به گزارش اطلاعات آنلاین، آنچه میخوانید چکیدهای است از تحلیل تازه مؤسسه خاورمیانه به قلم ندوه الدوسری، پژوهشگر وابسته در این موسسه و آرمان محمودیان، پژوهشگر دانشگاه فلوریدای جنوبی و نویسنده کتاب «شیر، خرس و عقاب: ایران، روسیه، آمریکا و مبارزه آنها بر سر خاورمیانه مدرن» که به زودی منتشر میشود:
«تحلیلگران مدتها پیشبینی کرده بودند که تهران در یک درگیری مستقیم با ایالات متحده، برای بستن تنگه اقدام خواهد کرد، اما کمتر کسی انتظار داشت آن را حفظ کند. تقریباً ۲۰ درصد از عرضه نفت جهان از طریق هرمز جریان دارد که بر ارزش راهبردی گلوگاههای دریایی در رویارویی ایران با ایالات متحده تأکید میکند. یک یادداشت تفاهم در ماه ژوئن، جنگ را متوقف و تنگه هرمز را بازگشایی کرد. اما تشدید تنش اخیر بین آمریکا و ایران و به دنبال آن تصمیم آمریکا برای اعمال مجدد تحریمها علیه فروش نفت ایران و از سرگیری حملات خود، این پویایی را تشدید کرده است.
از آن زمان، کارزار فشار تهران فراتر از هرمز گسترش یافته است. در ۲۰ جولای، جنبش حوثیهای یمن محاصره دریایی را با هدف قرار دادن کشتیرانی عربستان سعودی در دریای سرخ اعلام کرد. این گروه تحت حمایت ایران با انجام حملاتی به چند نفتکش سعودی، این محاصره را دنبال کرد و باعث حملات تلافیجویانه عربستان سعودی به اهداف نظامی حوثیها در حدیده و جزیره کمران شد. سپس حوثیها با انجام حملات موشکی علیه تأسیسات آرامکو در ینبع و جیزان، تنشها را بیشتر کردند.
در حالی که ریاض به طور فزایندهای به خط لوله شرق-غرب برای انتقال نفت خام به بندر ینبع در دریای سرخ - با دور زدن تنگه هرمز - متکی است، باب المندب به یک خروجی دریایی حیاتی برای صادرات نفت پادشاهی سعودی تبدیل شده است. سرمایهگذاری بلندمدت ایران در یمن، باب المندب را که حدود ۱۲ درصد از تجارت جهانی از طریق آن جریان دارد، به عنوان نقطه فشار دوم قرار داده و بر توانایی تهران برای تهدید تجارت جهانی و امنیت انرژی منطقهای فراتر از خلیج فارس افزوده است.
ایجاد خط هوایی تهران-صنعا
در ۳ ژوئیه، پروازی از شرکت هواپیمایی ماهان ایر ایران برای اولین بار در بیش از یک دهه در صنعا به زمین نشست. پروازهای مستقیم بین تهران و صنعا از زمان مداخله ائتلاف به رهبری …
