این تصویر تاریخی، کنسولگری ایران در محله جاغالاوغلو استانبول را در حدود سال ۱۹۱۸ به تصویر میکشد؛ بنایی که در یکی از مهمترین مراکز اداری و سیاسی امپراتوری عثمانی قرار داشت. استفاده از فرشهای ایرانی برای نمای خارجی این ساختمان، بهترین انتخاب برای معرفی هویت این بنا بود. در واپسین سالهای جنگ جهانی اول، این کنسولگری نقش مهمی در پیگیری امور کنسولی و توسعه روابط سیاسی و تجاری میان ایران و عثمانی ایفا میکرد. جاغالاوغلو در آن دوران محل استقرار بسیاری از نهادهای دولتی و نمایندگیهای خارجی بود و حضور ایران در این منطقه، از اهمیت روابط دو کشور حکایت داشت.
