این بخش از پیام دیشب رهبری، در پاسخ به نامه رزمندگان حزبالله لبنان، دربردارندهی دو نکتهی قابل تأمّل است که به دلیل آنکه جریان غالب در فضای مجازی حزباللهیها، آن را مخالف نظر خود میداند، بهاحتمالزیاد از دسترس افکار عمومی حامیان نظام دور خواهد ماند:
نخست آنکه این فراز از پیام، تفاهمنامه را بهصراحت به جمهوری اسلامی ایران منتسب میکند و آن را صرفاً متنی که توسّط رئیسجمهور امضا شده باشد، معرّفی نمیکند. این در حالی است که تاکنون جریانی خاص در داخل کشور تبلیغ میکرد که از منظر آقامجتبی، تفاهمنامه نه توافقی میان ایران و آمریکا، بلکه صرفاً سندی امضا شده میان رؤسای جمهور دو کشور بوده است.
دوّم آنکه پیشتر محمدباقر قالیباف به عنوان رییس تیم مذاکرهکننده، بند نخست تفاهمنامه ایران و امریکا را نشانهای از اهتمام جمهوری اسلامی ایران، بهویژه تیم مذاکرهکننده، به موضوع وحدت ساحات و بهطور مشخص مسئلهی لبنان قلمداد میکرد؛ تحلیلی که منتقدان به دلیل بدعهدی اسراییل و آمریکا از پذیرش آن امتناع میکردند. حال رهبرانقلاب همان موضع را بیان کردهاند.
پینوشت: این چند سطر در مورد بدعهدی امریکا، بی اعتمادی مطلق به شیطان بزرگ و تعهدپذیر نبودن صهیونیستها نیست، آنچنان که نقد و بررسی همهی بندهای تفاهمنامه هم نیست، آنچنان که پیرامون بدی و خوبی آتشبس، تفاهمنامه، ادامهی جنگ، مذاکره زیر آتش و ... هم نیست.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.
