به گزارش اطلاعات آنلاین، با وجود طراحی نسبتاً سادهاش، بحثهای جهانی را در مورد آینده جنگ هوایی، دفاع هوایی و اقتصاد نبردهای مدرن برانگیخته است. پس چرا این سلاح نسبتاً ارزان اینقدر توجه را به خود جلب کرده است؟
این یک پهپاد نیست؛ مهمات پرسهزن است
گرچه معمولاً به عنوان "پهپاد" شناخته میشود، اما شاهد-۱۳۶ به طور دقیقتر به عنوان یک مهمات پرسهزن یا پهپاد تهاجمی یک طرفه طبقهبندی میشود. برخلاف هواپیماهای بدون سرنشین قابل استفاده مجدد که پس از اتمام ماموریتهای نظارتی یا ضربتی به پایگاه بازمیگردند، شاهد-۱۳۶ به گونهای طراحی شده که هدف خود را پیدا و در اثر برخورد خود را نابود کند. در واقع، خود هواپیما به سلاح تبدیل میشود.
پس از پرتاب، قبل از شیرجه زدن به هدف با کلاهک انفجاری، از ناوبری از پیش برنامهریزیشده پیروی میکند. این مفهوم نسبتاً ساده، نیاز به سامانههای بازیابی را از بین میبرد و در عین حال به اپراتورها اجازه میدهد تعداد زیادی هواپیما را در حملات هماهنگ شلیک کنند. تحلیلگران دفاعی در RUSI شاهد-۱۳۶ را یک پهپاد تهاجمی یک طرفه طبقهبندی و خاطرنشان میکنند که چنین سامانههایی به مؤلفهای بسیار مهم در کارزارهای موشکی و پهپادی مدرن تبدیل شدهاند.
طراحی ساده با هدف راهبردی
یکی از دلایلی که شاهد-۱۳۶ توجه زیادی را به خود جلب کرده این است که عمداً از پیچیدگی اجتناب میکند. این هواپیما دارای یک بدنه بال دلتایی جمع و جور است که با یک موتور پیستونی کوچک تغذیه میشود و صدای وزوز مشخصی را که اغلب در طول حملات گزارش میشود، تولید میکند. به جای تکیه بر فناوری پیشرفته رادارگریز یا موتورهای جت با کارایی بالا، طراحی آن سادگی، سهولت تولید و قابلیت اطمینان عملیاتی را در اولویت قرار داده است.
این پهپاد از قفسههای زاویهدار نصبشده روی کامیونها یا تریلرها پرتاب میشود و امکان شلیک سریع چندین هواپیما را فراهم میکند. این سامانه پرتاب متحرک، اپراتورها را قادر میسازد تا پس از پرتاب به سرعت جابجا شوند و هدف قرار دادن آنها را دشوارتر میکند. ساختار نسبتاً ساده آن، تولید در مقیاس بزرگ را نیز آسانتر از بسیاری از موشکهای کروز پیشرفته میکند.
اقتصاد ممکن است بزرگترین سلاح آن باشد
