معاون آموزش ابتدايي گفت: آموزش مجازي در شرايط بحران ميتواند تداوم جريان يادگيري و اميد را تضمين كند، اما هرگز نميتواند جايگزين آموزش حضوري در دوره ابتدايي شود. به گزارش مهر و به نقل از وزارت آموزش و پرورش، رضوان حكيمزاده، در نشست «شكاف حضور؛ واكاوي پيامدهاي آموزش غيرحضوري در سايه جنگ» با تشريح اقدامات وزارت آموزش و پرورش در روزهاي نخست جنگ گفت: نخستين اولويت وزارت آموزش و پرورش، حفظ تداوم آموزش و استمرار ارتباط مدرسه با دانشآموزان و خانوادهها بود، زيرا مدرسه تنها محل آموزش نيست، بلكه يكي از مهمترين كانونهاي اميد، انسجام اجتماعي و تداوم زندگي در جامعه به شمار ميرود. وي با اشاره به تجربه آموزش مجازي در دوران جنگ افزود: معلمان در سراسر كشور با احساس مسووليت ملي، فراتر از انجام يك وظيفه اداري، براي حفظ جريان آموزش و ايجاد اميد در ميان دانشآموزان تلاش كردند و ارتباط مستمر آنان با خانوادهها، تماسهاي تلفني، برگزاري كلاسهاي مجازي و حضور داوطلبانه در فعاليتهاي مردمي، جلوهاي از اين مسووليتپذيري بود. معاون آموزش ابتدايي وزارت آموزش و پرورش با بيان اينكه آموزش مجازي در شرايط بحراني ضرورتي اجتنابناپذير است، تصريح كرد: با وجود همه ظرفيتهاي فضاي مجازي، اين شيوه بهويژه در دوره ابتدايي نميتواند جايگزين آموزش حضوري باشد، چرا كه يادگيري مهارتهاي سواد پايه، رشد اجتماعي، تعاملات عاطفي و شكلگيري شخصيت كودكان نيازمند حضور در مدرسه است. حكيمزاده با استناد به يافتههاي پژوهشهاي داخلي و بينالمللي خاطرنشان كرد: تجربه ايران و ساير كشورها پس از همهگيري كرونا نشان داد آموزش غيرحضوري بيشترين آسيب را به مهارتهاي خواندن، نوشتن و درك مطلب وارد كرده و كودكان بيش از هر چيز از دوري از مدرسه، دوستان و ارتباطات اجتماعي آسيب ديدهاند. وي با اشاره به اقدامات وزارت آموزش و پرورش براي حفظ كيفيت آموزش در شرايط بحران گفت: بهرهگيري از شبكه شاد، مدرسه تلويزيوني، توليد درسنامهها، پايش مستمر حضور دانشآموزان، تماس با خانوادهها و ارايه آموزشهاي حمايتي و رواني از جمله اقداماتي بود كه در اين ايام اجرا شد.
