در دنیای امروز، مفهوم “جنگ” تنها به درگیریهای نظامی و فیزیکی محدود نمیشود. سالهاست که شاهد جنگهایی از نوع دیگر هستیم؛ نبردهای رسانهای، اقتصادی، فرهنگی و روانی که شاید به وضوح صحنه نبرد مسلحانه را به تصویر نکشند، اما تبعات عمیقی بر جامعه و افراد آن بر جای میگذارند.
زمانی که یک جامعه در شرایطی پایدار از “تهدید” و “عدم قطعیت” زیست میکند، حتی اگر گلولهای شلیک نشود، عوارض روانی و اجتماعی وخیم و پایداری آن میتواند به مراتب ویرانگرتر از یک جنگ آشکار و کوتاهمدت باشد.
این مطلب، با رویکردی صرفاً اجتماعی و روانشناختی و بیهیچگونه جانبداری سیاسی، به بررسی عواقب استمرار یافتنِ شرایط جنگی (اعم از نظامی و روانی)، موقعیتهای مداوم و پرشدت تهدیدآمیز و تأثیر اخبار جنگ و تاکتیکهای رسانهای برای القاء ترس بیشتر به جامعه میپردازد.
********** فرسایش تابآوری روانی فردی و جمعی
اولین و مهمترین تبعات این شرایط، فرسایش تدریجی تابآوری روانی افراد و به تبع آن، جامعه است. انسان ذاتاً میل به ثبات، امنیت و پیشبینیپذیری دارد. …
