این گزارش باعث شد ترامپ از ادامه حملات منصرف شود و علیرغم تهدیدهائی که روزهای آخر هفته گذشته کرده بود به صورت ناگهانی و بدون اعلام قبلی تهاجم آمریکا ادامه پیدا نکند.ایران هم همانطور که بارها اعلام کرده بود بعد از توقف حملات آمریکا بلافاصله پاسخ دادن به تجاوزات را متوقف کرد و بدین ترتیب این مرحله از درگیریها بعد از دو هفته پایان یافت.
با توجه به این خبر، این توقف را نمیتوان پایان جنگ دانست، بلکه باید آن را نوعی خرید وقت توسط آمریکا تلقی کرد که میخواهد با استفاده از آن تجدید قوا کند و هر وقت لازم بداند به حملات ادامه بدهد. حتی اگر علت توقف کنونی حملات آمریکا چیز دیگری باشد نمیتوان مطمئن بود جنگ از نظر ترامپ به پایان رسیده است.
ترامپ به چند دلیل از آنچه در جنگ با ایران بر سرش آمده ناراضی و حتی عصبانی و نگران است.اول اینکه در این جنگ به هیچیک از اهدافش نرسیده. تغییر حکومت، تسلیم شدن ایران در برابر خواستههای آمریکا، شورش مردمی علیه نظام و تجزیه ایران مهمترین محورهای برنامه جنگی ترامپ در ایران بودند که هیچیک از آنها محقق نشدند.دوم اینکه سران کشورهای منطقه خلیج فارس در این جنگ متوجه شدند به آمریکا نمیتوان متکی بود. آنها به این نتیجه رسیدهاند که آمریکا حتی امنیت خود را نمیتواند تأمین کند چه رسد به امنیت کشورهای منطقه.سوم اینکه ایران به جای اینکه تضعیف و تجزیه و تسلیم شود، به عنوان یک قدرت غیرقابل شکست ظاهر شد، قدرتی که در برابر مدعیان ابرقدرتی جهان ایستاد و این نکته را به جهانیان فهماند که میتوان در برابر ارتش قلدر آمریکا ایستاد و آن را مستأصل کرد.
این واقعیت برای ترامپ و همدستان جنگطلب او و متحدان صهیونیستش بسیار تلخ است ولی برای ملتها و بسیاری از دولتها شیرین و به وجودآورنده یک افق جدید در مناسبات بینالمللی است.و چهارم اینکه ترامپ و همحزبیهای جمهوریخواهش بشدت در پی به دست آوردن پیروزی در انتخابات میاندورهای سنا و کنگره در آبانماه آینده هستند ولی آنچه در جنگ با ایران نصیبشان شد ناکامی و وارد کردن فشارهای اقتصادی به مردم آمریکاست.
بدین ترتیب تا اینجای کار ترامپ به نتیجه مطلوب از جنگ نرسیده و در نظر دارد یا با ادامه آن و یا با به دست آوردن امتیازات بزرگ سیاسی از ایران زمینهای برای برنده شدن در انتخابات آبان آینده فراهم سازد و چون ایران در مذاکرات نشان داده امتیاز مورد نظر او را نمیدهد اکنون احساس میکند راهی غیر از ادامه جنگ ندارد.
با این تحلیل، تکلیف ایران روشن است. ایران باید خود را برای مقابله با تهاجم احتمالی آماده کند ولی نباید از این واقعیت غفلت نماید که راههائی برای جلوگیری از جنگ وجود دارد. علت اصلی به هوس افتادن ترامپ برای حمله به ایران این بود که فکر میکرد ایران از جنبههای مختلف به ویژه مقبولیت مردمی دچار ضعف شدید است. این گمان که صهیونیستها و اپوزیسیون خارجنشین ایرانی در القاء آن به ترامپ دخیل بودند، یکسره پوچ از آب درآمد و مردم ایران به محض شروع تهاجم آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران با تمام وجود به مقابله برخاستند و با حمایت از نیروهای مسلح مقتدر خود تمام نقشههای آمریکا و اسرائیل را نقش بر آب کردند.
این اتحاد و همدلی و انسجام، بزرگترین عامل ناکامی آمریکا در جنگ با ایران بوده و هست و در آینده نیز خواهد بود. بنابراین، عامل اصلی بازدارندگی و منصرف کردن ترامپ از ادامه جنگ علیه ایران، اتحاد و همدلی و همبستگی مردم و مسئولین است. هر ایرانی وطندوستی باید حفاظت از همبستگی و انسجام را فریضه ملی بداند و به این نکته توجه نماید که جلوگیری از جنگ، از پیروزی در جنگ ارزشمندتر است.
