سفارت آمریکا در بیروت: مذاکرات رم به پایان رسید

به گزارش جام جم آنلاین، گزارش‌های نظام مراقبت عفونت‌های تنفسی در گردش نشان می‌دهد که موارد ابتلا به برخی عفونت‌های تنفسی در فصل تابستان نیز ادامه دارد و در برخی هفته‌ها، افزایش موارد آنفلوآنزا به ثبت رسیده است.

بر اساس این گزارش‌ها، میزان ابتلا به آنفلوآنزا در هفته بیست‌ویکم سال نسبت به هفته بیستم افزایش داشته است؛ موضوعی که توجه‌ها را به گردش ویروس‌های تنفسی در فصل گرم سال جلب کرده است.

در همین ارتباط، علیرضا رئیسی، معاون بهداشت وزارت بهداشت، درباره افزایش موارد آنفلوآنزا و عفونت‌های تنفسی در تابستان توضیحاتی ارائه کرد. تجمعات؛ یکی از عوامل مهم انتشار ویروس‌های تنفسی

رئیسی با اشاره به نحوه انتشار عفونت‌های ویروسی گفت: عفونت‌های ویروسی اغلب در تجمعات شکل می‌گیرند و افزایش رفت‌وآمد و حضور افراد در محیط‌های شلوغ می‌تواند زمینه انتشار این بیماری‌ها را فراهم کند.

وی افزود: با توجه به اینکه برخی مناسبت‌ها به فصل تابستان منتقل می‌شود، احتمال افزایش تجمعات نیز وجود دارد و همین مسئله می‌تواند در افزایش گردش عفونت‌های تنفسی نقش داشته باشد.

معاون بهداشت وزارت بهداشت تأکید کرد که ویروس‌های تنفسی تنها محدود به فصل‌های سرد سال نیستند و برخی عوامل می‌توانند موجب گردش آنها در سایر فصل‌ها نیز شوند. تغییرات ژنتیکی ویروس‌ها چه نقشی دارد؟

رئیسی یکی دیگر از عوامل مؤثر بر گردش عفونت‌های تنفسی در فصل‌های مختلف را جهش‌های ژنتیکی برخی ویروس‌ها عنوان کرد.

به گفته وی، تغییرات ژنتیکی که در برخی ویروس‌ها شکل می‌گیرد، می‌تواند موجب شود بیماری‌های تنفسی که معمولاً به صورت فصلی شناخته می‌شوند، در درصدی از موارد در فصل‌های دیگر نیز مشاهده شوند. کرونا؛ ویروسی که به فصل خاصی محدود نیست

معاون بهداشت وزارت بهداشت در ادامه با اشاره به ویروس کرونا گفت که این ویروس فصل مشخصی را نمی‌شناسد و در تمام فصول سال وجود داشته است.

وی درباره علت افزایش عفونت‌های تنفسی نیز اظهار کرد که در مورد ویروس‌های تنفسی معمولی که در جامعه وجود دارند، تجمعات و حضور افراد در کنار یکدیگر از عوامل اصلی انتشار هستند.

رئیسی تأکید کرد که هر تجمعی می‌تواند زمینه‌ای برای انتشار بیماری‌های تنفسی ایجاد کند. چرا تابستان هم باید مراقب عفونت‌های تنفسی بود؟

ادامه گردش ویروس‌های تنفسی در تابستان نشان می‌دهد که ابتلا به بیماری‌های تنفسی صرفاً به ماه‌های سرد سال محدود نیست. افزایش تجمعات، مناسبت‌های مختلف و تغییرات ژنتیکی برخی ویروس‌ها می‌تواند در گردش این عوامل بیماری‌زا در فصل‌های دیگر نیز نقش داشته باشد.

بر همین اساس، توجه به توصیه‌های بهداشتی و رعایت اصول پیشگیری، به‌ویژه در محیط‌های شلوغ و تجمعات، همچنان اهمیت دارد.

   عصر ایران؛ امیر صدرا صیام - تصویر خودروی فوق‌لوکس محمد رضا گلزار درفضای مجازی، در نگاه اول شاید فقط تصویری از سبک زندگی، ثروت و موفقیت فردی باشد، اما در جامعه‌شناسی فرهنگی، هیچ تصویری صرفاً یک تصویر نیست. اشیاء، برندها، پوشش، خانه‌ها و خودروها همگی حامل معنا هستند و در مناسبات اجتماعی، جایگاه افراد را به نمایش می‌گذارند. از این منظر، نمایش خودرویی با ارزش صد میلیارد تومان در شبکه‌های اجتماعی، آن هم در شرایطی که بخش بزرگی از جامعه با دشواری تأمین نیازهای روزمره دست‌وپنجه نرم می‌کند، صرفاً نمایش یک دارایی نیست؛ ،نمایش یک موقعیت طبقاتی است.

   مسئله محمدرضا گلزار نیست. او در این یادداشت بیش از آنکه یک فرد باشد، نماینده پدیده‌ای گسترده‌تر است: تبدیل ثروت به نمایش عمومی و تبدیل سبک زندگی طبقات برخوردار به محتوای سرگرم‌کننده در شبکه‌های اجتماعی. اتفاقاً همین‌جا است که موضوع از «خودروی فلان بازیگر» فراتر می‌رود و به مسئله‌ای فرهنگی و اجتماعی تبدیل می‌شود.

   در جامعه‌ای که شکاف طبقاتی عمیق شده، اشیای لوکس دیگر فقط وسیله مصرف نیستند؛ نشانه منزلت‌اند. خودروی گران‌قیمت، ساعت لوکس، خانه مجلل یا سفر خارجی صرفاً چیزی نیست که فرد از آن استفاده می‌کند، به زبان بی‌کلام اعلام می‌کند که «من در کجای نردبان اجتماعی ایستاده‌ام». این همان چیزی است که جامعه‌شناسان از آن به‌عنوان مصرف نمایشی یاد می‌کنند؛ مصرفی که بخشی از کارکردش نه رفع نیاز، بلکه نمایش توان اقتصادی و کسب منزلت اجتماعی است.

   شبکه‌های اجتماعی نیز این وضعیت را تشدید کرده‌اند. در گذشته، ثروتمند بودن لزوماً به معنای آن نبود که زندگی خصوصی فرد هر روز در معرض دید میلیون‌ها نفر قرار بگیرد. امروز اما اینستاگرام و دیگر پلتفرم‌ها، خانه، خودرو، لباس، سفر و حتی صبحانه افراد مشهور را به ویترین عمومی تبدیل کرده‌اند. در این ویترین، سبک زندگی گروه کوچکی از جامعه می‌تواند به شکل مداوم در برابر چشم میلیون‌ها نفر قرار گیرد.

   این اتفاق یک پیامد فرهنگی مهم دارد: نابرابری از یک واقعیت اقتصادی به یک تجربه روزمره و بصری تبدیل می‌شود.مردمی که با تورم، کاهش قدرت خرید، هزینه مسکن، درمان، آموزش و خوراک مواجه‌اند، وقتی هر روز تصاویر زندگی‌های فوق‌لوکس را می‌بینند، فقط با اختلاف درآمد مواجه نیستند؛ با نمایش دائمی اختلاف «سبک زندگی» مواجه‌اند. این تفاوت می‌تواند احساس محرومیت نسبی را تشدید کند؛ یعنی فرد خود را نه صرفاً در مقایسه با گذشته خودش، بلکه در مقایسه با زندگی دیگران ارزیابی کند.اینجاست که شکاف طبقاتی، شکاف فرهنگی هم می‌شود.

   جامعه‌ای که در آن یک نفر برای خرید یک خودرو ده‌ها میلیارد تومان هزینه می‌کند و دیگری برای تأمین هزینه‌های ابتدایی زندگی ناچار به حذف بسیاری از نیازهایش است، فقط با اختلاف ثروت مواجه نیست. این جامعه با دو تجربه متفاوت از «زندگی» مواجه است. برای یکی، خودرو نماد انتخاب میان مدل‌های لوکس است؛ برای دیگری، داشتن یک خودروی معمولی ممکن است به آرزویی دست‌نیافتنی تبدیل شده باشد.در جامعه‌ای که اکثریت زیر فشار اقتصادی‌اند، تبدیل ثروت افسانه‌ای به سرگرمی عمومی، خطر عادی‌سازی نابرابری را دارد.

   البته باید میان «داشتن ثروت» و «نمایش ثروت» تفاوت گذاشت. ثروتمند بودن به خودی خود نه جرم است و نه لزوماً غیراخلاقی. جامعه سالم قرار نیست همه را به یک سطح اقتصادی برساند. مسئله زمانی آغاز می‌شود که فاصله طبقاتی چنان گسترده شود که نمایش تجمل برای عده‌ای به سرگرمی و برای عده‌ای دیگر به یادآوری روزانه محرومیت تبدیل شود.از این منظر، نقد اجتماعی به یک سلبریتی به معنای مطالبه فقر از او نیست. قرار نیست هنرمند یا بازیگر پاسخگوی سیاست‌های اقتصادی، تورم، بحران مسکن یا ناکارآمدی ساختارهای اقتصادی باشد. اما چهره مشهور، به دلیل سرمایه اجتماعی و قدرت دیده‌شدن، نمی‌تواند کاملاً از معنای اجتماعی تصاویرش بی‌خبر باشد.سرمایه فرهنگی و شهرت، فقط امتیاز نیست؛ قدرت تولید معنا هم هست. وقتی یک چهره مشهور خودرو یا خانه فوق‌لوکس خود را به نمایش می‌گذارد، در واقع بخشی از فرهنگ عمومی را نیز شکل می‌دهد؛ فرهنگی که در آن موفقیت ممکن است بیش از هر چیز با قیمت دارایی‌ها سنجیده شود.

   خطر بزرگ‌تر، شکل‌گیری نسلی است که به جای پرسیدن «چگونه جامعه‌ای عادلانه‌تر بسازیم؟»، دائماً از خود می‌پرسد «چگونه به این سبک زندگی برسم؟» در چنین شرایطی، مسئله نابرابری ممکن است از یک مسئله سیاسی و اجتماعی به یک مسابقه فردی برای دیده‌شدن تبدیل شود.بنابراین جنجال بر سر یک خودروی میلیاردی را نباید سطحی دید. خودرو فقط خودرو نیست؛ نماد است. نماد فاصله‌ای که میان طبقات اجتماعی ایجاد شده، نماد قدرت خریدی که برای گروهی رؤیاست و برای گروهی دیگر امری عادی، و نماد جامعه‌ای که شکاف اقتصادی را نه فقط تجربه، بلکه هر روز در صفحه تلفن همراهش تماشا می‌کند.

   اگر امروز دیدن یک خودروی چند ده میلیاردی خشم یا تلخی ایجاد می‌کند، شاید علت اصلی خود خودرو نباشد. خشم واقعی متوجه جامعه‌ای است که در آن تجمل با سرعتی چشمگیر به نمایش درمی‌آید، اما برخورداری از حداقل‌های زندگی شرافتمندانه برای بخش بزرگی از مردم روزبه‌روز دشوارتر می‌شود.

   و شاید پرسش اساسی همین باشد: آیا واقعاً مشکل این است که یک نفر چنین خودرویی دارد، یا اینکه در جامعه‌ای با چنین شکاف طبقاتی، دیدن آن خودرو برای میلیون‌ها نفر به نماد فاصله‌ای تبدیل شده که دیگر نمی‌توانند نادیده‌اش بگیرند؟ پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر خودروی میلیاردی گلزار و تراژدی شکاف طبقاتی خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : خطر بزرگ در کمین نظام حکمرانی اقتصاد ملی بیشتر بخوانید: سبد معیشت کارگران به ۳۳ میلیون رسید تهران شبیه تایتانیک ؛ بالا شهر جشن می‌گیرند، پایین شهر اعتراض می‌کنند تقابل کالابرگ با لکسوس‌های ۱۱۰ میلیاردی!/ قشر متوسط هم به زیر خط فقر سقوط می کند تماشاخانه یک جرعه آب برای هدهد؛ یک گودال مرگ برای کل و بزها / دو تصویر از یک ماجرا چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

سازمان عملیات تجاری بریتانیا (UKTrade) در بیانیه‌ای خاطرنشان کرد که کاهش ترافیک کشتیرانی خلیج فارس، تأثیر عمیق درگیری منطقه‌ای بر تجارت جهانی را برجسته می‌کند.

به گزارش رویترز، این آژانس افزود: «این داده‌ها چالش‌های لجستیکی و امنیتی پیش روی کشتیرانی بین‌المللی، به ویژه در مناطق جنگی را به ما یادآوری می‌کند.»

این در حالی است که داده‌های شرکت فرانسوی ردیابی کشتی‌ها (کپلر) نشان می‌دهد که در بحبوحه نگرانی‌ها در مورد خطرات کشتیرانی در خاورمیانه، در حالی که مذاکرات صلح بین ایالات متحده و ایران همچنان متوقف مانده است، هفت کشتی حامل کالا روز پنجشنبه از تنگه هرمز عبور کردند.

منطقه خلیج فارس یک آبراه حیاتی است که بازارهای آسیایی و اروپایی را به هم متصل می‌کند و بنابراین هرگونه اختلالی می‌تواند عواقب گسترده‌ای داشته باشد. رسیدگی به این مسائل برای تضمین تداوم تجارت و تبادل اقتصادی، به ویژه در زمانی که بسیاری از کشورها هنوز در حال بهبودی از اثرات درگیری هستند، بسیار مهم است.