به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، از زمان بسته شدن این آبراه استراتژیک در ۲۸ فوریه پس از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بیش از ۱۵۰۰ کشتی تجاری در خلیج فارس گیر افتادهاند. یک تیم بینالمللی از زیستشناسان دریایی گفتهاند که با بیحرکت ماندن کشتیهای گیرافتاده، بدنه آنها با موجودات دریایی - از میکروبها و جلبکها گرفته تا کشتیچسبها و سایر بیمهرگان - پوشیده شده که میتوانند با از سرگیری تجارت به بنادر سراسر جهان منتقل شوند.
پروفسور ماریو تامبوری، از مرکز علوم محیطی دانشگاه مریلند و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: «اگر مجبور بودید بدترین سناریو را طراحی کنید، نمیدانم میتوانستید آن را طور دیگری انجام دهید یا نه. این یک طوفان کامل است.» این تحقیق این وضعیت را یک «رویداد فوقالعاده پخش کننده تهاجم زیستی» دریایی بالقوه توصیف و استدلال میکند که هیچ اختلال کشتیرانی قبلی منجر به این نشده است که این تعداد کشتی برای مدت طولانی بیکار بمانند.
طبق این مطالعه، کشتیها معمولاً فقط یک تا سه روز در بندر لنگر میاندازند و رشد موجودات زنده را در سطوح غوطهور خود محدود میکنند. اما بسیاری از کشتیهای گرفتار در خلیج فارس ماهها ثابت ماندهاند و به جوامع دریایی متراکم اجازه میدهند تا خود را مستقر کنند.
اگر هزاران کشتی حامل بارناکلها، جلبکها، صدفها و سایر موجودات زنده از آنجا خارج شوند، میتوانند گونههای مهاجمی را معرفی کنند که با حیات وحش بومی رقابت میکنند، بیماری را گسترش میدهند و اکوسیستمهای دریایی را به طور دائم تغییر میدهند.
تامبوری گفت: «وقتی موجودات زنده را جابجا میکنید، میتوانند تنوع زیستی را در مناطقی که به آنها حمله میکنند کاهش دهند و باعث انقراض محلی موجوداتی شوند که جابجا میکنند. گونههای مهاجم همچنین میتوانند شیلات را نابود و سامانههای خنککننده نیروگاهها را مسدود کنند و مدیریت آنها سالانه میلیاردها دلار هزینه داشته باشد.»
خلیج فارس در حال حاضر کانون تهاجم دریایی است و مطالعات قبلی دهها گونه غیربومی را که عمدتاً توسط کشتیهای تجاری وارد شدهاند، شناسایی کرده است. محققان گفتند که گرما و شوری شدید منطقه ممکن است این موجودات را به ویژه مقاوم کند.
تامبوری گفت: «آنها بسیار مقاوم هستند. آنها به محیطهای شدید، دماهای بالا و شوری زیاد عادت دارند. آن موجودات مقاومی که اغلب میتوانند در برابر آن محیطهای شدید مقاومت کنند، مهاجمان واقعاً خوبی هستند.»
تامبوری گفت مناطقی با شرایط مشابه گرم و شور، بیشتر در معرض تهدید هستند. تامبوری با برجسته کردن هند و سنگاپور در میان مکانهایی که مقامات باید در حالت آمادهباش باشند، گفت: «بنادرهایی که محیطهای بسیار مشابهی با منطقه خلیج فارس دارند، احتمالاً بیشترین خطر را دارند.»
بدنه یکی از کشتیهای اسیر در تنگه هرمز به این شکل درآمده است
این مطالعه نشان میدهد کشتیهای انفرادی ممکن است در طول ماهها توقف، میلیونها لارو را در آبهای خلیج فارس رها کرده باشند. با از سرگیری کشتیرانی، موجودات زنده موجود در آب توازن، و همچنین انگلها و عوامل بیماریزا در «جوامع رسوب زیستی» که بدنه کشتیها را میپوشانند، میتوانند به سرعت در شبکه جهانی کشتیرانی گسترش یابند.
تامبوری از دولتها و شرکتهای کشتیرانی خواست تا قبل از ترک خلیج فارس، در صورت امکان، کشتیها را بازرسی و تمیز کنند، در حالی که بنادری که انتظار ورود دارند باید نظارت بر گونههای مهاجم را افزایش داده و برنامههای واکنش سریع ایجاد کنند.
سخنگوی سازمان بینالمللی دریانوردی گفت: «رسوب زیستی میتواند عامل کلیدی انتقال گونههای آبزی مهاجم باشد. اگر کشتیها پس از مدت طولانی ماندن در یک منطقه، نتوانند قبل از خروج از آن منطقه، رسوب را از بین ببرند، خطر انتقال گونهها وجود دارد. سازمان بینالمللی دریانوردی توصیه میکند که اپراتورهای کشتی تا حد امکان از دستورالعملهای مربوط به رسوب زیستی سازمان بینالمللی دریانوردی پیروی کنند.»
