اقتصاد ایران سال هاست با یک چالش تکرارشونده در نظام تامین مالی روبه رو است، تسهیلاتی که در بسیاری از موارد به جای آنکه در خدمت تولید و تجارت قرار گیرد، از مسیر اصلی خود فاصله میگیرد و کارایی لازم را در زنجیره اقتصاد واقعی از دست میدهد. در چنین شرایطی، سیاست گذاران پولی و بانکی طی سالهای اخیر به سمت الگوهای جدیدی از تامین مالی حرکت کردهاند که به جای تزریق صرف منابع مالی، جریان اعتبار را به فرآیند واقعی تولید، خرید، فروش و مبادله کالا و خدمات متصل میکنند.