تابناک نوشت: با شکل گیری موجی از اعتراضات اصناف، کسبه و بازار در دو هفته نخست دی ماه به دلیل تبعات ناشی از سیاستهای اقتصادی و حذف ارز ترجیحی، شرایط کشور وارد یک «گسست امنیتی» شد، اما همه روایتها نشان میدهد که با سخنرانی رهبر شهید انقلاب در ۱۳ دی ماه و حمایت تاریخی ایشان از حرف و اعتراض کسبه بازار، از فردای آن روز یعنی ۱۴ دی بازار تهران با کنشگری میدانی اعتراضات همراهی نکرد.
اصناف دیگر هم تا ۱۵ دی به تدریج به روند گفتوگو با دولت پیوستند.تقریبا تا عصر ۱۶ام دی ماه موج اصلی اعتراضات میدانی فروکش کرد. از اینجا به بعد، اما دستیاری و همکاری جریان بی وطن پهلویسم و سازماندهی وسیع اسرائیل در شکل دهی به هستههای آشوب، زمینه ساز پیدایش دو روز تلخ در ۱۸ و ۱۹ام دی ماه شد.
موضوع حوادث دی ماه، اما از همان اوایل رخداد به طرز عجیبی به یک «واژگونه خوانی» دچار شد. با آشکارشدن تبعات تلخ حوادث دی ماه به تدریج برخی رسانهها درصدد روایت سازی از ریشهها و دلایل اعتراضات بودند و هرچند خود دولت هم پذیرفت که اعتراضات به قطع اعطای ارز ترجیحی بوده است، اما یک جریان عجیب، روایت سازی را به سوی «متهم سازی» برخی دستگاههای اجرایی کشور هدایت کرد که به صورت مشخص از دو دستگاه وزارت نفت و بعضی دیگر وزارتخانهها در برخی رسانهها نام برده شد.
حالا و با گذشت هفت ماه از حوادث دی ماه، و با وجود اینکه دست اسرائیل در به خون کشیدن خیابانهای ایران هم در دی ماه و هم در اسفند و فروردین بعد، قابل کتمان نیست. واژگونه خوانی نقش مسببان حوادث دی ماه دوباره در دستور کار برخی رسانهها قرار گرفته است.
عجیب اینجاست که در یک همصدایی بی سابقه، منتهی الیه دو طیف راست و چپ سیاسی ایران، زبان مشترکی یافته، دولت پزشکیان، …
