روزنامه هفت صبح نوشت: در زندگی مدرن امروز، ضایعاتفروشیها همچنان در قلب شهرهای بزرگ همچون تهران وجود دارند، درست درهمان خیابانهای شلوغ که برجهای مدرن سر به فلک کشیدهاند و زندگی دیجیتال بر رگهای آن جاری است، کسبوکارهایی هنوز پابرجا هستند که ردپایشان به دهههای قبل بازمیگردد. ضایعاتفروشیها شاید در نگاه نخست، با زندگی که هر روز تکنولوژیکتر میشود، ناهماهنگ به نظر برسد، اما هر روزه، در گوشهوکنار کلانشهرها عدهای مشغول خرید و فروش هزاران تن از مواد دور ریختنیاند. از ضایعات آهن و مس در کارگاههای صنعتی گرفته تا سیمهای مسی از دل ساختمانهای در حال تخریب و کارتنهای دور ریخته شده از مغازهها. برخلاف تصور عامه، ضایعاتفروشی صرفا یک شغل ساده و حاشیهای نیست.
این صنعت، حلقه مفقوده در زنجیره اقتصاد چرخشی کشور است. در دنیایی که منابع طبیعی رو به اتمام است، صنعت بازیافت، نقشی حیاتی در کاهش هزینههای تولید و حفاظت از محیطزیست ایفا میکند. در ایران، وابستگی شدید صنایع فولاد و فلزات به مواد اولیه، ضایعات آهن را به یک کالای استراتژیک تبدیل کرده است. استفاده از ضایعات به جای مواد خام، هزینهها را به شدت کاهش میدهد و از خروج ارز جلوگیری میکند. به بیان سادهتر، هر تکه آهنی که از یک ساختمان قدیمی یا یک خودروی اسقاطی جدا میشود، میتواند دوباره به چرخه تولید بازگردد و به میلگرد، تیرآهن یا قطعهای جدید تبدیل شود.
گردش مالی میلیاردی در سکوت
هر چند گردش مالی دقیق صنعت ضایعات در ایران به صورت رسمی اعلام نشده است، اما نشانهها از رقمی نجومی حکایت دارند. بازار ضایعات فلزی، به ویژه در تهران، به عنوان پویاترین بخش این صنعت شناخته میشود و حتی قیمت روز ضایعات، تحت تاثیر نرخ ارز و قیمت جهانی فلزات، هر روز تغییر میکند. بهطور مثال، قیمت هر کیلو ضایعات آهن سنگین، براساس گزارشات بازار، مستقیماً بر قیمت نهایی محصولات فولادی در کشور اثر میگذارد. وجود انبارهای بزرگ ضایعات در مناطق جنوبی و غربی تهران و فعالیت صدها واحد ضایعاتی، نشان از حجم بالای معاملات نقدی در این بازار دارد. این بازار روزانه پذیرای حجم عظیمی از مبادلات است که به دلیل نبود شفافیت آماری، بخشی از اقتصاد غیررسمی کشور محسوب میشود.
اما …
