روزنامه خراسان نوشت: آمارهای تازه نشان میدهد سرطان در ایران دیگر یک تهدید حاشیهای نیست، بلکه به یکی از جدیترین چالشهای سلامت عمومی تبدیل شده است. برآوردها از تشخیص روزانه حدود ۳۸۹ مورد جدید و بیش از ۱۴۰ هزار مورد در سال حکایت دارد؛ عددی که وقتی در کنار روند رو به رشد سالمندی جمعیت، آلودگی هوا، تغییر الگوی تغذیه و مصرف دخانیات قرار میگیرد، تصویری نگرانکننده از آینده سلامت کشور ترسیم میکند. اما مسئله فقط تعداد بیماران نیست. آنچه بار بیماری را سنگینتر میکند، ترکیب همزمان سه عامل است:
۱-افزایش عوامل خطر
۲- تشخیص دیرهنگام
۳-نابرابری در دسترسی به درمان
همین سهگانه باعث میشود سرطان در ایران، فراتر از یک بیماری، به یک مسئله اقتصادی و اجتماعی هم تبدیل شود.
روزانه ۳۸۹، سالانه ۱۴۰ هزار تشخیص جدید
معاون بهداشت وزارت بهداشت در توضیح ابعاد این بحران روز گذشته گفته است: «سالانه بیش از ۱۴۰ هزار مورد جدید سرطان در کشور شناسایی میشود و روزانه بهطور میانگین ۳۸۹ مورد جدید داریم.» این آمار، اگرچه بهتنهایی هولناک است، اما زمانی معنای دقیقتری پیدا میکند که بدانیم بخش مهمی از آن با سیاستهای پیشگیرانه قابل کاهش است؛ از کنترل مصرف دخانیات و اصلاح سبک زندگی گرفته تا کاهش مواجهه با آلودگیهای محیطی و تقویت برنامههای غربالگری.
ما و مقیاس جهانی
اما یک پرسش اساسی نیز در این نقطه مطرح است، این که وضعیت سرطان در کشور ما در مقایسه با مقیاس و نرم جهانی چگونه است. بررسی ها می گوید، ایران از نظر بروز سرطان، در مقیاس جهانی در موقعیتی متوسط قرار دارد، اما روند رشد بیماری در کشور ما از متوسط جهانی اندکی بالاتر است. برآوردهای جهانی نیز نشان میدهد نرخ بروز سرطان در مردان حدود ۲۱۳ در هر ۱۰۰ هزار نفر و در زنان حدود ۱۸۶ در هر ۱۰۰ هزار نفر است؛ ارقامی که نشان میدهد ایران در مدار همان بحران جهانی حرکت میکند، اما با سرعتی نگرانکنندهتر در برخی گروهها و مناطق.
بلای سبک زندگی سرطان زا
با این حال، صرف افزایش آمار ابتلا نباید به خطای تحلیلی «فقط بیشتر شدن بیمارها» منجر شود. بخشی از رشد ثبتشده میتواند ناشی از افزایش طول عمر و بهتر شدن …
