به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از بیبیسی، اگر اولویت تهران آتشبس باشد، توضیح این حمله دشوار است. اما اگر رهبران ایران به این باور برسند که یک رویارویی کنترلشده میتواند اهرم راهبردی بیشتری ارائه دهد، این تصمیم درکشدنیتر میشود. یک توضیح احتمالی این است که تهران معتقد است با وجود خطرها، یک جنگ محدود منافع آن را بهتر تأمین میکند.
امروز به نظر نمیرسد هیچیک از طرفین برای یک جنگ تمامعیار آماده باشند. واشنگتن تمایل کمی برای یک درگیری منطقهای بسیار گستردهتر که میتواند زیرساختهای انرژی منطقه را تهدید کند، کشورهای بیشتری را درگیر کند، قیمت نفت را بالاتر ببرد و منابع نظامی ایالات متحده را بیشتر تحت فشار قرار دهد، نشان داده است.
ایران همچنین ممکن است سعی کند از یک جنگ تمامعیار اجتناب کند زیرا دفاع هوایی ضعیف، زیرساختهای صنعتی آسیبپذیر و اقتصاد تحت فشار تحریمها، بازسازی خسارات را دشوار و پرهزینه میکند. ایران ممکن است به این نتیجه رسیده باشد که این امر، فضایی برای یک راهبرد مبتنی بر نه پیروزی نظامی، بلکه فشار مداوم ایجاد میکند.
یک آتشبس طولانیمدت در شرایط فعلی میتواند تهران را در موقعیت ضعیفتر قرار دهد. محاصره دریایی بنادر ایران از سوی ارتش ایالات متحده ادامه خواهد یافت، تحریمها پابرجا خواهند ماند و ایران همچنان تا حد زیادی از بازارهای بینالمللی انرژی محروم خواهد شد.
در همین حال، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر و دیگر کشورهای صادرکننده نفت و گاز در منطقه میتوانند به تدریج صادرات عادی خود را از سر بگیرند، در حالی که ایران از نظر اقتصادی منزوی باقی میماند. یک درگیری محدود میتواند این چشمانداز را برای ایران تغییر دهد.
اگرچه ایران هزینه نظامی و اقتصادی سنگینی میپردازد، اختلال در تنگه هرمز و از طریق حوثیها، فشار در اطراف باب المندب همچنان بر کشتیرانی جهانی، هزینههای بیمه و بازارهای انرژی تأثیر میگذارد. حتی عدم قطعیت محدود، دولتها، صاحبان کشتی و واردکنندگان را مجبور میکند تا به خواستههای ایران توجه کنند. در واقع، تهران ممکن است معتقد باشد که هنوز اهرم فشار دارد.
به نظر میرسد ایران همچنین در تلاش است تا بحث دیپلماتیک را تغییر شکل دهد. به جای پذیرش آزادی نامحدود ناوبری، بارها اعلام کرده …
