امسال کاروانهای اربعین با پای پیاده به سمتی میروند که از دیرباز قبله دلهای عاشق بودهاست، اما این بار هر قدم، معنایی مضاعف دارد، قدردانی از ملتی که در روزهای جانسوز فقدان، کاری کردند که تاریخ آن را تا ابد در سینه خود ثبت خواهد کرد. اربعین امسال، فقط زیارت نیست؛ یک «پیمان خون» است میان دو ملتی که اینک در سوگ و در خواست انتقام، یکی شدهاند.
بگذارید گذشته را ورق بزنیم. سالهایی نهچندان دور، مسیر نجف تا کربلا در آتش و خون میسوخت. عراق در میانه نبردی بیامان با تروریسم تکفیری، میدان جنگی تمامعیار بود. در آن روزها زائران ایرانی نه فقط به شوق زیارت، که با نیت برادری و رزم راهی میشدند. ایرانیها با بهترین فرزندانشان دوشادوش برادران عراقی و سوری در برابر تاریکیترین هیولاهای زمانه ایستادند و حماسهها آفریدند. موکبها در کنار سنگرها برپا بود و بوی اسپند و باروت در هم میآمیخت. آن اربعینها، اربعین مقاومت بود. …
