دونالد ترامپ در ژوئن گذشته در اجلاس جی۷ توضیح داد که ادامه بمباران ایران تنگه هرمز را باز نمیکند و ذخایر اضطراری انرژی ظرف حدود چهار هفته تمام میشود.
با این حال، ایالات متحده از اوایل ژوئیه دوباره حملات هوایی گستردهای را علیه تأسیسات ساحلی، انبارهای تسلیحاتی، زیرساختهای حملونقل و برق ایران آغاز کرده است. ایران نیز با موشک و پهپاد به پایگاههای آمریکایی در منطقه پاسخ داده و حملات مکرر به کشتیهای تجاری در اطراف تنگه هرمز انجام داده است.
ریشه تنش به تفسیر متفاوت از ماده ۵ توافق موقت بازمیگردد. آمریکا آن را تعهد ایران برای عبور آزاد کشتیها بدون هزینه برای ۶۰ روز میدانست، اما تهران آن را اجازه مدیریت و کنترل مسیرها تفسیر کرد.
این اختلاف باعث شد ایران کشتیها را به مسیرهای مورد نظر خود هدایت کند و دیگران را تهدید یا حمله کند که منجر به فروپاشی آتشبس شد. ترامپ اکنون امیدوار است ایران پیش از فشار اقتصادی بر آمریکا تسلیم شود.
ترامپ گزینههای تشدید از جمله عملیات محدود زمینی را بررسی میکند، در حالی که نیروهای بیشتری به منطقه فرستاده شده است. همزمان، برای حفظ حمایت کشورهای خلیج فارس، محدودیت صادرات تراشه به امارات را کاهش داده و توافق غنیسازی هستهای با عربستان را اعلام کرده است. از سوی دیگر، ایران درگیری را در سطح پایین نگه داشته اما از طریق حوثیها در دریای سرخ فشار وارد میکند.
در نهایت، اگر بنبست ادامه یابد، ترامپ باید بین ادامه جنگ کمشدت با هزینه اقتصادی بالا، تشدید نظامی پرریسک یا عقبنشینی انتخاب کند. ساعت اقتصادی در حال تیکتاک است و تشدید تنش میتواند شوک قیمتی شدید سوخت تا اواسط یا اواخر سپتامبر ایجاد کند.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.
