اقتصاد۲۴- مجله لایف در سال ۱۹۶۹ گزارشی منتشر کرد که جامعه آمریکا را بهشدت تحت تأثیر قرار داد. این گزارش شامل تصاویر ۲۴۲ سرباز آمریکایی بود که تنها طی یک هفته در جنگ ویتنام کشته شده بودند. برخی از این تصاویر، سربازان را با لباس نظامی نشان میداد و برخی دیگر عکسهای دوران دبیرستان یا سالنامه تحصیلی آنها بود.
هدف این گزارش، نمایش هزینههای انسانی جنگ بود؛ جنگی که واقعیتهای میدانی آن با چیزی که وزارت دفاع آمریکا روایت میکرد، در تضاد کامل قرار داشت.گزارشی تصویری که جامعه آمریکا را تکان داد
جوسلین جوزف در هیل نوشت: پنتاگون در این دوره، موفقیت جنگ را با آمار کشتههای دشمن و نسبت تلفات دو طرف با یکدیگر میسنجید.
در آن زمان، ارتش آمریکا با تکیه بر شمار بالای کشتههای نیروهای ویتنام شمالی تلاش میکرد تا افکار عمومی را متقاعد به قرار داشتن جنگ در مسیر پیروزی کند. استدلال هم بر این بود که اگرچه هر هفته صدها نظامی آمریکایی جان خود را از دست میدهند، اما در مقابل هزاران نفر از نیروهای دشمن کشته هم میشوند.
با اینحال، گزارش لایف با انتشار چهرههای واقعی سربازان کشتهشده، نگاه جامعه را بهشدت به جنگ تغییر داد. وقتی مردم به جای اعداد، با صورت و زندگی انسانهایی روبهرو شدند که جان خود را از دست داده بودند، دیگر آمار کشتههای دشمن اهمیت سابق را نداشت و توجه افکار عمومی بیش از هر چیز به جان نظامیان آمریکایی معطوف شد.
اتفاقی مشابه در جنگ جهانی دوم نیز رخ داده بود. روزنامههای آمریکا بهجای انتشار صرف آمار تلفات، نام و محل کشته شدن سربازان را چاپ میکردند. دیدن هزاران نام واقعی، تأثیر عمیقتری از یک عدد چند هزار نفری داشت و همین مسئله فشار افکار عمومی بر فرانکلین روزولت و سپس هری ترومن را برای پایان سریعتر جنگ افزایش داد. بازگشت به سیاست تکراری مقایسه آمار کشتهشدگان
بهنظر میرسد که اکنون دولت دونالد ترامپ هم روی به منطق قدیمی آمار کشتهها آورده است؛ با این تفاوت که این بار نه برای نمایش میزان تلفات دشمن، بلکه برای کاهش تعداد کشتههای آمریکایی در آمار رسمی استفاده میشود.
پنتاگون در هفته گذشته تصمیم گرفت که تعداد نظامیان کشتهشده در جنگ با ایران را از ۱۸ نفر به ۱۴ نفر کاهش دهد. استدلال این …
