اقتصاد۲۴- سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ در حالی به پایان رسید که سه ماه آخر آن یا تعطیل بود یا به صورت غیرحضوری برگزار شد. آموزش و پرورش پس از آغاز جنگ چهل روزه اعلام کرده بود مدارس تا اطلاع ثانوی غیر حضوری است. حال که مدارس بهخاطر تعطیلات تابستانی تعطیل است، اطلاع رسمی در دست نیست که وضعیت مدارس در سال تحصیلی آینده چگونه خواهد بود.
تعطیلی و غیرحضوری شدن مدارس در سالهای اخیر به یکی از مهمترین مسائل نظام آموزشی ایران تبدیل شده است؛ مسئلهای که در ابتدا شاید تصمیمی موقت برای عبور از بحرانهای کوتاهمدت به نظر میرسید، اما امروز به بخشی از واقعیت زندگی دانشآموزان، معلمان و خانوادهها یعنی حدود یک چهارم جمعیت کشور تبدیل شده است. حتی در شرایطی که درگیریهای نظامی کاهش یافته و کشور در شرایط آتشبس بسر میبرد، همچنان آموزش به شکل غیرحضوری ادامه یافته است. در این میان این پرسش مطرح میشود که دولت تا چه حد توانسته الزامات چنین تغییری را فراهم کند و چه پاسخی دربرابر پیامدهای آموزش غیرحضوری دارد؟
تعطیلی مدارس در شرایط اضطراری ناشی از هر بحرانی قابل درک است، اما تداوم آن بدون آنکه دلیل قانع کنندهای وجود داشته باشد حاکی ازناپایداری نظام آموزشی در کشور است. در دوران جنگ ایران و عراق با وجود این که کشور هشت سال درگیر جنگ بود، نظام آموزشی به کار خود ادامه داد و مدارس تنها در برخی مناطق جنگی و در مقطعی پس از کشیده شدن جنگ به شهرها، در دورهای کوتاه تعطیل شدند، اما طی جنگ اخیر مدارس در سراسر کشور حتی پس از برقراری آتش بس نیز غیرحضوری شد.
مسئولان آموزش و پرورش نیز بهجای آنکه در پی چارهجویی برای کاهش آموزش غیرحضوری باشند، بر توسعه آموزش مجازی تأکید دارند. احمد محمودزاده، معاون وزیر آموزشوپرورش، اعلام کرده است: «اساسنامه مدارس مجازی تصویب و ابلاغ شده است و با اجرای این طرح، هیچ دانشآموز واجبالتعلیم از تحصیل باز نخواهد ماند.»
این در حالی است که گزارشهای میدانی نشان میدهد آموزش مجازی برای بسیاری از خانوادهها مشکلات جدی به همراه آورده است. «سلامتنیوز» درگزارشی پس از آتش بس جنگ ۴۰ روزه منتشر شده از مادری با سه فرزند دانشآموز نقل میکند که در زمان برگزاری کلاسهای آنلاین، کودکانش تمرکز کافی ندارند و فضای خانه به محیطی شلوغ و پراسترس …
