اقتصاد۲۴- در معادلات پیچیده ژئوپلیتیک خاورمیانه و خلیج فارس، معمولاً نبردها و تنشهای منطقهای با تحمیل هزینههای سنگین اقتصادی و امنیتی همراه است. اما در جریان تحولات و مناقشات اخیر منطقه، یک بازیگر با هوشمندی خاصی توانسته معادلات را به نفع خود تغییر دهد؛ حرف از پاکستان است؛ کشوری که با ترکیبی از دیپلماسی فعال، میانجیگری هوشمندانه و تکیه بر قدرتمندترین ارتش منطقهای خود، نه تنها اجازه نداده آسیبهای ناشی از تنش به بدنه اقتصادیاش اصابت کند، بلکه تنش و ناامنی در خلیج فارس را به یک «کالای استراتژیک» و منبع «تولید ثروت و اعتبار» تبدیل کرده است. اسلامآباد در نقش فروشنده امنیت خلیج فارس
کشورهای ثروتمند و کمجمعیت حاشیه خلیج فارس همواره با یک چالش بنیادین روبهرو بودهاند؛ دارا بودن ثروتهای عظیم نفتی و پیشرفتهترین سامانههای پدافندی خریدهشده از غرب، اما فقدان نیروی انسانی پیاده، تجربه عملیاتی جنگی و ارتشهای رزمی کارآمد. تحولات پرتنش اخیر و خطرات ناشی از سرریز درگیریها، بار دیگر نشان داد که خریدهای میلیارد دلاری تجهیزات به تنهایی قادر به تامین امنیت پایدار نیستند.
در همین راستا، اسلامآباد دقیقاً روی همین «شکاف میان ثروت و قدرت نظامی» دست گذاشته است. به گزارش اندیشکده بینالمللی گلف اینترنشنال فوروم، پاکستان از دهه ۱۹۷۰ سابقه اعزام نیرو و آموزش نظامیان عربی را داشته، اما امروزه این رابطه از یک همکاری سنتی به یک «رابطه بازاری کاملاً روشن» ارتقاء یافته است. امضای پیمانهای دفاعی متقابل مانند پیمان استراتژیک با عربستان و نهاییسازی سازوکارهای امنیتی مشابه با کشورهایی نظیر کویت و بحرین، نشان از تغییر نقش اسلامآباد دارد؛ پاکستان دیگر یک متحد نیازمند کمک مالی نیست، بلکه به «تامینکننده و فروشنده امنیت» تبدیل شده است. ارتش پاکستان؛ از میدان نبرد تا بازار صادرات نظامی
یکی از بزرگترین مزیتهای رقابتی ارتش پاکستان در این بازار امنیتی، بومیسازی تجهیزات مدرن و وجود تجربه عملیاتی سنگین است. برخلاف بسیاری از کشورهای خاورمیانه که صرفاً خریدار تسلیحات غربی هستند، پاکستان نهتنها صاحب تنها ارتش دارای سلاح هستهای در جهان اسلام است، بلکه با ساخت مشترک جنگندههای پیشرفته (نظیر JF-۱۷)، پهپادهای رزمی و سامانههای جنگ الکترونیک، توانسته فناوری دفاعی خود …
