، ما نیز متقابلاً قدرت بازدارندگی، ایستادگی و مقاومت در مقابل آن را داشته باشیم؛ بنابراین باید این فرصتها را غنیمت بشماریم، اما هیچگاه به دشمن اعتماد نخواهیم داشت؛ چرا که دشمن در طول تاریخ ثابت کرده است که قابل اعتماد نیست.
همتی گفت: ضمن اینکه به دشمن اعتماد نداریم، قواعد اخلاقی و بینالمللی را نیز رعایت میکنیم. هر جا دشمن توقف دهد، ما نیز توقف میکنیم و هر جا دشمن جنگ را شروع کند، ما نیز برای دفاع وارد میدان میشویم. دفاع ما دفاع از خانهمان است و آنچه دشمن انجام میدهد، جنگ و تهاجم به خانه ماست.
نایبرئیس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس ابراز امیدواری کرد: امیدوارم به همین رویهای که ما اکنون بیش از یک سال است در مقابل جنگ مستقیم دشمن، پایدار، مقاوم و سرافراز ایستادهایم و کشور را در مقابل دشمن محفوظ نگه داشتهایم، ادامه دهیم. همین مسئله قدرتی است که دشمن نیز روی آن حساب میکند. وی خاطرنشان کرد: امیدواریم دشمن عقلش را به کار بگیرد و دیگر با ملت ما سر به سر نگذارد؛ چرا که هرچه بیشتر با ملت ما مقابله کند، ضرر، زیان و خسارتی که متحمل خواهد شد، به مراتب بیشتر از خسارتی خواهد بود که ممکن است به کشور ما وارد شود.
همتی در پایان با تأکید بر اهمیت وحدت و همدلی گفت: وحدت، همدلی و همراهی بسیار مهم است. قدرت واقعی ما همینهاست؛ قدرت واقعی ما ملت است. قدرت واقعی ما تبعیت ملت از رهبری است و قدرت واقعی ما هماهنگی میان نیروهای مسلح و ملت است. نیروهای مسلح ما از متن مردم هستند و همین مسئله باعث شده است که ملت با تمام وجود از تمامیت ارضی کشور، از حاکمیت و امنیت کشور دفاع کند.
مسابقات والیبال قهرمانی زنان آسیا ۲۰۲۶ از صبح امروز (جمعه، ۳۰ مرداد) در چین آغاز شد و تیم زنان ایران در دیدار افتتاحیه به مصاف چین تایپه رفت.
شاگردان علیرضا طلوعکیان موفق شدند سه بر یک حریف خود را شکست بدهند و تاریخساز شوند.
ست اول: ۲۵ بر ۱۶ چینتایپه
ست دوم: ۲۷ بر ۲۵
ست سوم: ۲۵ بر ۱۹
ست چهارم: ۲۵ بر ۱۴
تیم ملی زنان با کسب این نتیجه ۸.۸۷ امتیاز در ردهبندی فدراسیون جهانی کسب کرد تا برای نخستین بار در تاریخ با ۱۰۴.۴۷ امتیاز به جمع تیمهای ۱۰۰ امتیازی جهان صعود کند و در رتبه چهل یکم جهان قرار گیرد.
الهه پورصالح با کسب ۲۵ پوئن، امتیازآورترین بازیکن این دیدار شد.
تیم ملی زنان ایران ساعت ۱۵ روز دوشنبه، دوم شهریور در دومین مسابقه خود به مصاف چین میرود.
عصر ایران؛ یلدا آذرپی - حواست هست؟ مردادِ سوزانِ امسال هم دارد به آخر میرسد. آدم دلش میخواهد هرچه در این ماهها گذشته را یکجا از ذهنش بتکاند و دور بریزد.برود بنشیند لب حوضِ لاجوردی، پهلوی گلدانهای شمعدانی. عطر یاس و پیچ امینالدوله در هوا باشد و پاها را گذاشته باشد در آب و چند دقیقه... فقط چند دقیقه هیچ کاری نکند. کاش همهچیز را از یاد ببرد. نگاهش بیفتد به همان ترکیبهای قدیمی، به دیوار کوتاه آجری، کاشیهای کوچکِ فیروزهای، امواج آرام، آسمان آبی، بوی خاکِ نمخورده، بوی بارانِ تازه، بوی برگ و گل و دلش غَنج برود از این همه زیبایی.
کاش آن گوشه درخت اناری باشد، کنار دیوار بوتههای رز و نسترن بالا رفته باشند و سایۀ برگها افتاده باشد روی آجرهای قدیمی. حُسنِ یوسُف چرا نباشد و صدای آب چرا نیاید؟ کمی صدای پرنده و کمی خشخشِ برگ و همهچیز همینجا باشد، نه جای دیگر. همینقدر نزدیک، همینقدر آشنا و بیاسایی برای خودت.
همه خستهایم از وضعیتِ این روزها که البته چندیست وخامت قبل را ندارد. جنگ و بنبستِ مذاکرات بر اقتصاد و زندگی روزمره سایه انداخته است و در این شرایط، حرفزدن از صلح، اقتصاد و امنیت به توصیههای ماورائی شبیه است.
ما خیلی خستهایم و دیگر رؤیاهای بزرگ نداریم. معجزه و شقالقمر نمیخواهیم. این روزها اگر از مردم بپرسید چهچیز حال تان را بهتر میکند، بعید است پاسخشان شباهتی به آرزوهای سالهای دور داشته باشد.
احتمالاً دیگر نمیگویند خانۀ بزرگتر مد نظرم است، ماشین گرانتر میخواهم یا دوست دارم بروم سفر و چند روزی دور از هیاهو باشم. خواستهها کوچکتر و بنیادیتر شدهاند. میگویند دوست دارم جنگ تمام شود و قیمتها ثبات پیدا کنند. میگویند کاش بتوانیم برای چند ماهِ بعدمان برنامه بریزیم و نگران آیندۀ فرزندمان نباشیم. میگویند کاش اینترنت قطع نشود. میگویند کاش گشت ارشاد برنگردد. میگویند کاش بتوانیم آزادانه حرف بزنیم و زندگی کنیم. کاش هر روزی که چشم باز میکنیم، خبر بد به گوشمان نرسد.
تغییر حالمان تا حد زیادی به همینها خلاصه میشود، ولی همه بفهمینفهمی بیاعصابیم و حتی اگر همۀ اینها هم از آسمان ببارند بعید میدانم بهتر شویم؛ چون از پا درآمدهایم. رنجِ روحی داریم. پر از اضطرابیم. خاطرۀ جنگ، تنشهای انباشته، سوگ و مشکلاتِ پس از سانحه داریم. ما به راهکارهای عملی و حالخوبکُن نیاز داریم.
نمیشود به آدمهایی که نگرانِ ارزش پول، امنیت و آینده هستند، توصیه کرد دخیل ببندید، یوگا کنید، کمتر اخبار ببینید و نگاهتان به نیمۀ پر لیوان باشد. حال خوبِ جامعه از کیفیتِ حکمرانی، وضعیت معیشتی، امنیت، آزادی، آرامش پایدار و چشماندازی میآید که شهروندان از فردای خود دارند. در این شرایط چطور میتوان از رنجِ جامعه کاست؟ چه اتفاقی باید بیفتد تا مردم دوباره دلیلی برای آرامش داشته باشند؟ 1- شر جنگ را از سر مردم کم کنیم
هیچ جامعهای نمیتواند تا ابد در اضطرار و آمادهباش به سر ببرد. جنگ، گذشته از تهدیدِ موشک و انفجار، انبوه ترسها و نگرانیهایی است که به خانهها نفوذ میکند. جنگ یعنی احتمالِ حمله، تورمِ افسارگسیخته، کسبوکارِ هدررفته، نگرانی از آینده، مهاجرتِ اجباری، درمانِ رهاشده و ترس از بحرانهای انباشته. همۀ اینها ناشی از سیاستهای کلان است که حالا به شکست مذاکرات، تفاهمِ شکننده و نامعلومبودنِ سرنوشتِ آبراه جنوبی گره خورده است. پس یکی از اقداماتی که میتواند مستقیماً بر حالِ روحی و جسمیِ مردم اثر بگذارد، پایانِ جنگ است. مردم برخلاف خواستۀ نمایندگانِ چند درصدی و جناح تندرو به بزنبزن و «جنگ تا روز قیامت» نیازی ندارند. بهترین خبر این است که بشنویم جنگ تمام شده است. 2- اقتصاد را از بندِ غافلگیریِ دائمی برهانیم
اقتصادِ بیثبات بر همهچیز اثر میگذارد. بیثباتی یعنی بر باد رفتنِ چشمانداز. وقتی ندانی با حقوقِ ماه آینده چهقدر قدرت خرید داری، ندانی اجارۀ سال بعدت چقدر است، ندانی قیمتِ کالاها در فاصلۀ دو خریدت چقدر تغییر میکند و ندانی حقوقی در کار است یا نه، زندگی به مدیریتِ بحرانِ روزمره تبدیل میشود.
گزارشها از کوچکترشدنِ سبد خرید خانوار و کاهشِ بنیۀ اقتصادی حکایت دارند و وخامت اوضاع بهحدی است که برخی کالاهای اساسی و درمانهای ضروری از اولویتِ مردم حذف شدهاند. به همین دلیل بیش از وعدۀ ثروتمندشدنِ کشور، به ثبات نیاز داریم؛ ثبات ارز، ثبات قیمتها، ثبات قوانین و ثبات سرمایه. بزرگترین دستاورد اقتصادی، وعدۀ یکشبه پولدارشدن و خروج از بحرانهای پیاپی نیست؛ این است که بدانیم پولی در جیب داریم که چند روز دیگر بیارزشتر از امروز نیست. 3- دوباره بتوانیم برای آینده برنامهریزی کنیم
یکی از نشانههای خستگی اجتماعی، کوتاهشدنِ افقِ زندگی است. آدمی که زمانی برای پنج سالِ آینده برنامه میریخت، حالا شاید نتواند برای چند روز آیندهاش تصمیم بگیرد. جوانی که باید به ازدواج، تحصیل، اشتغال، خرید خانه یا بچهدارشدن بیندیشد، اول باید حساب کند آیا میتواند از پس هزینههای عادی زندگی برآید یا نه. دست و پای جامعه بسته است و زمانی حالش بهتر میشود که آینده دوباره قابل تصور باشد. 4- از تندروی خستهایم؛ کمی عقلانیت بد نیست
جامعه فقط از جنگِ خارجی خسته نیست؛ از جنگِ دائمی در داخل هم خسته است؛ از اینکه هر اختلافنظر به دشمنی تبدیل شود، هر منتقدی متهم باشد و هر عقبنشینی از موضع سیاسی، خیانت تلقی شود. مردم به سیاستمدارانی نیاز دارند که بلد باشند مسئله حل کنند، نه اینکه مدام مسئلۀ نو بسازند. کشوری که همۀ انرژیاش را صرفِ تولید دشمن، زدوخورد با مخالف و تنشِ دائمی میکند، فرصت زیادی برای ساختنِ زندگی شهروندان ندارد. حالِ مردم زمانی بهتر میشود که سیاست از هیجان، درگیری و شعار فاصله بگیرد و به سمتِ عقلانیت، گفتوگو، اعتماد و مصالحه برود. 5-آزادی و حق انتخابِ مردم را به رسمیت بشناسیم
آزادی در مباحث سیاسی چُنان بزرگ و انتزاعی است که معنای روزمرهاش فراموش میشود، ولی در زندگی مردم، مفهوم سادهای دارد. آزادی به این معناست که بتوانی خودت باشی، آنطور که میخواهی لباس بپوشی، موسیقی دلخواهت را گوش کنی، کتاب بخوانی، حرف بزنی، سفر بروی، شغل انتخاب کنی و سبک زندگیِ خودت را داشته باشی، بدون اینکه مدام نگران باشی انتخاب شخصیات تو را با دردسر مواجه کند. جامعهای که شهروندانش مدام مراقب رفتار و گفتارشان هستند، جامعۀ آرامی نیست. آزادی یکی از ارکانِ زندگی سالم است. 6- امنیت را از معنای نظامیاش بزرگتر ببینیم
امنیت فقط در این خلاصه نمیشود که موشک به خانهات نخورد؛ یعنی مطمئن باشی قانون از تو حمایت میکند. یعنی شغلت فردا از بین نمیرود. یعنی اگر بیمار شدی، درمان از توانت خارج نیست. یعنی نگرانِ آیندۀ فرزندت نباشی. یعنی مجبور نیستی هر شب دربارۀ اتفاقهای احتمالیِ فردا سناریو بسازی. یعنی احساس نکنی زندگیات در معرضِ تصمیمهای ناگهانی و غیرقابلپیشبینی است. یکی از مهمترین نیازهای امروز مردم، ثبات و مصونیت در برابر بیثباتی است. 7- حفظ استقلال بدون انزوا
استقلال ارزشمند است، اما نباید منجر به انزوا شود. هر کشور مستقل باید بتواند از منافعش دفاع کند، همزمان توان مذاکره، تجارت و ارتباط با جهان داشته باشد و برای کاهش تنش بکوشد. نتیجۀ استقلال باید در زندگی مردم ملموس باشد. اقتصاد مستقل باید بتواند با جهان ارتباط برقرار کند و به فناوری و دانش تکیه کند. استقلال فقط وقتی ارزشمند است که به افزایش قدرت مردم منجر شود، ولی اگر معنایش تحمل دائمِ هزینههای اقتصادی و سیاسی باشد، طبیعی است که مردم دربارۀ نسبتِ وعده و نتیجه سؤال کنند. 8- اینترنتِ سریع، ارزان و بدون فیلتر به مردم بدهیم
چرا اینترنتِ آزاد و باکیفیت به مردم نمیدهیم؟ در عصر کنونی، اینترنت همهچیز است؛ محل کار، دانشگاه، فروشگاه، رسانه و راه ارتباط با این و آن. قطع یا محدودکردنِ اینترنت یعنی سلیقهای عملکردن، یعنی ذینفعبودن از انسدادِ تکنولوژی، یعنی قطعِ بخشی از زندگیِ واقعی. مردم باید بدانند در جهان چه میگذرد، باید بتوانند با اینترنت کار کنند، کسبوکارشان را اداره کنند، با دیگران ارتباط داشته باشند و به اطلاعات دسترسی پیدا کنند. در جهانی که ارتباطات روزبهروز گستردهتر میشود، حس جدایی از جهان، اضطرابآور است. 9- اعتماد را احیا کنیم
هیچچیز بهاندازۀ بیاعتمادی جامعه را به ستوه نمیآورد. اگر مردم به آمارها، وعدهها، سیاستها و به آینده اعتماد نکنند، تصور میکنند واقعیت زندگیشان با آنچه در تریبونهای رسمی گفته میشود تفاوت دارد. اگر بین مردم و حاکمیت فاصله بیفتد، سرمایۀ اجتماعی و اعتماد عمومی از بین میرود. اعتماد با شعار برنمیگردد. با صداقت و عملکردِ مسئولانه برمیگردد. جامعۀ بالغ لزوماً جامعهای نیست که در آن همهچیز خوب باشد؛ جامعهای است که بتواند دربارۀ همهچیز صادقانه حرف بزند. 10- توان اقتصادی و حفظ کرامت اجتماعی مهم است
قدرت خرید فقط به پول خلاصه نمیشود. توان اقتصادی به افراد جامعه کرامت میبخشد. خیلی از خانوادهها در شرایط کنونی ناچارند از خوراک، پوشاک، درمان، تفریح و آموزش بگذرند، ولی شهروندِ باکرامت باید بتواند از پسِ هزینههای عادی زندگی برآید، بتواند برای تولد فرزندش هدیه بخرد، بتواند گاهی با نزدیکانش بیرون برود، بتواند سالی یک بار سفر کند، بتواند غذای موردعلاقهاش را بخورد، بتواند برای خانهاش چیزی بخرد. زندگی طبیعی یعنی همین. زندگی فقط زندهماندن نیست. جامعهای که شهروندانش مجبور باشند بین نیازهای اساسیشان یکی را انتخاب کنند، دیر یا زود دچار فرسودگی اجتماعی میشود. درنتیجه حال بدمان دلایل روشنی دارد و حال خوب با تحقق این اهداف به دست میآید.
کاش دیگر خبرها را لحظهبهلحظه دنبال نکنیم، صدای آژیر و انفجار نشنویم، قیمتِ هر چیز را چک نکنیم، اینقدرحساب و کتاب نکنیم. نپرسیم دلار چند شده. نپرسیم کی رفته و کی آمده.... دلم میخواهد عصر باشد؛ از آن عصرهای کشدار آخر تابستان که آفتاب دیگر بیرمق است و هوا نرم شده. لم بدهی روی تختِ چوبیِ کنار حوض، کتابی در دستت و استکان چای کنارت... نسیم خنکی از لابلای شاخهها بوزد، صورتت را نوازش کند، مجالی بدهد به این حال، به این آسودن و بعد همۀ تلخیها را با خودش ببرد. دلم میخواهد عصر باشد؛ عصرِ همان ایرانی که دلمان برایش تنگ شده است.
دلم میخواهد شهریور از راه برسد و خنکای پاییز را بیاورد. پنجره را باز کنم، سرگرم کار خودم باشم و صدای باران از حیاط بیاید. آنوقت شاید بتوان زیر لب آواز سر داد.. بتوان گفت ببار... بر کوه و دشت و هامون ببار... ببار و گَردِ این روزهای خسته را بشوی... ببار که این سرزمین تشنه است؛ تشنۀ باران، تشنۀ آرامش، تشنۀ روزهای بهتر. ببار به یاد همۀ آنهایی که دلشان همین عصر آرام را میخواست. بگذار تابستان با گرما و تلخیاش تمام شود... پاییز بیاید... باران ببارد... شاید از دل این همه خستگی، جوانهای سبز شود. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر چرا بعضی خودروها دستگیره عقب مخفی دارند؟ نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : 3 فرمانده شهید سپاه در یک قاب (عکس) تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درختها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیمکشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران
