به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، برای رأیدهندگانی که در سراسر کشور با آنها مصاحبه شد، در حالی که خسارات ممکن است دور از دسترس باشد، اثرات باقیمانده در پمپ بنزین، روی صورتحساب مواد غذایی و در یک تماس تلفنی که به همسرشان میگویند یک روز فرصت دارند برای اعزام به محل خدمت حاضر شوند، خود را نشان داده است. برای کشوری که هنوز پیامدهای جنگ اسرائیل علیه غزه - که میلیاردها دلار از سوی ایالات متحده تأمین مالی شده - را تحمل میکند، جنگ در ایران بر سر بحثی خام در مورد اینکه قدرت آمریکا برای چیست، قرار میگیرد.
در نورث یورک، مین، لیدیا استون، ۳۱ ساله، در صنعت چوببری کار و یک دختر ۱۸ ماهه را بزرگ میکند. او صنعتی را توصیف میکند که از هر دو جهت تحت فشار است: هزینههای سوخت در حال افزایش است در حالی که قیمتی که مشتریان برای چوب میپردازند ثابت مانده است. او گفت: «قیمتها جهش بزرگی داشته و زندگی را خیلی سختتر کردهاند.»
طبق گزارش AAA، این فشار در دادهها نیز خود را نشان میدهد، به طوری که میانگین قیمت بنزین برای اولین بار در سالها به بالای ۴ دلار در هر گالن رسیده است. تحلیلگران همچنین خاطرنشان کردهاند که این درد به طور مساوی تقسیم نمیشود: خانوارهای کمدرآمد و متوسط سهم بیشتری از بودجه خود را صرف سوخت میکنند، به این معنی که افزایش قیمت یکسان، بیشتر از مصرفکنندگان ثروتمند، بر آنها تأثیر میگذارد.
ناامیدی استون فقط اقتصادی نیست. او با اشاره به مزایای تغذیهای برای آمریکاییهای کمدرآمد گفت: «بخش بزرگی از آنچه بسیار ناامیدکننده بوده ... مانند این واقعیت است که پول مالیات من قرار است برای کشتن مردم هزینه شود، در حالی که این امر خدمات اجتماعی را کاهش میدهد.» او گفت که صف در انبار غذای محله به شکلی چشمگیر طولانیتر شده است.
این حس جنگ بدون توجیه در میان رأیدهندگانی که خود را مستقل یا مترقی توصیف میکردند، طنینانداز شد. ترنس داهمن، ۷۳ ساله، رأیدهنده بازنشسته و مستقل از کیبل، ویسکانسین، که گفت معمولاً در نهایت به دموکراتها رأی میدهد، دخالت آمریکا را «یک اشتباه بزرگ» خواند. او گفت: «ما برای این جنگ تحریک نشدیم و مورد حمله قرار نگرفتیم. …
