اولا این جمله معروف اساسا مربوط به جنگ با آمریکا نیست و فلاحتپیشه آن را از ظرف اصلی زمانی و موقعیتی خود خارج کرده است. این راهبرد درست در زمان داعش مطرح شد که موفقیتآمیز بود و توانست دشمن سلفی را قبل از رسیدن به مرزهای ما متوقف سازد. پس در این زمینه موفقیتآمیز و درست بود.
ثانیا جنگ کنونی اتفاقا درستی آن گزاره را درباره اسرائیل نشان داد. صهیونیستها جنگ ۱۲روزه را زمانی آغاز کردند که ما سوریه را از دست داده بودیم و در لبنان هم حزبا... به شدت ضربه خورده بود. اگر جنگ در آن نقاط موفقیتآمیز میبود و قدرت ما حفظ میشد، جنگی در کرمانشاه و تهران اتفاق نمیافتاد. پس اصل راهبرد درست بوده گرچه در اجرا و اتفاقات رخ داده، مقدمه راهبرد موفقیتآمیز نبود تا نتیجه نهایی به دست آید.
ثالثا و از همه مهمتر جایی است که فلاحتپیشه بازهم از «حل شدن مشکلات ما با آمریکا» سخن میگوید. این حد از نفهمی و اراده برای نفهمیدن واقعیت، صرفا از همین جماعت برمی آید. چگونه کسی هنوز امید به حل شدن مسائل با این آمریکای بدعهد، وحشی، قاتل و دروغگو دارد. البته که آمریکا همیشه همین بوده اما در این دوران، برای دیدن این صفات در سیاستورزی آمریکا فقط به عقل یک بچه ۱۰ساله نیاز است چراکه پردهها کنار رفته؛ اما فلاحتپیشه هنوز هم امیدوارانه به این دشمن دل بسته است.
مسئله، دیگر ایدئولوژی نیست که به جمهوری اسلامی تهمت بزنند و بگویند تو دشمنی را موجب شدی؛ مسئله سیاستورزی مادی و واقعگراست که هرگونه حل کردن مسائل با آمریکا را هم غیرممکن و هم غیرعاقلانه نشان میدهد. حال اینکه آمریکاپرستها از واقعیت جاری منفک شده و دنیای ذهنی خود را پیگیری میکنند.
