هونگ میونگ بو، سرمربی سابق تیم ملی و مسئولان فدراسیون فوتبال کره (KFA) مجبور شدند در پارلمان بابت حذف تیم ملی از مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ عذرخواهی کنند. فوتبالیها میدانند هونگ میونگ بو با حضور در چهار جام جهانی، از افسانههای فوتبال آسیاست و کره جنوبی در کنار بزرگانی چون اسپانیا، فرانسه، آرژانتین، برزیل و آلمان، تنها کشورهای حاضر در ۱۱ دوره اخیر جام جهانی!
از ۱۹۸۶ و زمانی که سهمیه آسیا فقط دو تیم بود، کره جنوبی همواره صاحب یک سهمیه و مابقی قاره برای سهمیه دیگر جنگیدهاند. این یعنی فاصله فوتبال این کشور با بقیه و جایگاهی که از هر نظر دارد، چه قهرمانی تیمهای کرهای در آسیا و چه داشتن ستارههای لژیونری در بالاترین سطح فوتبال اروپا. تیمی که هنوز تنها تیم آسیایی است که به جمع چهار تیم جام جهانی رسیده و کشوری که تجربه میزبانی جام جهانی را دارد. حالا نتایج و نمایش کره جنوبی در این جام جهانی را مقایسه کنید با ایران و از آن مهمتر، رفتاری که مربی و مسئولان کرهای دارند و آنچه در ایران شاهدش بودیم تا مشخص شود چرا هرگز پیشرفت نکردهایم!
تا انسان قبول نکند که اشتباه کرده و به کمک نیاز دارد، کسی نمیتواند به شما کمک کند. وقتی امیر قلعه نویی و شاگردانش با وجود وعده صعود و حذف از جام جهانی، از مردم طلبکار شدند که چرا مجسمه آنها را نمیسازند، وقتی قرارداد این کادر با این نتایج به نشانه موفقیت، تا جام ملتهای بعدی -و شاید جام جهانی بعدی! - تمدید می شود، شما چه انتظاری دارید که آنها دست از روشهای فعلی برداشته و به سراغ ترمیم نقاط ضعفی بروند که اصلاً قبولش ندارند؟
کسانی که در جام جهانی ۴۸ تیمی با ۹ سهمیه برای آسیا، صعود به جام را نشانه دلیل لیاقت خود برای پاداش میلیون دلاری میدانند و می گویند ایثار کردیم که آن را ریالی گرفتیم! اعلام میکنند که دوست دارند چه گروه آسانی داشته باشند و همان گروه نصیبشان میشود و در پی سرخوشی بعد از این گروه، اعلام میکنند نه فقط از گروه بلکه دو سه مرحله در مراحل حذفی صعود خواهند کرد اما جایگاهی بین ۳۲ تیم صعود کننده نداشته و صرفاً به نباختن در جمع ۱۶ تیم حذف شده از مرحله اول، اکتفا میکنند، هیچ انگیزهای برای پیشرفت و بهبود کارشان ندارند!
بیشتر بخوانید: خود …
